KAAP de GOEDE HOOP. 



kx ield- Het is zeer raar en zeldzaam aan 

 te zien, wat bekken deze men- 



jj^ cr " fcheti daar by trekken ; dan leggen 

 z\ zich met het blote lichaam, 7.00 

 als/v altvd gewoon zyn te gaan, 

 op de aarde, en fchreeuwen en zin- 

 gen cenige onverslaanbare woor- 

 den luid keels ; dan liaan zy we- 

 derom op, en zien na de Maan 

 met hard fchreeuwen, en zingen 

 dan de woorden : Mut fehl Atze, 

 dat is, weeft gegïoet, óf we/hm; 

 Senihar e at zé, dat is , maak dat 

 tffy veel honing bekomen ; Chora- 

 quakahj' chori Ounqia\ dat is, 

 maak dat ons vee te ecten kryge 

 en veel melk geve. 



loezyhet Ter zelvcr tyd klappen zy met 



uken bc ^e nan ^ en en danzen met eenen, 

 en herhalen deze en andere woor- 

 den ontalligdikwyls; ten laatften 

 belluiten zy den dans met het ge- 

 zang Ho Ho Ho Ho, 't welk ne- 

 vens het daar onder gemengt 

 handgeklap een fraai muficqis, 

 voor de genen , die het nooit 

 meer geh oor t hebben ; edoch kan 

 de Lezer van hun muficq daar van 

 geen recht denkbeeld hebben, 

 maar om dezelve hier net te be- 

 fchryvenlyd nog de tyd nog de 

 voorhebbende materie ; het zal 

 echter in 't vervolg gevoeglyk ge- 

 fchieden, en te gelyk van hun aar- 

 dig danzen een duidelyk bericht 

 gedaan worden. 



Wanneer ze nu van fchreeuwen 

 en danzen moede zyn , zoo rech- 

 ten zy zich overend en zien na de 

 Maan en prevelen eenige onver- 

 slaanbare woorden ; klappen an- 

 dermaal in de handen; en llampen 

 van vreugde met de voeten , dat 

 het dreunt ; drajen en bewegen 

 daarbencvens het lyf, dan voor en 

 dan achter, zoo dat men niet kan 

 begrypen, w.u zv eigentlyk daar 

 mede zeggen willen; daar na be- 

 gijnen 7.x wederom hun Mut fehl 

 Atzé te zingen, en fchreeuwen 

 andermaal zoo Iterk , dat men de 

 ooren moet toehouden, als men 

 .,,* 'er ontrent is. 



Lindelyk nu, wanneer zy an- 

 .enft 



495 



dermaal moede genoeg zyn, en 

 zich heefcher gefchreeuwt heb- 

 ben, en de voeten hen van danzen 

 zeer doen, gaan zy een weinig op 

 de aarde zitten, of op de hurken, 

 en ruft op de knien , en zingen an- 

 dermaal heel zachtjes, waar door, 

 om dat het niet Hemt, een recht 

 katten-muiiec] ondlaat, waarvoor 

 men de ooren moet toeftoppen. 

 Op diergelyke wys brengen zy de 

 gantfche nacht en den dag daar 

 aan volgende door, en verrichten 

 alzoo hunnen gewaanden Gods- 

 dienft, zonder dat iemand van hen 

 verlangt te eeten, of na huis te 

 gaan, om iets voor zich te ha- 

 len. 



Wie zou dan nu wel können 

 loochenen, dat dit danzen, zin- 

 gen en fchreeuwen ten tyde van 

 de Nieuwe en Volle Maan geen 

 Godsdienfl zy? Wat my aanbe- 

 langt, ik ben gantfeh gewis ver- 

 zekert, en weet als een onfeilbare 

 waarheid, dat zy ten aanzien van 

 hunnen yver, welken zy befpeu- 

 ren laten, vele millioenen Krifte- 

 nen befchaamt maken , als welke, 

 fchoon zy niet alleen uit de natuur 

 weten, dat 'er een God is, en dat 

 men hem yverig, trouw, en op- 

 recht dienen moet, maar daaren- 

 boven uit het geopenbaarde 

 Woord tot genoegen lezen , ver- 

 Haan, begrypen, en in allepredi- 

 katien zoo als ook in alle andere 

 Kriftelyke byeenkomften horen 

 können, hoe hy gedient wil zyn, 

 en welken yver men daar toe aan- 

 wenden moet, echter zoo koel, 

 onverfchillig, traag en verdrietig 

 in het verrichten van dien dienlt 

 zyn , dat het niet alleen voor 

 God, maar ook voor deze blin- 

 de Heidenen een fchande is , 

 weswegen ook t'eeniger tyd de 

 genen , die de wille des Heren 

 geweten, en niet gedaan hebben, 

 dubbelde Hagen zullen beko- 

 men. 



Edoch waar raken mvne ge- 

 dachten andermaal henc? Niet te- 

 gengaande hier uit nog vele zede- 



lefTen 



