KAAP de GOEDE HOOP. 199 



ruilen buiten gevaar wil leven, of 

 7,ich wil verbergen, zoozoekl /v 

 de diepte des waters, en blyft 

 daar in zoo lang verborgen, tot 

 dat de maag haar doet voor den 

 dag komen, en aan land (lappen, 

 om gras zoo als een ander land- 

 dier te vreetcn. Zy fteekt het hoofd 

 uit 't water, en verfpied door den 

 reuk, die by haar /eer goed ,ftcrk 

 «n fcherp is, of de kans ook wel 

 klaar is ; derhalven draait zy het 

 hoofd rondom , voornamelyk na 

 de hoek daar de wind van daan 

 komt. Zegt haar neus niets 

 quaads, zoo klimt zy uit het wa- 

 ter, en zoekt de naafte weide. 

 Vermoed dezelve eenig vyand , 

 die door den reuk verraden is , 

 zoo duikt zy zoo voort weder, na 

 dat zy als de Walvilfchen , alvo- 

 rens het ingeflokte witter door 

 de neusgaten uit geblazen heeft. 

 iifch bc- De Heer Erasmus Francisci be- 

 gnn richt in 2ynen Ooft en Weft-Indi- 



hryvers fchen Staats en Luft-tuin /vzg. 969. 



^" a. uit het Sineefch Gezantfchap 

 van Nieuwhof, dat in de Tarter- 

 fche zee koevilTchen zwemmen, 

 die groter zyn , als de koejen in 

 Europa , eriAommige een gantfche 

 meetroede lang zyn , zonder nog- 

 tans fchobbens nog hoorns te heb- 

 ben, Edog ik weet niet , of de 

 Heer Francisci, die daar by 

 voegt, dat de Heer Nicuwhof die 

 relatie uit Vader Martino Marti- 

 nii heeft ontleent, zich niet vergift, 

 om dat Nieuwhof maarenkelyk van 

 Koejen, en niet van KoevilTchen 

 heeft gefproken, en derhalven 

 diergelyke viervoetige dieren wel 

 kan verdaan hebben. Miilchien 

 verandert de grootte in de Tar- 

 terfche zee, dat het nogtans het 

 zelve dier blyft. 



Dit zy hoe het zy, het is zeker, 

 dat Vader Tachart in zyne Siam- 

 fche reis pag. 106. van dit dier met 

 de volgende woorden fchryft : 

 Men ziet in de grote rivieren een 

 dier , dat een zeekoe genaamt 

 word , en in grootte den Neus- 

 hoorn gelyk komt. Het vleeich 



of eerder int fpek da. 1 l in , is 

 goed te eeten en van ten zeer aan- 

 gename fmaak. OndertufTchen 



het fehynt, dat Va4bf Tachart 

 miilchien nooit zelf een vee-koe 

 gezien moet hebben, aangezien 

 hy een klein onderfeheid tuflehen 

 een Neushoorn of Rhinoceros 

 zoude hebben gemaakt, of hy 

 heeft zich zoo als in alle andere 

 vertellingen , de kortheid bevly- 

 tigt, enderhalven maar de naafte 

 gelcgcntheid van den Neushoorn, 

 dien hem in zyne gedachten is 

 gekomen, by de kop gevat. Want 

 hy zoude anders dit zeldzame dier 

 een weinig duidelyker befchreven 

 en getoont hebben , hoe deszelfs 

 gedaante eigentlyk is, als het welk 

 men zei ft in het by ge voegt ont- 

 werp in zyne befchryving niet wei 

 bemerken kan. 



Vader Tellezius fchryft Ltb. L 

 Cap. 8. dat dit dier gevoeglyker 

 een zeepaard als een zeekoe kon- 

 de worden genaamt, om dat de 

 kop en de ooren nader komen by 

 die van een paard dan die van een 

 koe, oflchoon het voor 't overige 

 zeer korte voeten en nog een veel 

 korter ftaart heeft. - Edog zelfs 

 deze befchryving geeft my weinig 

 voldoening , of lchoon hy in vele 

 ftukken niet heel qualyk daar van 

 redeneert. Mvnes bedunkens 

 heeft de Heer Thevenot in zyne 

 Ooft-Indifche Reizen Tart. I. Ltb. 

 2. cap. 7%. p. 343. feq. beter daar 

 van geoordeelt, en deze zeekoe, 

 of zoo als hy die noemt, zeepaard 

 duidelyker befchreven. Ik zal 

 echter om alle wydlopigheid ta 

 vermyden, deszelfs woorden hier 

 niet plaatzen,maar alleen het geen 

 ik daar van bevonden en door ei- 

 ge ondervinding gezien heb, by 

 brengen, 't welk van den gemel- 

 den Thevenot niet veel zal afwy- 

 ken. 



Dienvolgens is de zeekoe een De Auki* 

 verbaaft groot en zwaar dier , 't ^f^L 

 welk als de Rhinoceros donker- uityoedyk. 

 bruin van kouleur is, en den zel- 

 ven nog in de zwaarte nog in de 



lengte 



