37 8 BE SCHRY VING vande 



luk 



flapper en minder. En of fchoon 

 We < tl- deze Zuïd-oofte wind in de Tafel- 

 de berg-Valey eerder een wervelwind 

 Vaicy/ als een dooritaande windgelykt, 

 word zulks van de rondom heen 

 leggende bergen veroorzaakt, wel- 

 ke hem in zich zelven veranderen, 

 en a dus tot een wervelwind ma- 

 ken , zonder dat hy in der daad 

 een zodanige is ; aangezien hy 

 maar eenen uitgang naar 't Noord- 

 ooiten heeft. In de ope zee ech- 

 ter en al in den naaltgelcgen haven 

 der Tafclbaay ziet men oogfehyn- 

 lyk , dat hy een doorgaande wind 

 is, om dat hy de baren heftig doet 

 fchuimen , en fnel voortjaagt. 

 Adminah Het Admiraals fchip, 't welk in 

 ' aar - naam van den Heer Gouverneur 

 andere de vlag voert , en daar mede te 

 vooronge- kennen geeft , dat alle hier leg- 

 gende fchepen , van welke Natie 

 ook , naar zyne bevelen luifteren 

 moeten , word om dieswille ge- 

 noodzaakt , om zyne vlag in te 

 nemen , om de anderen te waar- 

 lchouwen , van met geen vaartui- 

 gen heen en weder te varen , ten 

 einde zich niet in gevaar van om- 

 flaan en te verongelukken te Hor- 

 ten. En de ondervinding heeft 

 reeds veelmalen geleert * dat de 

 genen , die dit bevel in den wind 

 geflagen , en zich gewaagt heb- 

 ben, zich zelven in 't grootflc le- 

 vens gevaar hebben gebragt , i n 

 dikwyls ook met de dood beloont 

 zyn , aangezien hare vaartuigen 

 omgeflagen , en de waaghalzen 

 ten prooi van viiïchcn wierden. 

 Waarentegen de genen, die aan 

 deze ftomme orders gehoorza- 

 men, geen gevaar hebben te duch- 

 ten , maar geruft ten anker kön- 

 nen legden blyven. Derhalven 

 zeggen de zce-ploegers zoo dik- 

 wvTs zy deze lchuimende baren 

 zien, niet zoo zeer uit eenc ver- 

 metelheid, als wel met een vrolyk 

 luchtig hart; <De fchapen worden 

 over zee gerant ; aangezien zy 

 wel weten, dat de zware fchepen 

 daar voor geen gevaar te vrezen 

 hebben. En by aldicn zy zelfs alle 



hare ankers quamen te verliezen , 

 zyn zy nogtans van't itran den en 

 aan itukken itoten vry t om dar 

 de wind haar niet ftrandwaards 

 jaagt , zoo als reeds hier vo- 

 ren gezegt is. Hier mede van de 

 wolk en al 't geen, wat ontrent 

 dezelve is te betrachten , genoeg. 

 Midlerwyl zal ik onder harden ne- 

 men de derde Hoofd-emitandig- 

 heid, die een duidelyk bericht zal 

 geven, van't teken, dat men heeft, 

 als deze w ind lang of kort duuren, 

 en heftig of zwak zyn zal. Wat de- 

 ze twee eigenfehappen aanbelangt, 

 dezelve zyn niet wel van elkander 

 af te fcheiden , maar zoo naauw 

 aan elkander verknocht, dat men 

 ze alleen uit de twee volgende te- 

 kens onderichcid:n moet. i. Als 

 de wind warm waait, zoo duurt, 

 hy niet lang. Want men heeft by 

 ondervinding, dat de Avelk zich 

 fchielyk zien laat, en ook fchielvk 

 wederVerdwynt; en als zy al door- 

 fchyneviL op den berg leggen 

 blyït, zoo geeft zy nogtans weinig 

 of gantfeh geen wind meer van 

 zich; de langlte tyd, welke een 

 zodanige wind duurt, is ontrent 

 zoo lang als de Zon boven den ge- 

 zichteinder Haat, of ten langften 

 tot midnacht , waar na van een zul- 

 ken warmen Zuid-Ooften wind 

 niets meer befpeurt of bevonden 

 v. ord. 



En z. wanneer de wind in te- 

 gendeel koud waait, zoo is zulks 

 een onfeilbaar teken, dat hy met 

 eenen dag, niet te vrede is, maar 

 een gehele week en langer door- 

 waajen /.al. Edog met dit onder- 

 fchcid, dat hy tegen middag en 

 midnacht zich altyd een uur lang 

 veel flapper laat horen, als om op 

 zyne krachten te komen , en naar 

 verloop van een uur met dat zelve 

 geweld weder te beginnen, en aan 

 te houden. Fn weet ik bv onder- 

 vinding , dat hy in zodanige af- 

 willeling van een uur des middags 

 en mid nachts , 700 lang woed, tot 

 dat de wolk afneemt , en einde- 

 lyk t'eenemaal verdwynt. 



Het 



