KAAP de GOEDE HOOP. 39 



Hare oor- 

 aaak. 



trachten kon , zoo is gewis , dat- 

 ik dien 'Pbajin prlman ac novijji- 

 mam Luna nooyt op zodanige 

 wys gezien of van andere gezien 

 te zyn gehoon, veel min gelezen 

 heb. Want de beide fpits toelo- 

 pende horens, ltrekken ziet alleen 

 ver over de helft van de maan , 

 maar zy raakten fchier aan eikan- 

 deren , zoo dat van de ganfehe 

 Maan-kring naauwlyks het zefdc 

 deel over bleef, 't welk by na 

 zoo' helder fcheen als de overige 

 helder fchynendc Maan. En ver- 

 mids het binnenftc Van de Maan 

 Van den Lumlne Secuudario nog 

 tamelyk verlicht vvierd , waar 

 door beide horens ook fchenen 

 aan elkander te raken , alzoo dat 

 het voorgemelde zesde deel der 

 omkring van den Maan, door de 

 Radios Spurlos of neven-itralen 

 verlicht , echter veel zwakker 

 fcheen , en dezelve by na de dik- 

 te van een itrohalm uitmaakten, 

 zoo verbeelde ik my niet anders, 

 dan als of ik een Ecllpfin Solls an- 

 milarem zag. Het onderfcheid was 

 alleen , dat de binnenite Nucleus 

 Luna , of het binnenite deel van 

 de Maan niet zoo zwart of donker 

 was , als by zulk een zonnen-ta- 

 ning. 



Vermids ik echter myne ogen 

 niet alleen vertrouwde, maar ook 

 den Kapitein , Stuurman en eeni- 

 ge andere aanzette , om dit curi- 

 eus en vreemd fchouwfpel der 

 Natuur nevens my te zien , waren 

 zy daar toe zeer willig en bereid , 

 en bekrachtigden daar benevens 

 niet alleen de voorgemelde vcr- 

 fchyning , maar begonnen ook na 

 defzelfs ware oorzaak te vragen. 

 Hier door wierd ik in de verbeel- 

 ding gcilerkt, en ik had ook meer 

 gelegenthyd om my aan de ware 

 oorzaak gelegen te laten zyn, 

 waarom c\\ï c Ph<enomenon in de ver- 

 zengde Lucht-itreek zich aldus 

 vertoont had , om welke echter 

 de daar by vele andere voorgeval- 

 Ie vragen uitvoerlyk te melden, 

 hier nog de tyd nog de gelegent- 



beid zulks toelaat ; genoeg is het , 

 dat ik voor dezen in een omllan- 

 digen brief aan den geleerden 

 Nurenbergfche Profeflcrf in de 

 Mathefis en de Natuurkunde, den 

 Heer Johan Gabriel Doppel- 

 mayern, myne gedachten wydlo- 

 pig heb geopenbaart, en om de- 

 zelve alhier uit de Latynfche in 

 de Duytfche taal over te zetten, 

 acht ik onnodig en van geen 

 vrucht. 



Eindelyk was ook merkwaar- Haar *■*■ 

 dig , dat haar Lumen Sccundarlttm dlrmm." 1 ' 

 of mede-licht, 't welk de Maan 

 van de aarde ontfangt , niet van 

 een en dezelve glans , helderheid 

 en fchoonheid was. Alwaar het 

 helder zonnelicht ; dat de fpitze 

 horens verlichte , ophield, begon 

 het medelicht den ooiterlyken 

 rand van de Maan veel helderder 

 te maken, als het zelve in de ove- 

 rige delen van de Maan gezien 

 wierd; en was het onderfcheid 

 tulïchcn deze en gene zoo groot . 

 dat het byna leek , als of het bin- 

 nenlte Lumen fecundarium een by- 

 zondere Thafin, of eigentlyk dat 

 geene maakte , dat Hevellus op 

 de gemelde plaats curvatam 

 noemt; ondertuftchen was zulks 

 van helderheid veel zwakker aïS 

 dat, 't welk door het helder zon- 

 nenlicht zelf veroorzaakt wierd, 

 zoo als de heldere weerfchyn aan 

 den ooiterlyken rand des Maans 

 den 26. en 27. daar aan volgenden 

 April dan ook /eer duidclyk te 

 bekennen geweeft is. 



Miiïehien mögt iemand hier op Verders 

 antwoorden en zeggen , dat de *^ d ^ 8 

 horens van de Maan ook door de Obfervtöa 

 heldere neven-ltralen veroorzaakt 

 en zoo wyd voortgezet zyn , als 

 ik hier boven heb gemeld, maar 

 fchoonikal toeita, dat de mede* 

 itralcn zoo wel defe Thafiu primam 

 ac novijjimam als alle andere bre- 

 der hebben können maken, en 

 niet ontken, dat zy de horens in 

 hare lengte een weinig hebben 

 können veranderen, zoo zal ech- 

 ter niemand in itaat zyn , om my 



te 



