BE SCHRY VING vande 



492 



deftuflchen genoegzaam verze- 

 , dat zy een Goddelyk 

 Weezen nevens nog ecnige ande- 

 re neven-Qofien, of Idolïs erken- 

 . k in 't vervolg zalaangc- 

 to ! n. 



Waarin Nadcmaal zy een Goddelyk 



liarcGods- Tï , , j , , J 



Weezen erkennen, gelyk nu o- 

 penbaär is; op wat wyzc eeren zy 

 het zelve en waar in beftaat haar 



Godsdicnft dan? Op deze vraag 



ftaat. 



en onfmakelyk, en lachten eenïgen 

 zelfs my zeer fmadelyk uit. 



Edoch als ik betracht, hoe kor- Sc K 

 ten tyd de Heer Boeving zich al- hierbyi 

 hier heeft onthouden , en dat hy [^ ns 

 alzoo geen grote gelcgentheid kan 

 hebben gehad , met hen om te 

 gaan , zoo ben ik over die twyf- 

 felachtigheid niet verwondert. 

 Hy is nevens den Heer Grüudleru, 

 zyn Collega, verfcheidemalen by 



kan ik ten ceritcn niet politief en , my geweeit, en wy hebben van 



wel eer 

 aandoen. 



ronduit antwoorden; ten dele om 

 dat de Heer Boeving l. c. nog in 

 twyffel trekt, ofzy hem wel ee- 

 nigc eer aandoen; deels om dat 

 de Heer Ziegenbalg l. c. niets daar 

 van heeft können achterhalen, en 

 deels ook, omdat de dienit van 

 dezen uit de natuur eenigermatcn 

 erkenden God zeer verfcheident- 

 lyk befchreven word ; zal derhal- 

 ven wel het raadzaamite zyn , om 

 deze hunne gedachten eerlt voor 

 teilel!en, en daar na te zeggen, 

 wat ik daar van bevonden, gezien 

 en waargenomen heb. 

 Boeving Wat het twyfielen van den Hr. 

 J \ ot $oeving aanbelangt , hy geeft 

 zulks gelyls als volgt, met duide- 

 lyke woorden te kennen: Of dan 

 deze Heidenen den eenigermatcn 

 erkenden God eenige eer bewyzen , 

 heb ik gautfeh niet können onder- 

 vinden van hen nog van ande- 

 ren. Ik heb wel, (zegt hy wy- 

 ders, en a;eeft daarnevens de gro- 

 te minachting te kennen, welke 

 zy laten blyken, wanneer men van 

 zulke zaken met hen fpreekt) als 

 ik hen voor f lelde, h zeer zy ver- 

 fehlt ld igt waren , Gounja eer aan 

 te doen, en voor zyn e weldaden te 

 danken , daar zy decs en genen , d/c 

 hen iets 1 ■> met diepe bui- 

 ging van bet l\f bedankten-, van ee- 

 \en tot autooord bekomen, dat zy 

 ook deden , dog wanneer ik 

 "■• vat wyze , waren zy 

 A ak ik echter, gelyk da- 

 >/•/, zoo lang ik aan de Kaap 

 //, gefehied is, van de 

 zaligmakende erkentenis Gods, zoo 

 s myue rede hen zeer verdrietig 



die materie met elkandercn ge- 

 fproken; zynde zyn gantfehver- 

 blyf alhier maar van 1 of 3 weken 

 geweeit , in welken tyd men van 

 deze menfehen zeer weinig kan te 

 weten krygen , als met dewelke 

 hy alleenlyk in gebroken Hol- 

 Iandfch , en ook niet door zynen 

 Hofpcs, Franfch Vluchteling, ge- 

 naamt Jacques de Savoye, heeft 

 können ipreken. Doch ik geloof 

 van hem wel het verdriet, 't 

 welk zy over zyn difcours zullen 

 hebben gehad , om dat my zulks 

 ook oneindig dikwyls gebeurt is , 

 gelyk zulks uit den hier voor aan- 

 gehaalden brief aan den Heer 

 Leopold, gedagtekent den 1$ Ja- 

 nuary 1707 genoegzaam blykt. Ik 

 heb toenmaals nog deze woorden 

 daar by gevoegt , dat ik niet had- 

 de geweten , hoe dat ik my in 

 gunlt zoude zetten , om maar van 

 zulke en diergelyke materiente 

 können handelen ; wanneer ik 

 hen , fchreef ik wyders , een fluk 

 tabak of een glas wyn , ook wel 

 een Hollands dubbeltje , 't welk 

 ontrent 5 Keizerlyke kruitzers 

 uitmaakt, beloofde, zoo konde 

 ik ze wel ik weet niet hoe ver, 

 met my lokken, dog zoo dra als 

 ik ze op een zekere plaats hadde 

 gebragt, en met hen zulke vragen 

 wilde behandelen , die my fche- 

 nen de belle gelcgentheid te ge- 

 \en, om op de erkentenis vanden 

 eenigen en waren God te komen, 

 en hen als onbemerkt te overrom- 

 pelen , zoo vielen zy ogenblikke- 

 1\ k dwars in de rede, en vraagden 

 wanneer ik aan hen betalen wilde, 



't geen 



