üendrobium. 259 



12 cm longa, ad i cm lata, longe vaginantia, vaginae interdum rubro-striatae. Racemi 

 penduli, ad 40 cm longi, quaquaversi s. passim subsecundi ; bracteae minutae, Ovaria 

 cum pedicellis ad 3,5 cm longa. Sepala, oblonga obtusa, lateralia mentum parti anücae 

 vix semilongum, conicum, obtusum, apice biapiculatum v. bisaccatum, formantia, apiculo 

 altero breviore. Petala aequilonga, obovata, sublatiora; his omnibus margine energice 

 undulatis. Labellum bene brevius, lobi laterales semiobovati, antice rotundati; lobus 

 intermedius oblongus, acutus, reflexus, margine valde undulatus, lamellae a basi medium 

 in discum 3 v. 5 decurrentes (lateralibus minoribus) antice lamellatae, semioblongae, 

 serrulatae, dentibus 1-pluriseriatis. Pes gynostemii antice gibbere obtuso instructus; 

 anthera antice apiculata, stelidia et filamentum brevi-triangula. — Flores pulcherrimi 

 purpurei; sepala 2,5 v. 3 cm longa, antice fere 1 cm lata, albo-marginata; petala 

 2,5 cm longa, 1 cm lata; labellum purpureum, basin versus albidum, extensum 2,5 cm 

 longum. — Aprili. 



Austromalayische Provinz: Nord -Queensland (Sir W. Mac Arthur). — 

 Torres Str. (Dr. Coppinger!). Exam. pl. viv. cult. ! 



Nota. D. Gohliei Keichb. f. est varietas floribus intensius coloratis eximia. 



501. D. profusum Reichb. f. in Gard. Chron. (1884) I. 510. — »Caulibus tenui- 

 bus, viridulis, prope, 50 cm longis, foliis — ?, pedunculis gracilibus, 7 — 9-floris. Sepalis 

 ligulatis, acutis, lateralibus in mentum angustum, curvum, prope uncinatum, obtuse acutum, 

 extensis, pelalis oblongis denticulatis, labello longe unguiculato, pandurato, portione 

 superiore hastata, deinde attenuata, portione antica obcordata, transversa, antice nunc 

 emarginata, denticulata, undulata, callo triangulo antrorso in amina. « Sepala petalaque 

 luteo-viridia, intus pone basin purpurea, labellum tenere luteum, macula magna, purpurea 

 in medio disco. 



Provinz der Philippinen (Roebelen). 



Nota. Habitu et facie haec planta accedit at D. superbiens Reichb. f. sed pseudobulbi multo 

 graciliores, racemi oriunlur utrinque ex angulis foliorum deciduorum. Flores magnitudine illos 

 D. amoeni Lindl. aequant, dilTerunt tarnen et ab hac specie et ab aliis bujus affinitatis mento 

 nimis curvato et petalis dentatis et colore. 



502. D. Urvillei Finet in Bull. Soc. bot. France L. (1903) 372 t. H, fig. 

 anal. 1 — 9; J. J. Smith in Nova Guin. VIII. T. 1. 65 sub D. affini Steud. — 

 Planta elata. Caulis ad basin attenuatus, supra fusiformis, apice foliatus, ad 35 cm 

 altus, 1,5 cm latus. Folia pauca, lanceolata, acuminata, ad 1 2 cm longa, 2 cm lata. 

 Racemus pseudoterminalis, erectus, multiflorus, 35 — 40 cm longus. Flores non resupinati, 

 longe pedicellali, ipsi breves. Sepalum dorsale lanceolatum; lateralia oblonga, mentum 

 subdidymum formantia. Petala multo latiora paulumque longiora, spathulata, mucro- 

 nata. Labellum trilobum, lobi subaequales, laterales, ovato-oblongi, intermedius oblongus, 

 apice acutus; discus basi nervis ramentaceis instructus, dentibus 2 minutis in ungue 

 brevi labelli. Gynostemii brevis stelidia 2 — 3-dentata, dente superiore triangnlari 

 acuto. — Flores illis D. Pierardi aequimagni. 



Austromalayische Provinz: Timor (Guichenot Voy. du Cpt. Baudouin; Le 

 Guillon n. 40 et 41 Voy. de l'Astrolabe). 



Nota. Planta ab all. autore haud feliciter cum D. polycarpo Reichb. f. male descripto 

 comparatur, ex omnibus tarnen, quos describit characteribus, dubitandum non est, quin planta 

 sit D. bigibbo aliisque ex affinitate D. superbientis similis. Icones analyticae porro plane hanc 

 affinitatem demonstrant. 111. J. .1. Smith recte observavit, plantam a cl. Finet haud feliciter 

 esse dispositam et egomet et ill. Smith uterque ignarus opinionis alterius speciem cum D. bi- 

 gibbo comparavimus. Garnen opinionem Smithia probire nequeo, qui hanc speciem et D. lenco- 

 lophotum Reichb. unam eandemque esse vult ac D. affinie Steudel. Si haec spccies Finetiana 

 re vera diversa sit, neque species genuina, certe non cum D. affini conjungenda erit. 



503. D. Johnsoniae F.Müll, in Wing's South. Science Record II. (May 1882) 

 95 et III. 247; Id. in Descrip. Not. on Papuan PI. VI. (1885) 16 et in Gard. Chron. 

 (1891) I. 552; Rolfe in Gard. Chron. (1886) II. 2"7 in nota; Reichenbachia, 2. Ser. 

 II. t. 61. — D. Mac Farlanei Reichb. f. in Gard. Chron. (1882) II. (Novemb.!) 520 



17* 



