KAAP de GOEDE HOOP. 



pckelvlccKh en k.us den honger 

 verdreven h.ul. 



Zoo dikwyls als 'er naderhand 

 een gevangen en gegeten wier<d » 



hch ik geen luli: gehad , Pm w ede- 

 rom daar t an te proeven , maar 

 my by den Kapitein of Schipper 

 gehouden, en iets anders nul 

 hem genuttigt. Zync bovenge- 

 melde rede heeft my naderhand 

 altyd doen argwanen, dat een 

 van deze zoort van vnTchen den 

 De Schry- Profeet Jonas müTchien ingellokt 

 evöekn" nec ft' In deze gedachten \vas ik 

 -nog zoo ver niet van den weg, 

 ifcif jonas aangezien reeds vele ouden, gclvk 

 eeft ing©- Forerns in zyn Vifchboek pag. 82 

 okt# bericht , het zelve gevoelen van 

 den gemelden vifch gehad heb- 

 ben. Ja zelfs zyn de hedefidaag- 

 fche Schryvers niet vreemd daar 

 van , zoo als uit Rondclitius by Jll- 

 drovandus Lib. III. capit. 31. te 

 zien is , of fchoon Francius ïn 

 Hißor. Anhnal. pag. 670. alleenlyk 

 een walvifch daar door wil ver- 

 ftaan hebben. 



Het is wel waar, de H. Schrift, 

 voornamelyk Matheus cap. XII. 

 40. bedient zich insgelyks van de 

 uitdrukking van een Walvifch; 

 derhalven mogten milïchien eeni- 

 ge onkundigen in die gedagten 

 vallen, als of de onwederfpreke- 

 lyke waarheid en zekerheid, 

 Ichipbreuk lyden moeft, ais men 

 zich wilde verftouten , om te be- 

 weren, dat de gevankenis van 

 Jonas in geen Walvifch geweelt 

 is , aangezien de H. Mannen uit 

 ingeving van den H. Geeil niets 

 hebben gefproken en gefchreven, 

 dan de zaak zelf met zich gebragt 

 heeft. Maar bchalven dat in den 

 Profeet jonas zelf van geen Wal- 

 vifch maar van een groten vifch 

 gewag word gemaakt, zoo als 

 Jon. II. 1. is te zien , zoo is zeker, 

 ja betuigen de oude Schriften van 

 de genen, die van de viiïchen 

 hebben gefchreven , dat de ouden 

 alle grote vhTchcn Zce-walvif- 

 fchengenaamt hebben. Vut. Fo- 

 ra: Vifchboek pag. 81. a. en is 



237 



halven nog onzeker, of < 

 rifi dooi ■; ninllokk< rvan den 

 Profeet een Wal of ander groten 

 \ ifch vcritaan he< ft. 



Men befchouwe een walvifch ^ Auteur 

 met alleen van buiten, naar zyne dat"e°cn Dl 

 uiterlyke grootte , maar men bc- Walvi,ch 

 zie hem ook van binnen, en be- \^a^ 

 zichtige deszelfs keel, zoo zal 

 men wel haalt gewaar worden , 

 hoc ongerymt het is , te zeggen , 

 dat Jonas in den buik van een wal- 

 vifch geweeft en weder daar uit 

 gekropen zy. Want de keel van 

 een walvifch is naauwlyks zoo 

 wydt, dat men een middelmati- 

 gen arm daar in ilcken , of een 

 langachtige ronde vifch van 10 

 pond, te weten, een zalm, of 

 ander ronde en lange vifch daar 

 door komen kan. Hoc zoude nu 

 een man met zyn gantfeh lichaam 

 daar door können glippen \ Wil 

 men zich echter op de al mogen t- 

 heid Gods beroepen , zoo heb ik 

 wel niets daartegen in te brengen, 

 om dat ik wel weet, dat God al- 

 les kan doen en maken , het geen 

 hy wil. OndertuiTchen zal my 

 geoorlooft zyn, te zeggen, dat 

 God die voorheen reeds daar toe 

 bequamc dieren had gefchapen , 

 niet nodig heeft gehad, om ten 

 gevalle van den Proofeet Jonas 

 nog een ander zyns gelyke te ma- 

 ken, en naar het wonderwerk 

 weder te vernietigen ; om dat men 

 niet weet, een zodanigen wal- 

 vifch nog voor nog na dien tyd 

 meer gezien of gevangen te heb- 

 ben. Dcrhalvcn is en blyft het 

 naar myn oordeel veel waar« 

 fchynlyker , dat een diergclvkc 

 Haay of Hondvifch den Profeet 

 Jonas ingeflokt en weder uitge- 

 worpen heeft , alzoo men voorbeel- 

 den heeft, dat diergclyke vif- 

 fchen van 1000 en meer ponden 

 gevangen zyn, die gantfche men- 

 fchen in zich hadden, zoo als 

 Gellius by Aldrovandur l. c. be- 

 richt; ja Foreruspag. 8r. a. fchryft 

 in zyn Vifchboek , dat 'er te Mar- 

 fcille een gevangen is , waar in 

 Gg 3 een 



