éd. or. 18 — 19. CHRIST. HUGENII ASSRRTIO SYSTEMATIS SATURNII. 1660. 463 



eiïent, quid ii obfervent, qui in rerum natiira non func. Cuni aiuem, in période 

 Lunae Saturniîc computanda, menfes Saturnicolarum'Jnominavi,nihiInoviim aut 

 infolitiim Aftronomis feci, quibus nihil frequcntius ell, quam ut in Sole aut Luna 

 aliquem cxiilere imaginentur, qui Inde allrorum motus fpeculetur. Non erat 

 itaque quod commentum hoc de Saturnicolis me ibi propofuiiTe Fabrius culparet. 

 Quanquam etfi fecus foret, neque primus ego hoc prodidifTem, neque ridiculum 

 adeo, apud Philofophos quidem, quam ille exilHmat. Verum prœter inftitutum 

 ad irta non digrediar. Vocat me Fabriani Syrtematis contemplatio, illiusnempe 

 quo, pollquam meum diruit, phaenomcna circa Saturnum commode exponi pofle 

 confidit ='). Nam priora illa 3) , quibus Saturni ipfius motum novis legibus ordinare 

 aggreditur, nihil hue pertinent, neque examinare ea operse pretium fuerit. Miror 

 tamen quid in Tychonica hypothefi illi difplicuerit , ut novam à fundamentis 

 extruere in animum induceret: quam quidem vereor ut Aftronomi fatis percipere, 

 nedum probare queant. 



At nec illa quae ad phafes vSaturni pertinet, ullo modo clarior eft, praetereaque 

 ab omni ratione & verifimilitudine tam longe remota, ut nefciam an refutari à me 

 opus habeat. Cui enim imponet quaefo bellum idud commentum de quatuor glo- 

 bulis Saturno proximis, quorum bini lumine folis rplendent,bini alii radios prorfus 

 p^ ip^ non refledlunt, fed natura fua funt obfcuriffimi. Videor mihi circu|latorium quen- 

 dam calculorum ludum videre, alios ibi albos, alios nigros e(re,nunc hos, nunc 

 illos oftendi abfcondique viciflim. Taie quid enim prae fe fert mirabilis illa hypo- 

 thefis. Quidni vero circulos faltem in fchemate fuo *) expreflit, quos novahaec 

 Planecarum foboles obeunt? Quos circulos non Saturnum in centro habere cerne- 

 remus, nec quidem minorem à majore includi, fed pofl tergum Planetae binos ex 

 ordine jacere, in quorum utroque duo iftorum fatellitum ita currerent, ut nun- 

 quamalter alterumafTequeretur, fed è diametro femper dillarent. Re(flè,nifalIor, 

 mentem Fabrii intellexis), fin minus, admoneri cupio, fuit enim nonnihildivinan- 

 dum. Quum autem , his pofitis , phafin 1,4,8,9, tabellse fuaî *') , facile explicari 

 dicat Q , fcire velim quo paélo Planetse novi ex minimis maximi fiant. Nam in 1 & 

 4 Figura, diametrum ne quidem dimidiam habent medii Saturnii corporis, cum in 

 Figura 8 , & 9, vel asquales huic, vel majores etiam efie necelTe fit. Deinde ipfius 

 Eullachii obfervata phafis in Figura 10, quomodo ex hac hypothefi deducetur «. 



^) Il s'agit des p. 427 C«Ja>w ad satellites Saturni orttionem converto") — 437. 



3) Voir les p. 423 — 427. 



'>") Voir la deuxième ligure [2 Fig."] de la p. 426. 



S) Comparez l'alinéa qui commence en bas de la p. 427. 



<5) Voir toujours la planche vis-à-vis de la dernière page du Tome présent. 



7) Voir la p. 431 sous les numéros II et III. 



