236 B E S C H R Y V I N G van de 



dat men houd daar mede zoude 1 

 können rafpen. Onder dezelve i 

 bevind zich eenig fpek. De muil 

 isbyaldien niet wyder, nogtans 

 zoowyd als die van den Haay, 

 met 6' ryen tanden gevvapcnt , die 

 fcherp, hard, driehoekig, en aan 

 beide zyden als een zaag uitgcvylt 

 zyn. De uiterfte ry fteekt uit den 

 muil ; de tvvede is recht ; de der- 

 de, vierde, vyfde en zesde zyn 

 van binnen tegen de gorgclpyp 

 gebogen , die nevens de keel en 

 maag ongemeen groot is , om dat 

 een man metitevels enfporen daar 

 door kan Hippen , zonder cenige 

 aanftoot te lyden; gelyk de ande- 

 re Zee-honden, als hy zyn kaken 

 opfpert en de viflehen den vryen 

 doorgang toelaat , onverhindert 

 daar in kruipen, en de vißchen, 

 die in zynen maag leggen, opvre- 

 ten können. Ontrent de vinnen 

 en het overige gedeelte van 't lyf 

 is hy de voorgaande niet ongelyk. 

 Zyn (taart is byna als een halve 

 maan geformeert , en zyne oogen 

 ook eenigzins ronder en groter , 

 als die van de eerde zoort. Het 

 gewigt van het lyf is ook zwaar- 

 der ; en houd naar het getuigenis 

 van geleerde en ervare menfehen 

 een middelmatige zoo veel , dat 

 twee paarden aan den zelven ge- 

 noeg te trekken hebben. 

 Dezebc.de Deze beide geflachten vanHaa- 



hebben 1 y en k° men met elkander daar in 

 grote luit overeen, dat zy zeer roofgierig 



Sen C vkes.^ B g ulzi g^y n ' voornamelyk heb- 

 ben zy grote begeerte na men- 

 fchen-vlcefch , en laten niet licht 

 een gelegcnthcid ontdippen , als 

 zy het zelve bekomen können. Ik 

 weel verfcheide voorbeelden, dat 

 zy dan aan den eenen een hand, 

 en aan den anderen een been tot 

 aan het ingewandt ontnomen heb- 

 ben; ja dat menigmaal gehele 

 menfehen in haar lyf gevonden 

 zyn. Dcrhalvcn ben ik niet vcr- 

 v\ ondert, dat myn gewc/.e Schip- 

 per , Adriaan Bogaart, een man 

 van grote ondervinding , goed- 

 aardigheid en zonderlinge op- 



Exempcl 



daar van. 



rechtheid ontrent het fcheepsvolk, 

 als wy op zekeren tyd een heele 

 kKinen vingen , welkers lengte 

 niet over 6 voet bedroeg, en aan 

 gewigt ontrent 300 pond halen 

 konde, en den zelven tot fpys lie- 

 ten klaar maken, niets daar van 

 wilde genuttigen, voorgevende, 

 dat hy van een menfehenvreter, 

 dien hy nog midehien, als het 

 God behaagde, dat hy op het wa- 

 ter quam te derven, ten prooi 

 moeit worden , en dien hy alzoo 

 voor zyn gedagen dood vyand 

 hield , niet tot zyn fpys wilde ge- 

 bruiken. 



Ik verdont als toen niet ter de- 

 ge , wat hy meende, maar daar 

 na heeft de ondervinding my die 

 rede volkomen uitgelegt ; en 

 doeg ik derhalven naauw acht, 

 hoe deze vhTchen klaar gemaakt 

 wierden. Ik zag dienvolgens , 

 dat deze vifch in kleine en dunne 

 {tukjes gemeden, drie of viermaal 

 in fchoon zeewater gewaden , of ■ 

 om beter te zeggen, met de voe- 

 ten uitgetreden wierd , en dat al- 

 tyd het verfch daar over gegote 

 water onder het treden fchuimde, 

 als of 'er zeep onder was , zodanig 

 dat al het water leek in gift veran- 

 dert te zyn ; 't welk zoo als men 

 my zeide , en de waarheid be- 

 krachtigde, van veel traan en vet- 

 tigheid quam. 



Door zodanig klaar maken ver- Haar vi«s 

 ging my byna ook de lud om^ ta 

 daar van te eeten. Wanneer de- 

 zelve echter gekookt, en naar 

 behoren met boter begoten was, 

 en dezelve zoo wit was als 

 zneeuw , oordeelde ik, dat hy 

 zoo onbillyk niet moed fmaken, 

 en meende dat de andere Oihciers 

 hem zoo zwart hadden gemaakt 

 ten einde ik ook daar van niet 

 /oude proeven. Derhalven ging 

 ik mede aan tafel zitten , en at 

 trouwhertig en zonder fchroom, 

 hoewel ik naderhand befpeurde, 

 dat zyn vleefch niet wel te verte- 

 ren is , en prees myn Schipper, 

 die ondertullchen met een ftuk 



pe- 



