KAAP de GOEDE HOOP. 423 



rdnog 



eirbe- 



r.atigt. 



pen; ondcrtuflchcn was ik daar 

 mede te \reden, en gelier myals 

 of ik het geloofde. Vermids ik 

 echter hoe langer hoe meer ken- 

 nis met hen kreeg, en dikwylsge- 

 legentheid had by hen te wcfen, 

 en dieper landwaards in te komen, 

 7.00 hebbedien aangaande een om- 

 ltandig bericht gehaalt, en ver- 

 fcheide maal , op verfcheide plaat- 

 een en op verfcheide tyden verno- 

 men, dat dit alles een oude van de 

 ouders op de kinderen overge- 

 bragte Traditie was, en derhalven 

 voor een zuivere waarheid mögt 

 aangenomen worden ; waar in ik 

 ten laatften door den boven ge- 

 melde Heer van Grevenbroek be- 

 veiligt en gefterkt ben , zoo dat 

 ik het den Lezer hier nevens , als 

 een zekere en onfeilbare waarheid 

 mede delen kan. 



Wanneer ik nu dit hun bericht 

 tegen het gene ftel, 't welk ik hier 

 voren gillende bvgebragt heb, en 

 dan de zaak een weinig meer na- 

 denk, word ik in myne mening te 

 meer gefterkt , dat deze menfehen 

 uit allerhande Afrikaanfche Natiën 

 bellaan , waar onder in den begin- 

 ne ook Joden geweeft zyn ; wel- 

 ken echter zoo als de anderen, door 

 lange zamenleving ten dele hunne 

 eige gebruikelykheden en Gods- 

 dienft vergeten, en deels ook om 

 maar in vrede by elkandcren te 

 woneo , en zich beter in Haat te 

 (tellen, om alle vreemde, zoo als 

 ook hen nazettende en vervolgen- 

 de vyanden het hoofd te können 

 bieden , zich vry willig vergeleken 

 eikanderen in te fchikken , en in 

 alle uitwendige gebruikelykheden 

 en plichtplegingen gelvk te wor- 

 den, waar door dan noodzakelyk 

 zulk een verwarde toelland heeft 

 moeten volgen , in welkers be- 

 trachting men niet kan zeggen', 

 dat zy van deze of gene Natie af- 

 komftig zyn. 



Nochtans wat geef ik my veel 

 moeite, om den Lezer een zaak, 

 die aan en voor zich zei ven over 

 gewis is, geloof- waardig voor te 



ftellcn . : 1 )e zelvezal klaarlykbly- 



ken , door dien in de volgende 

 Hoofdftukkcn zodanige omftan- 

 digheden worden voorgcltelt, 

 w aar door de gantlchc zaak over- 

 vloedig aan den dag gelegt en op- 

 geheldert word. Waar ontrent ik 

 den Lezer verzoek, zoo lang zich 

 te verbyten , tot dat die materien 

 voorkomen, waar uit hy zelf zon- 

 der dat'er verder een woord van 

 gerept word , zonder twyffel be- 

 iluiten zal, dat dit zoo is , en on- 

 mogelyk anders zyn kan. 



OndertuiTchen zal niet ondien- ^ an de 

 ftig zyn , iets van de taal der Hot- de Hotten- 

 tentotten aan te roeren , en zulks totten - 

 te meer , om dat de gedachten 

 daar ontrent zoo verfchillende 

 zyn ; welke alle echter alhier om- 

 ftandig te verhandelen , en het no- 

 dige by te brengen , ik geoordeelt 

 heb niet verplicht te zyn , om dat 

 myne intentie niet is, eenfpraak- 

 kunft daar van te vervaardigen, 

 waar toe ik ook gene bequaam- 

 heid genoeg heb. OndertuiTchen 

 können echter alle de genen , die 

 daar van hebben gefchreven , en 

 voor zoo veel die tot myne kennis Driederi« 

 gekomen zyn , in drie Hoofdde- meningen 

 len gebragt worden ; van dewel- {Jftï?" 

 ken eenigen willen , dat ze gantfeh deic Taai 

 niet zoude können worden ge- 

 leert ; anderen in tegendeel geven 

 voor, dat zy zeer licht te leren is, 

 en by gevolg gefchreven en onder 

 zekere Taai-regels zoude können 

 worden gebragt ; en ten laatften 

 zyn 'er anderen , die wel geloven 

 dat men ze kan leren, dog dat men 

 ze bezwaarlyk fchryven , en veel 

 minder in een nette Taai-order zou 

 können brengen. 



Onder deeerftendenk ik niet te Wdta 

 plaatzen de genen die van de Tro- ?SfC5? 



ii. m i iii ï niet in de 



gloditer laai gezegt hebben, dat eerfte ciaf- 

 zy, zoo als de woorden van 'Tom- fis behorea 

 ponius McLi luiden , Lïb. T. c. 8. 

 Strïdent magis quam loqnuntur. 

 Dat is, zy kirren meer als [preken. 

 Of zoo als Herodotus lib. IV. en 

 Tlinius lïbr. VII. c. i. zeggen: 

 Lingua nu Ui alterï fimïlï ut ent es, 



fed 



