KAAP de GOEDE HOOP. 425 



200 zou ik het eerftc gaart in- 

 fchikkcn, edoch met dit beding, 

 dat het echter in een, twee of drie 

 jaren zoude gedaan zyn ; de twee 

 andere zou ik niet gantlchelvk ge- 

 loven, maar hart twyftèlcn, of die 

 wel zoo wel gelukken zouden , als 

 de gem. Heer Prooft zich wel ver- 

 heelt 



Want alhoewel ik den Heer 

 ftöving wilde toevallen , en ook 

 uit de ondervinding weet, dat 'er 

 zeer veel Europeanen in het land 

 7\ n en wonen, welke jegens woor- 

 digde Hottentotfche Taal volko- 

 men verdaan en fpreken , en 

 i'choon ik nevens hem beken, dat 

 'er dagelyks meer komen , welken 

 die Taal kundig worden , zoo 

 heeft hy echter daarom niet het 

 geen hy zoekt, en nog veel min- 

 der de Heer 'Zicgenbalg, welke 

 die Taal gantfeh niet moejelyk 

 verklaart. Het is hier de vraag 

 niet , of de vreemdelingen die 

 licht können leren* maar men 

 fpreekt van zulke menfehen, die 

 reeds zedert lange jaren met 'er 

 woon hier geweeft zy, kinderen 

 geteelt en alzoo als kinderen om- 

 gang met hen gehad en by gevolg 

 ook hunne Taal geleert hebben. 

 Maar niemand kan my een enkeld 

 perzoon aantonen, die hunne Taal 

 eerft in zynen ouden dag heeft ge- 

 leert; en ik heb zelf eens aan een 

 Hottentot, genaamt Syncopas be- 

 looft tien ryxdl. te geven, ofwel 

 voor dat geld Tabaken andere za- 

 ken, als hy my zyne Taal leerde, 

 waar van ik tamelyk onderrecht 

 was; dog na dat hy na gefloten 

 accoordzag, dat hy my zommi- 

 ge woorden eenige hondertmaal 

 voorzeggen moeit, zonder dat ik 

 die konde nazeggen , zoo wierd 

 hy zulks wel haaft moede en bleef 

 weg, ook verdroot het my we- 

 gens myne kromme tong, en liet 

 hem gaarn, na dat ik zyne moei- 

 te betaalt hadde , hene gaan. 



Genomen, dat een vreemdeling 

 die in eenige jaren kan leren , en 

 zelfs zoo goed als een Hottentot 

 I. Deel. 



fpreken kan , 700 ontmoet ten eer 

 ften deze zwarigheid zich weder, 

 dat hy ze niet kan overzetten en 

 vertalen. De oorzaak is, öm dat 

 zyn Mecfter /elf met een kromme 

 tong in deDuitfcheTaal, en die 

 byna zelfs als een Franfchman of 

 wel nog erger fpreekt. En wan- 

 neer ook deze zwarigheid uit den 

 wegwas, zoo komt echter deze, 

 dat men niet altyd dezelve woor- 

 den in den natuurlyken zin ge- 

 bruikt, maar die ook dikmaals fi- 

 guurlyk neemt, 't geen de Hot- 

 tentotten wederom niet zeggen 

 können, wat de woorden in zulk 

 een geval voor betekenis hebben. 

 By gevolg blykt andermaal dat 

 men van kindsgebcente dient on- 

 der hen te wonen ; als men een 

 grondige kennis van hunne Taal 

 hebben en bekomen wil. 



Wanneer nu iemand net zoö De Taai 

 ver in die Taal is gevordert als zy, Sten 

 hoe zal hy doen, om iemand an- '<*» aan 

 ders te onderwyzen ? door dien ™ d ™ n g d c _ 

 hy niet kan zeggen, dat hy op de- ïeenwor- 

 ze of gene wyze de tong moet den ' 

 drajen, om deze of genen flag te 

 doen? Indien hy hem zulks ook 

 aanwyft, zoo heeft hy toch maar 

 om zoo te fpreken eene trap over- 

 wonnen , welke ten eerllen weder 

 van anderen gevolgt word , name- 

 lyk wanneer hy gade ilaat, hoe dat 

 hy alle {lagen met de tong en met 

 den mond op 't naauwite by zich 

 /elven zal onderfcheiden , om in 

 't vervolg by aanroering der Ka- 

 racters of letters , die wederom 

 een lange tyd en een verder na- 

 denken vereifTchen , dezelve fyn 

 onderfcheiden, en aan den Leer- 

 gierigen aanwyzen zal. Vervol- 

 gens zal het de plicht van zodanig 

 een wezen , de verzonnene en nu 

 ter drukpers vervaardigde letters, 

 en de daar van gedrukte boeken 

 zei ven zoo grondig te vcrltaan, 

 dat men nergens genoodzaakt is, 

 letterkunflige regels daar van te 

 geven, en ze door behulp van de- 

 zelve aan -anderen te leren. 



Die nu alle deze zwarigheden 

 H h h nevens 



