+ g 6 BESCHRYVING 



VAN DE 



Wie anders 



van dees 

 Gecftely- 

 ken bekle- 

 den kan. 



Wat or.- 

 ti ent hun 

 beroep aan 

 te merken. 



heden zoo ras achter elkander 

 können verhalen, aangezien die 

 zoo menigvuldig zyn en zich zoo 

 ver uitbreiden ; en in 't vervolg 

 van deze alle omftandig gehandelt 

 moet worden ; derhalvcn is ge- 

 noeg , dat ze hier maar worden 

 aangehaalt, op dat daar uit blvke, 

 wat een zodanige Hottcntotfche 

 Geeitelyke, zoo h\ anders dezen 

 naam voeren mag, by allerhande 

 voorvallen re verrichten heeft. 



Gelyk echter voorheen ge/egt 

 is, dat de functie van een Docïor 

 ook anderen, ja zelfs oude wyven 

 mogen verrichten, zoo is het by- 

 na met dit Priellelyk-ampt gele- 

 gen, 't welk zoo wel een vremde- 

 ling uit een ander Krall daar toe 

 genomen, als ook een ieder, die 

 zich daar toe in Haat bevind, ver- 

 richten mag; doch echter met dit 

 onderfcheid, dat hierin genen de- 

 le een \vy f of iemand van het vrou- 

 welyk geflacht toe gelaten of ge- 

 bruikt word, maar het moet een 

 mansper/oon zyn , hy mag van 

 daan komen van waar hy wil. 



Ontrent het beroepen van deze 

 beiden is niets zonderlyk te mel- 

 den ; het zeldzaamfte is dat zy ook 

 zelfs niet anders derven doen, ge- 

 lyk hier voren van den Kapitein 

 en van den Opperheer verhaalt is. 

 Derhalven belluit ik dat diergely- 

 kc luiden genoeg worden gevon- 

 den, maar niet veel geacht wor- 

 den ; zoo als de ondervinding 

 leert , dat men ze nog grote ach- 

 ting nog eer bew\ il, en veel min, 

 dawlic hunne wyven aangedaan, 

 of in hoger rang als de andere ge- 

 fielt word, zynde dezelve zoo 

 weinig geacht als de gemeenlle 

 der HottentOtfche wyven ; dezel- 

 ve zien 'er ook zoo fmerig, Irnul- 

 lig, vuil , en met een woord zoo 

 affchuuwelvk uit , als de anderen , 

 gelyk in de volgende Hooftiluk- 

 kenzal aangetopnt worden. 



I Het in gefchied haar ook geen 

 onrecht, maar de hooglle billyk- 

 b i 1 tchym zulks te vereiichen; 

 Want naardien men de wyven van 



grote „ 



Hottenl 



den regcrenden Heer en Kapitein, 

 niet groter acht en eer bewull,hoe 

 zou men dan haar een byzondere 

 eer können aandoen ? Ik fpreek 

 hier van de wyven in 't gemeen , en 

 van de achting, welke zy jegens 

 elkander genieten, en van een an- 

 der ontfangen zouden. Voor 't 

 overige weet ik zeer wel, dat de 

 mannen hunne vrouwen 

 liefde en achting toedragen, entend^ 

 dat zy haar zoo lang zy leven met s wai 

 geen vinger aanraken , or liaan , hunne 

 maar veel eer zyn zy bedacht, hoe vrouwe 

 zv dezelve zelfs midden in een ge- 

 vecht, en wanneer zy met de 

 grootfle verwoedheid op elkander 

 losgaan, geen leed zullen toevoe- 

 gen. 



Derhalven hoeft een vrouw 

 maartufTchen twee partydige man- 

 nen te treden , en hen aan te fpre- 

 ken , zo zullen zy hunnen grol voor 

 die tyd laten varen , en gelegent- 

 heid afwachten , tot dat ze elkan- 

 der buiten de tegenwoordigheid 

 van de wyven , weder in het hair 

 können zitten. Wat my aanbe- 

 langt, ik geloof, dat zy deze 

 maxime van de Troglodyten heb- 

 ben, van welke Alexander Vo la- 

 te Uns 1. 4. c. 1 1. en uit hem Zwin- 

 ger in Thcatr. Vit. Hum.p. 163 7. b. 

 aldus fchryft : Troglodytis tanta 

 aucJoritatis fuerc mulieres , ut in 

 conflict n bcllorum matrona inter- 

 curfu fito in f e fl as acies dbninae- 

 rent , adeoque quidem, ut ipfis iutcr- 

 cedentibus , praliari ducerent nc- 

 fas: Dat is: 'De Wyven waren by 

 de Troglodyten in zulke grote waar- 

 de en aanzien, dat spy zonder vrees 

 tuffchen twee flrydeude partyen en 

 legers derfden gaan , welke partyen 

 als dan ook ten reißen van eikande- 

 ren gingen, zulks, dat zy het een 

 fc ban de 7 e keu de n , het krakkeleu en 

 vechten langer voort te zetten, als 

 de vrouwen tuffchen beide gekomen 

 waren. 



1 lier aan mogten zckerlyk vele 

 Vjin onze Landaard zich wel fpie- 

 gelen , welke hunne vrouwen 

 gantl'ehniet verfchonen, wanneer 



zy 



