KAAP de GOEDE HOOP. 463 



Gmijcmanns noord u-aards grenft , 

 Waarde is de Kocboqu<is-\x\\.\c , welke WD 

 "Dapper in Afrika pag. 603. de 

 Soldunbater genaam t word ; waar 

 uit genoegzaam blei kt , dat T. 

 lachart in zync Siamfche Reisen 

 def/.elfs Landkaart, die pag. 96. 

 aan te trcflèn is , qualyk heeft ge- 

 daan, dat hy de Sonji'jnas by de 

 S,ddanha-\\wy ge/et heeft. Deze 

 natie heeft nog wel het meeftc van 

 hun land in bezit , edoch hebben 

 de Europeanen zich ook al daar in 

 geneitelt , en voornamelyk de 

 groene kloven in bezit genomen, 

 welke gelvk voorheen gemeld is, 

 de Illuftre Compagnie noch zelfs 

 voor en aan zich behoud, en maar 

 aan de gene vergunt hun vee daar 

 op te zenden, die het benodigde 

 vleefch voor hare fchepen , en 

 voor hare andere aan land leggen- 

 de dienaars befchikken. 



Wyl echter aldaar de befte zout- 

 pannen aangetroffen worden, ge- 

 lyk ook reeds gemeld is, ende 

 andere ingezetenen haar benodigt 

 vleefch daar mogen halen, zoo 

 kan men wel zeggen , dat 'er be- 

 halven de Slagers, die met hun 

 vee daar leggen , ook anderen zich 

 aldaar onthouden ; daarenboven 

 is van de Compagnie daar ook een 

 wacht geltelt, welke zoo wel op 

 het zout als op andere voorvallen- 

 de zaken, in 't byzonder echter op 

 de fchepen, die daar zouden kön- 

 nen komen , paffen , en daar van 

 aan den Heer Gouverneur kennis 

 geven moet; daar benevens zou- 

 den ook meer inwoners zich met 

 ter woon daar neder zetten, in- 

 dien het niet overal aan zoet wa- 

 ter manqueerde, zoo dat twee of 

 drie Landboeren, die zich daar ne- 

 der gezet hebben , naauwelyks 

 zoo veel water hebben, daar zy 

 met hun vee van leven können. 



Hier uit is licht te befluiten ,dat 

 deze Kochaiji/as-nztie niet al te 

 fterk of talryk zyn kan , wyl zy 

 zich ook van 't vee geneeren, en 

 gemeenlyk grote kudden vee heb- 

 ben en onderhouden; gelyk de 



Is niet te 



tut 



voorheen gemelde Hottentotfchc 

 Kapitein 7V s -/e , welke zich zoo 

 lang onder de Kriltcnen , en in 't 

 b\ /.onder by den Heer Gouver« 

 neur Simon van der Steil ont- 

 houden heeft, en ook met den 

 Heer Commiffaris-Generaal van 

 Rheede na Indie gereift is , hier 

 woont, en nevens de anderen een 

 grote menigte vee bezit. 



Edoch können deze menfehen Hottcntot- 

 veel eerder en beter te recht raken g c k ™J° 

 als een Europeaan , om dat v\ 

 gene vafte woning hebben , maar JjJjSjJ 

 heden hier en morgen elders wo- men als dö 

 nen, alwaar wederom goede wei- Euro P"* 

 den nevens het benodigde water 

 voor hun vee gevonden worden ; 

 waar door zy zeer dikwyls veran- 

 deren en met hunne kudden ver- 

 der wyken , tot dat het gras we- 

 derom gegroeit is. Wanneer het 

 echter te oud word , en het vee 

 het niet meer eeten wil , fteken 

 zy den brand daar in, en verwach- 

 ten wederom het nieuwe gras. 



Dit verbranden van het gras 

 verdient wel een algemene aan- 

 merking, om dat zulks nu niet al- 

 leen doorgaans door de Hotten- 

 totten maar door Europeanen 

 gedaan word , die het van de 

 eerften gezien , geleert en goed 

 bevonden hebben. Ik zal zulks 

 met de woorden van den Heer 

 Johan Wilhelm Vogel aantonen , 

 die hy in zyne Oolt-Indifche Reis- 

 befchryving pag. s 5- 56- gebruikt, 

 om dat ik het aldaar zeer wel be- 

 fchreven vind. Het gras , zegt 

 hy , groeit in 't gemeen zoo hoog, 

 dat men tot over de knien daar in 

 gaat, en word, wanneer het te 

 oud en wreed is , en het vee het 

 niet meer eeten wil, van de in- 

 woners in den brand geftoken ; 

 derhalven ziet men zomtyds ee- 

 nige mylen ver het gras branden; 

 op dat echter de brand niet verder 

 ga , als de inwoners , te weten de 

 Europeanen hebben willen , want 

 de Hottentotten hebben daar geen 

 fchade by, het mag zoo ver bran- 

 den als het wil, zoo werpen zy 



een 



