KAAP de GOEDE HOOP. 20? 



Hoc lieh 

 de Pa 



| 



de 

 l van 

 ïulk een 

 roofdier in 

 de neus 

 krygen. 



De Schry- 

 rer heeft 

 lulks in der 

 laad be- 

 r ouden. 



ffoi of 



fskliaJs. 



aengenamen reuk toefchryvén ; 

 < dog hy voegt daar !n , dat dit 

 iets zeldzaams ennoggantfeh iets 

 tv* j iïèlachtigs /\ ; en bew yft der- 

 halven het geen Z,™ yf/?v gefchre- 

 ven heeft, en ik zelf in der daad 

 bevonden heb, dat namelyk de 

 paaiden , als zy den reuk van zo- 

 danig een Roofdier maar van ver- 

 re in de neus krygen , beginnen 

 als dol te worden, en niet tegen- 

 gaande zy het dier zelf nog niet 

 eens hebben gezien , heggen nog 

 ftruiken, gragten nog Ityl af hel- 

 lende klippen ontzien, en gecn- 

 zins na den toom luilteren ; zoo 

 veel vermag de blote reuk op 

 haar , en maakt haar als wild. 

 \\ ant zegt hy, Natura enim Cce- 

 teras animantes occuha quadamvi 

 ferat rapaces fibi iufeßas, quamvis 

 ignotas £f> nun quam vijas, fuger e 

 doe uit. Dat is : IV ant de Natuur 

 heeft alle andere dieren door eenige 

 Verborge kragt , geleert , de vet*- 

 ßindeude en hen naar het leven 

 flaande roofdieren te ontvluchten 

 of fe hoon zy aan hen onbekent 

 zyn , en zy dezelve nooit gezien 

 heb beu. 



En dit is ook de zuivere waar- 

 heid. Wie twyffel daar aan Haat, 

 neme maar Hechts de proef, zoo 

 zal hy de waarheid daar van zoo 

 goed bevinden, als zy my onge- 

 waarlchouwt is overgekomen , 

 wanneer ik in den jare 1711 by 

 nacht na Drakenfteen moert ry- 

 den. Want ik was toen genood- 

 zaakt , om van myn paard af te 

 klimmen , of fchoon ik niet 

 konde bezeffen , waarom het 

 zelve zoo dol en razend was. 

 Edog hier van op een ander tyd 

 meer. 



Van voflen weet men, voor 

 zoo veel den naam aanbelangt , 

 hier niet ; ondertuffchen is hier 

 een dier, dat men de zoogenaam- 

 de en van Gesnerus en anderen 

 belehrcvc kruis-voflen , indien 

 niet volkomen, nogtansvoor het 

 grootile gedeelte overeenkomt , 

 en word zulk dier van alle de in- 

 I. 'Deel. 



woners faklhilx, m van <\v | !ot- 

 tcntottefi Ti ■'■ of pok AY«/<r gc- 

 naanit. Door dien nu de/e voort 

 van dieren met alle hare eigen- 

 fchappèfi in Europa overvloedig 

 bekent zyn, zoo zoude nodeloos 

 z\ n , om van dezelve veel woor- 

 den te maken. OndcrtulTchcn kan 

 ik met llilzw\ -gen niet verin gaan, 

 dat de Heer Crifliaan Jonker in 

 Commart. de Vitd , Script is £> 

 Meritis illuflris Vin fobi Ludolfi 

 p. 149. van den gcmeldcn Heet 

 Ludolf verhaalt, dat hy in Hef- 

 fen-Kafl'el dit hem onbekent en 

 vreemd dier in den Diergaarde 

 van den Landgraaf ziende , het 

 voor het zelve had gehouden, dat 

 van Boe hart o in Hierozoico Sacro 

 Tart. I. col uw. 846 Thos genaamt 

 word. 



Nu is waar, Rechartus handelt Öngélyk 

 op de aangehaalde plaats van den ^ceAu™ 

 Thos, en brengt vele bewyzen by. teu« on- 

 Cypriani in Hifior. animal. p. 441. j"«»tdit 

 feq. geeft ook een korte befchry- 

 vingvan het dier, Thos genaamt, 

 dat echter met 't geen Lu do lfm 

 in Kallel. heeft gezien , gantïch 

 niet overeen komt. Want Cypri- 

 ani zegt ƒ dat de Thoes groter als 

 een gemene wolf, maar kleinder 

 als een vos zyn ; dat zy voor't o- 

 verige in gulzigheid elkander ge- 

 lyken ; zeer lehoon donker-rood 

 zyn ; by malkanderen lopen ; men- 

 fchen en laudieren geen quaad 

 toevoegen ; by nacht huilen ; en 

 luids keels IVon , Wou roepen. 

 Daarentegen bevvyft de Heer Lu- 

 dolf, dat de Thos de kleine wilde 

 dieren zeer heftig vervolgt , don- 

 ker-bruin. is , met vlakken , en 

 dat dezelve een kop heeft als een 

 Das, en een Itaart als een vos. E- 

 dog wat hier van zy, ik weet 

 voor de waarheid, dat de Jakhal- 

 zen, waar van ik 'er zeer veel heb 

 gezien , belt met de kruis-voflen 

 overeen komen. 



Onder de wezeltjes , welke in Wezehje. 



Afrika zich bevinden, zal genoeg 



zyn, als ik den Iltis noem , als 



welke in'Duitlchland zoo bekent 



Cc 1 en 



