éd. de Huygens. 13—15- EUSTACHIUS DE DIVINIS IN SYSTEMA SATURNIUM. 1660. 423 



laudem meretur: ego qiiidem cùm jam anno 1657. de hoc aliqiiid inaudiifTemà 

 clariflîmo viro Michaele Angelo Riccio '), eodemqiie nobiliflimo hujus cemporis 

 Geomecra: Eundem fxpè obfervavi à 30. Jiinii ad 20. Julii , fcilicet die 30. Junii 

 hora 2, noélis juxta horologium Italicum, id ell 2. horis ciim dimidia poft folis 

 occafum, illum obfervavi ad ortum Saturni; item 2. Julii , 4. 9. 12. eadem hora, 

 die 14. non appariiit; die 20 ad occafum vifus efl:. Ad praediftas obfervationcs 

 adhibui celefcopium 36. palmorum. Curfverô ab aliis Luna ilia Saturnia obfer- 

 vata non fuerit ante Hugenium, non quidem telefcopiorum vicio, fed vel inad- 

 vertentis, vel nimiae ejufdem à Sacurno.didancise, vel parvitati , ve! conjunélioni 

 tribuendum eft. 4. Anfae Sacurni nunquam mihi vifae funt una vice acutiores, alla 

 obtufiores; majores tamen feu latiores aliquando efTe comperi. Quod autem fsepè 

 ac faepiùs inculcat, praedi<5ta omnia explicari non pofTe, nifi annulus ab eo exco- 

 gitatus Saturni globum circumdet , pace illius dixerim, à veritace alienum eft; 

 /». H" non défunt alii modi, quibus res ifta facili defignarione exponatur : prae caeteris,! 

 mihi fatis arridet illa fyftematis Saturnii ratio, quam P. Honoratus Fabri') Socie- 

 tatis Jefu vir mihi maxima familiaritate conjunélus excogitavit, cujus brève 

 fchema fubjicio. 



Supponit. I. terram immobilem in centro mundi , circa quam caeleftes globi 

 fuos gyros agunt; hanc enim fententiam mordicus défendit, ut catholicis decretis, 

 facris literis, obfervatis phenomenis, ac reftae rationi probe confcntientem. 

 II. Motum realem Saturni œqualem efTe, apparentem vero insequalem; ab- 

 horret enim hominis intelledtus, ut vel ipfe Copernicus prudenter monet, à 

 reali motuum inaequalitate. III. Supponit, motu aequali, gequalibus temporibus, 

 sequalia fpatia decurri, reali fcilicet, feu reéta, feu curva; ac proindemajorem 

 orbem tardiùs, minorem citiùs, eodem motu defcribi. IV. Supponit, motum 

 circularem diurnum ab ortu ad occafum. V. motum reélum ab apogeo verfus 

 perigeum,& viciflim; acceleratum quidem, ab utroque termino ad mediocrem 

 diftantiam, quae lineam apogeum &perigeum conneélentem bifariam fecat; retar- 

 datum vero à mediocri didantia ad utrumque terminum; hune autem primum 

 motum reétum vocat. VI. Supponit alium motum reétum , fecundum fcilicet , ac 

 declinationis ab Auftro ad Boream , & viciflim; fines porro diverfi funt in diverfis 

 planetis, pro diverfa declinatione maxima cujuflibet planetae; ell etiam hic motus 

 eodem modo acceleratus, & retardatus, quo prior;& mediocris diftantia eft in 

 aequatore : ex his tribus motibus, Saturni motus componitur; vel potiùseft motus 

 quidam fimplex circulari affinis, praediélis duabus determinationibus inftruftUs; 

 vel , ut ajunt fcholaftici, modificatus; primus motus brevior eft; fecundus diutur- 



*) Voir sur Michel Augiolo Ricci la note 3 de la p. 48 du T. II. 

 ') Voir sur Honoré Fabri la note 3 de la p. 83 du T. III. 



