KAAP de GOEDE HOOP. 175 



De Abillinen noemen dit dier 

 Zecora ; de inwoners van Congo, 

 Zebra\ en 7'hcvcnot in zync uit- 

 \ oerige Reisbefchryving7\ ƒ. L/b. 

 IJ. cup. 68. p. 319. e dit. Gertn. 

 Iraiicof. maar flecht weg, eenE- 



i , daar het naar het oordeel van 

 den aangehaald«! Heer Ludolfus 

 loc. cit. p. 15-0. num. 79. dezen 

 naam geheel niet behoorde te 

 \ oeren , wanneer hy zegt: /// for- 

 tunatum animal , quod tam pul- 

 chris colorïbus pradhum , afini no- 

 men 111 Europa ferrc cogatur. Au- 

 res certè, qutbus de ' honefiatur , 

 abfciudi po faut , quod in Germa- 

 nia faciunt equis , e as lougïorcs 

 haben ti bus. Dat is: T)it ongeluk- 

 kig dier , dat met zoo irel fchone 

 verwen praalt , moet in Europa 

 den naam van ezel dragen; waar- 

 hk de oor en , welke het zelve mis- 

 Jiaaiiy zouden können worden afne- 

 fneden , zoo als men in T)uitjch- 

 land de paarden doet, die ze te lang 

 hebben. 



Het zal wel de moeite waardig 

 zyn, om een weinig duidelyker 

 daar van te handelen , wyl men 

 het nog niet veel befchreven vind. 

 Want na 'Philoßorgins, dien lan- 

 gen tyd niemand heeft können of 

 willen verftaan, is 'er niemand 

 geweeft, die van dit fraai dier ge- 

 waagt heeft , als Tellezius en an- 

 dere Fratres Societatis Jefu, ne- 

 vens Aldrovandus' en Emanuel 

 Nauendorffius welke niet alleen 

 fchryven , dat zy dit dier in het 

 wilde vrye veld een alleen en tam 

 hebben gezien , maar den weet- 

 gierigen lezer ontrent de verf, als 

 welke zy dan zwart en alch- 

 graauw , dan kaltanie- bruin en 

 wit, en dan wederom heel anders 

 hebben afgemaalt, ook in een on- 

 zekerheid gebragt hebben. 



Ik heb van deze dieren vele op 

 eenmaal, en dezelve op verfc hei- 

 de tyden,ook op verfcheide plaat- 

 zen van dit land , in 't openveld 

 zien lopen, nooit echter heb ik ze 

 tam gezien . Tellezius , Theveuot, 

 Nauendorf en anderen fchryven, 



dat zy dezelve tam gemaakt, ge- 

 zien 'hebben ; maar de inwoners 

 alhier hebben my cenpariglyk be- 

 richt, dat zy onmogelyk tam kön- 

 nen worden gemaakt, omdat zy 

 de vryheid zoo zeer gewoon zyn', 

 dat zy buiten dezelve niet leven 

 können , gelyk men veel ouden 

 en jongen reeds onderftaan heeft. 

 Om mync gedachten hier ontrent 

 uit de ondervinding te uitten , zal 

 ik openhertig zeggen , zoo als ik 

 het heb bevonden. Want ontrent 

 het tam maken , ben ik zekerlyk 

 ook' twyffelachtig , en verbeelde 

 my , dat de inwoners alhier of de 

 moeite fchuwcn , of niet recht 

 weten, hoe daar mede te leven. 



Dienvolgens is dit het fraai- 

 fte en aangenaamfte dier, dat ooit 

 menfeh zien kan ; het heeft de 

 grootte van een Ongerfch paard 

 en behoeft het in aanzien van de 

 dunne en nette benen ook niet te 

 wyken ; de hairen zyn glad als een 

 geroskamt paard, en daarenboven 

 van verfcheide cöuleuren. Over 

 den rug loopt eenzwarte ftreèp, 

 die voor aan de manen begint, en 

 aan den {taart eindigt. Het overi- 

 ge gantfche lyf heeft wifïelwys aan 

 elkander gevoegde witte en kas- 

 tanie bruine itrepen, welke boven 

 by de zwarte -Ilreep over den rug 

 beginnen , en onder by den buik 

 by malkanderen lopen, weshal- 

 ven men niet dan louter llrepen 

 om het gantfche lyf ziet. Daar de 

 witte en donkerbruine verf in 

 malkanderen loopt, daar veran- 

 dert de verf, en vertoont de der- 

 de , namelyk de geelachtige, al- 

 zoo dat het een zeer aardige fcha- 

 kering maakt, en in plaats dat de 

 witte en donkerbruine llrepen 

 ontrent 4 vingers breedt zyn, zoo 

 maakt de geelachtige in malkan- 

 deren loping naauwlyks de breed- 

 te Van een vinger uit. 



Van zodanige breedte zyn daar- 

 entegen gantfeh niet, de itrepen, 

 die om het hoofd en de benen lo- 

 pen , want gelyk ze om het hoofd, 

 die van Thedeuoti loc. cit. veel gro- 

 ter 



