KAAP Di GOEDE HOOP. +9 f 



Hottentot- 

 hcbbcn ge- 

 zocht den 

 Schryvcrin 

 verwarring 

 te krengen. 



Hyblyft 

 aar by dat 

 yin een 

 ; od gelo- 

 en. 



htig en wonderdadig «.lic Re- 

 geerder was , hoe hy moeit gc- 

 naamt en jgeëert worden, zoo was 



de lull hy hen wel haafl over, om 

 my langer aan te horen. Zy ga- 

 ven my ten eerften tot antwoord, 

 dat zy veel te dom waren, om te 



begrypen, 't geen ik aan hen zeg- 

 gen wilde ; zy willen niets van 

 God, en konden ook niets van 

 hem begrypen; Hottentotten wa- 

 ren dom , en mocflen ook dom 

 blyven ; anders hadden zy reeds 

 al lang door de Kruienen tot 

 God moeten bekeert zyn , wei- 

 ßer Godsdienfl: zy wel kundig wa- 

 ren, enz. 



I ii alle deze en nog vele ande- 

 re met hen gepleegde onderhan- 

 delingen , ziet men zonneklaar, 

 dat zy gepoogt hebben, om my 

 in verwarring te brengen, omdat 

 zy bekennende, dat 'er een Wee- 

 zen was , dat alles regeerde, be- 

 weegde , leven gaf enz. , zulks 

 wederom ontkenden , en niets 

 daar van weten wilden. Zulks 

 heeft my aanleiding gegeven, om 

 ze allen met malkanderen in Ho- 

 pen of Seelen te verdelen, waar 

 van de eene gantfeh niet van God 

 willen, en de anderen echter 

 den zei ven kenden en bekenden. 

 Ondertullchcn is dit liever een 

 quaadaardigheid en hartnekkige 

 wederfpannighcid te noemen als 

 een Gods-verloochening , gclyk 

 zy ook daar na zelfs gaarn met 

 my toeftonden , wanneer ik aan 

 hen verhaalde, wat ik van av 

 ren ondervonden en gezien had, 

 waar op zy in gebroken neder- 

 duitfeh zeiden : 'Dititsmau ja 

 musku ff im , on s al te maal verra- 

 den, bat is : de T>nïtfchcrs of 

 Europeanen zyn ons al te fno % 

 zullen onzen gantfehen handel ver- 

 raden. 



W vl het nu onfeilbaar gewis is, 

 dat alle Hottentotten in een God 

 geloven, kennen en bekennen, 

 aan vvien zy niet alleen het werk 

 van de Schepping toefchryven , 

 maar ook toetlaan, dat hy nog al- 

 /. "Deel. 



I les regeert , beweegt , aan allen 

 het leven geeft, en zulke eigen- 

 genfehappen heeft, die men zelfs 

 niet zoude können uitfpreken, 

 ZOO Zyn 'er nog echter vele vra- 

 gen overig, die verklaart moeten 

 worden, en die men noodzakclyk 

 weten moet, als men ontrent hun- 

 nen Godsdienfl: een gezond oordeel 

 ftryken wil ; en wel voornamelyk 

 dat men alvorens weet , hoe zy 

 dat Opperlte Weezen noemen? 

 Of zy het zelve zoo als wy , God 

 noemen , of aan hem een anderen 

 en eigenen naam geven ? Op de- 

 ze vraag heeft mvnes wetens nie- 

 mand beter geantwoord, als de 

 hier boven aangehaalde Heer 

 Boeving l. c. pag. 6 alwaar hy 

 zegt ; Vcrmids het Kapiteins-ampt 

 by hen de Opperße 11' aardigheid is, 

 (te weten van ieder dorp, maar 

 niet van ieder natie , gelyk hier 

 voren reeds aangewezen is ) zoo 

 noemen zy God in hunne taal Gou- 

 nia, den Groten Kapitein. (Voeg 

 daar by, dat zy de Maan als hun- 

 nen zichtbaren God alzoo noe- 

 men, en dat zy in tegendeel den 

 onzichtbaren God , als zy hem 

 recht beduiden , met de beid» 

 woorden Gonnia Tïcqvoa, dat is, 

 God aller Goden, befchryven ) die 

 een goed man is , welke hen geen 

 quaad doet , en voor wien zy der- 

 halven niets te vrezen hadden. 



Blykt alzoo hier uit middag- Wathi« 

 klaar, dat zy eene Godheid ef-Mtca. 

 kennen , welke een natuurlyk 

 menfeh uit krachte van het licht 

 der natuur begrypen kan. Want- 

 r hy echter verder daar by 

 gt , dat eenige uit hun volk- 

 hem hadden gezien, en dat hy 

 ( n zoo was gekleed alszy, zoo 

 beken ik /eer gaarn , dat zulks 

 nooit van iemand van hen heb ge- 

 hoort, lchoon ik veelvuldige door 

 elkander lopende vragen aan hen 

 gedaan heb. Edoch kan het wel 

 wezen, dat zy dit ook aan hem 

 hebben geze^t, en laat ik de waar- 

 heid daar van in zyne waardy of 

 onwaardy beruften ; terwyl ik on- 

 Qqq i der- 





