42S BESCHRY VING vande 



Vogels me 

 jiingvan de 

 Taal der 



iio-.tcntot- 



Relaasvan 

 Heer 

 Burger- 

 ïneeücr 

 Witt 

 van de 



aan di 



I u.k.lf. 



Doordien echter de genen,w el- 

 ke het ander zoort uitmaken, hun 

 doelwit ook niet bereikt hebben, 

 of licht bereiken zullen , 700 /ui- 

 len /ouder tvvyffel die van de der- 

 de Gallis, welke de middelweg 

 houden, beter te recht raken, wyl 

 zy alleeniyk vafl Hellen, • dat men 

 de Hottentotfche taal wel leren , 

 maar niet in fchrift brengen , of 

 door een Grammaticaalfche on- 

 d cru y /ing aan anderen weder le- 

 ren kan. Tot dit zoort behoren 

 de Heer Johan Wilhelm l egel, en 

 de dikwyls beroemde Hoer Lu- 

 dolf, van dewelken do eerftein 

 zyne Reisbefchryving Edït 1716. 

 pag. 7 1 . zegt als volgt : JVanneer de 

 Hottentotten /preken, en een ivoor d 

 uit ge zegt hebben, ßaau zy altydmet 

 den mond,zo als men met den duym en 

 met den vinger knipt en hunne Taal 

 is niet wel tcvcrjlaan, dog daar 

 worden onder de Europeanen , die 

 lang aldaar gewoont, en dagelyks 

 NI>. met hen omgegaan hebben, 

 eenige weinigen gevonden, die in 

 i\ d van nood met hen fpreken en 

 hon verltaan können. 



De andere, te w r eten de Heer 

 Lu dol f , is door den Hoog-Edl. 

 on hoog geloordcn Heer Nico/aas 

 U'itzcu, Burgermeefter en Be- 

 windhebber van de Waereld 'be- 

 id Amiterdam, reeds 

 : vele javcnvorwittigt, dat aan 

 de waereld vele vooroordelen van 

 deze Napen waren wys gemaakt, 

 ( i) dezelve 7.00 verre misleid, dat 

 fchicr een iegclyk gelooft heeft, 

 dat zy nog van God nog van den 

 1 )uivel of iets anders in de waereld 

 willen; als mede dat zy een taal 

 hadden , die met het geraas en ge- 

 kakel der Calecutichc hanen Leer 

 vve! overeen quam ; dog dat zulks 

 zoo niet w as,konde hy hem verze- 

 keren, gelyk hy hem dan eenwyd- 

 lopig vernaai heeft gezonden , 

 waar uit w( I licht te begryp« n 

 v, aar dat Z\ een barbariichc taal 

 hadden, dog dat zedoordetyd 

 wel geleert, hoewel niet volilan- 

 dig gefchreven kon worden. Vid. 



Ludolf. per Chrißian. Juncker. E- 

 dit.p.m.feqq. 



Wyl nu aan dit verhaal ontwy- 

 felbaar geloof moet worden gefla- 

 gen, deels om dat nog de geen, 

 die ze opgeftelt, nog die welke ze 

 aan den Heer Ludolf gezonden 

 heeft, veel min de Heer Ludolf 

 zelf, eenig belang daar in gehad 

 heeft; deels ook om dat my zelf 

 bewult is, dat hunne taal wel aan 

 de genen onverltaanbaar voor- 

 komt , welke die niet dikwyls ge- 

 hoort hebben , dog dat ze echter 

 verltaanbaar word voor den gene, 

 die met hen omgang heeft, zoo 1 

 'er geen twyffel of deze middel- 

 weg van de drie gemelde en tot nu 

 vertelde meningen , die men van 

 de Hottentotfche taal vind , is de 

 belle, zekerlte en oprechtlte , om 

 dat ze immers door langen om- 

 megang met deze menfehen, vly- 

 tig vragen en naarftig bemoejen, 

 nog wel kan geleert, maar in ge- 

 nen dele in fchrift kan vervat wor- 

 den. 



Dit echter , dat men hunne 

 woorden nevens de flagen niet 

 kan uitdrukken , geeft mynes be- 

 dunkens genoeg te verltaan, dat 

 'er nog andere letters in hun al- 

 phabct moeten gevonden worden 

 die in gene andere Taal worden 

 aangetroffen; miilchicn zyn het 

 wel zulke letiers, die de Guttu- 

 rales van de Joden zeer na komen, 

 dcvvyl de Joden zelfs bekennen, 

 dat zy heden daags de hare niet 

 meer na behoren en zoo als Zy uit- 

 gefproken moeten worden, we- 

 ten uiüefprckcn. Edog indien 

 men eigenti) k w ill , hoe zy hunne 

 tong bewegen, en buigen, zoo 

 als ook de plaats, waar tegen zy 

 hem leggen, om dezen of genen 

 llag te maken, zoo zou het mif- 

 fchlen eerder gefchieden können, 

 dat men gemak lyker tot beter wc- 

 tenfcüap daar in geraakte, en de- 

 zelve met detyd zoo niet in fchrïTc 

 vervatten , echter aan andere te 

 gemakkelyker leren konde; maar 

 om dat zulks de genen, die ze vol- 

 komen 



