KAAP de GOEDE HOOP. 20$ 



Zoekt de 

 lyken van 

 Hottentot- 

 ten op. 



Of deze 

 wolf niet 

 opzommi- 

 ge plaatien 

 in He H. 

 Schrift be- 

 tekent 

 word. 



Waarom 

 dcSoliryver 

 tot nu geen 



§ewag van 

 c Geiten 

 gemaakt 

 heeft. 



gen, wurgen, verrcheuren en op- 

 vreeten. De lyken der Hotten- 

 totten , onder ftcnen bedolven» 

 zoekt hy geweldig op ; want ver- 

 mids deze zoort van menichen ha- 

 re lyken mecll maar in gaten (le- 

 ken, en met itencn bedekken, of 

 anders naauwlyks een voet diep 

 onder de aarde begraven , gelyk 

 iczvncr tyd uitvoerlyk zal wor- 

 den aangetoont, zoo fcharrclt hy 

 dezelve op, en doet 'er by gebrek 

 van andere buid zyn maaltyd 

 mede , ten zy deze grafltcden 

 met al te veel ïteenen toegedekt 

 zyn. 



Hier uit zal de Lezer, hoop ik, 

 genoegzaam können zien , hoe 

 fchadelyk dit dier is, het welk 

 zekerlyk nog meer zoude woe- 

 den, ten ware andere verfcheu- 

 rende dieren hem in den toom 

 hielden. Daarenboven laat ik aan 

 uw oordeel over, of dezen niet 

 met recht de avond-wolf mag ge- 

 noemt, en daar voor aangenomen 

 worden, waar van by jerem.V. 

 6. Habac. 1.8. en Zephan. III. 3. 

 gewag gemaakt word ? En door 

 dien tog de meeftc uitleggers der 

 H. Schrift een natuurlyken wolf 

 verdaan, gelyk uit de geleerden 

 Heer Tfeifer. T)ub. Vexat. Cent. 

 4. loc. $oj>ag. %+c.feqq. blykt, 

 zoo dunkt my , dat zy geen be- 

 ter en fterker als dezen vinden 

 können. Edog de Lezer mag 

 zulks zelf befliiTen, en meer ge- 

 dachten daar over laten gaan, als 

 het welk de tyd my als nu niet 

 toelaat. 



Aldus heb iku, Lezer, tot nu 

 de viervoetige Land-dieren be- 

 fchreven, en onder dezelve zeer 

 veel zoorten van wilde bokken 

 aangeroert, en nogtans nooit ge- 

 wag van de Geiten gemaakt , 't 

 welk u niet onbillyk zeldzaam en 

 wonder konde voorkomen. Zulks 

 is echter voörbedachtelyk ge- 

 lchied, om dat men licht ftaat kan 

 maken , dat de geiten altyd naar 

 wyzc der bokken geformcert vyn, 

 niet tegenftaande het mannetje al- 



toos wat groter als het wyfje ge- 

 vonden word. En was 'er voor 't 

 overige iets merkwaardigs daar 

 ontrent te betrachten geweeft, 

 zoude ik het zekerlyk niet heli- 

 ben vergeten. 



Aldus heb ik hiervoren met 

 voordacht insgelyks niet van de 

 HageduTen gemeld, om dat de 

 Salamander en Chameleon daar 

 onder gerekent, en ieder in 't by- 

 zonder befchreven zyn. Daar 

 zouden nog wel veel van dierge- 

 Iyke diertjes aangemerkt können 

 worden, maar wyl alomme Ha- 

 gcdiflen gezien en gevonden wor- 

 den, en dezelve der halven aan u 

 genoegzaam bekent zyn, zoo acht 

 ik zulks nodeloos. Edog ik vind 

 my verplicht, om van de groene 

 Hagcdillen, die my in myn kamer 

 menig vermaak aangedaan , en 

 nooit cenig quaad toegebragt 

 hebben, nog met weinig woorden 

 te melden, om dat zy zeer aan- 

 minnelyk , lierlyk en vriend lyk 

 zyn, zoo dat men rede heeft, om 

 zich op 't hoogft daar over te ver- 

 wonderen. Want zy volgen de 

 menfehen niet alleen in de huizen, 

 maar laten zich ook gewillig van- 

 gen, kruipen op de blote huid zeer 

 vermakelyk , en als men ze weder 

 weg wil doen , huppelen en tui- 

 melen zy, en bewyzen aldus al- 

 lerhande vrolykheid. Hare groe- 

 ne huid, hoewel fchóbachtïg en 

 ecnigzins hard, is zoo glad en 

 koel, dat men ze voornamelyk in 

 de warme zomer -maanden zeer 

 gaarn op vat, en in den boezem 

 iteckt. 



De aanvallighcid van deze die- 

 ren zoude my billyk buiten de pa- 

 len doen gaan , en dat ik langer 

 van hen zoude handelen , als ik my 

 voorgenomen heb, aangezien de 

 materie van de viervoetige die- 

 ren , die ik my veel beknopter 

 af te doen , voorgeitelt had , 

 zodanig uitgedy d is , dat ik met 

 rede beducht ben , dat ik het 

 geduld van den Lezer te veel /al 

 nebben getergt. Dcrhalven zal 

 Cc 3 ik 



Insgclylu 

 van de Ha- 

 gcduJeii. 



Groene 

 Hagediflen 

 zyn aange- 

 name die- 

 ren. 



De S'chry- 

 verbefluit 

 dit H 

 ftuk. 



