KAAP de GOEDE HOOP. 499 



hem zulks geduurcnde dcszelfs 

 kort verblyf van deze wonder- 

 baarlyke menfchen voor de waar- 

 heid verkoft is ; want als 'er iets 

 zekers aan was, 7,00 verbeeld ik 

 my, dat het ook wel door den een 

 of den andere voor myne ooren 

 zoude gekomen zyn ; ten miniten 

 zouden my die in het land zelfs 

 wonen niet bedrogen, of zulks 

 voor my verborgen gehouden 

 hebben, om dat ze in andere za- 

 ken heel openhertig waren, en 

 niet zyden dat niet met de waar- 

 heid overeenquam, indien ik het 

 recht gade floeg, te meer om dat 

 zv zich veel eerlyker ontrent een 

 Europeaan gedragen, als gene 

 die onder de Chriitenen zelfs wo- 

 nen. 



Om echter weder op dezen 

 kleinen Kapitein te komen, moet 

 ik zeggen , dat wanneer men hen 

 vraagt , hoe het dan komt , dat 

 daar zy immers de menfehen, die 

 hen goed doen, eer aandeden en 

 dankten, zy niet veel meer den 

 Groten Kapitein eerden en dank- 

 ten, welke aan hen alles goed 

 deed? als den anderen kleinen, 

 welke aan hen toch maar quaad 

 deed ? zoo antwwoorden zy niet, 

 zoo als de Heer Boeving 1. c. p. 6. 

 ydenkk:?- wu " ' ^at zy zulks ook deden, maar 

 i«nKapi- zy verklaarden zich aldus : Zy 

 hten" kiften niet, waarom zy zulks de- 

 ïrotenee- den ; maar nochtans was aan hen 

 dreien. van h umcn voorouders vertelt, dat 

 hunne gemelde voorouders zoo 

 fchrikkelyk tegen deze Groten Ka- 

 pitein hadden ge zondigt , dat hy 

 hen en hunne nakomelingen het hart 

 zoo zeer had verhart , dat zy hem 

 11 u niet meer recht kennen, en ook 

 niet meer eeren of dienen kon- 

 den. 



DeSchry- Als ik nu dit antwoord verge- 

 ermeenc lyk , met het geen hiervoren in 

 cntott"n 0t " hct X *V. Hoofdltuk van hunnen 

 andenvai oorfprong gezegt is , en die beide 

 e u r de " fte met elkander vergelyk , zoo fchynt 

 oordeo- het andermaal, als of zy door de 

 ancht e be- S voorgewende overlevering van 

 omen den val der ccrlte ouders in 't Pa- 



ebben. L cp^ 



radys nancht hebben ; /v zvn dan 

 afkomflig van de Joden, 't welk 

 zeer waarfchynlyk is , of van an- 

 dere Natiën of ook wel van velen 

 te gelyk ; het is maar vcrwonde- 

 renswaardig , dat deze Leere , 

 fchoon door lange omwenteling 

 van tyd, zeer verduiitert, en door 

 vele bygelovige en zeldzame me- 

 ningen verbaltert nog zoo duide- 

 lyk en handtaltclyk zonder fchrift 

 of letters onder hen heeft können 

 voortgeplant worden. 



Wanneer ik den Lezer echter 

 myne gedachten recht openhertig 

 zeggen zal, zoo komt het my 

 voor, als dat hunne Voorouders 

 moeten Joden geweelt zyn , aan 

 de welken vervult is, 't geen God 

 <Deut. XXVIII. 64 gedreigt heeft: 

 'De Heer zal u verßrojen , onder 

 alle Natiën, van het eene einde der 

 waereld tot het ander, en gy zult 

 aldaar andere Goden dienen, die 

 gy niet kent, nog uwe Vaders , 

 Hout en Steenen. Conf. Efaise VI. 

 9. 10. Aft. XXVIII. zó. En deze 

 zyn of ten tyde der Babiloonfche 

 gevankenis in Egypten , en van 

 daar wanneer de Babiloniers in 

 Egypten gekomen zyn , weder 

 verder gevlucht, tot dat zy einde- 

 lyk aan de Kaap aangeland zyn: 

 Óf wel zyn dezelve ten tyde van 

 de Roomfche overvalling allen 

 wederom verltrooit, en hebben 

 zich weder van tyd tot tyd verga- 

 dert, en uit de aangebore natuur 

 der Joden tot vryheid , zich za- 

 men gerot , en het land zoo läng 

 door getrokken , tot dat zy ein- 

 dclyk een zekeren plaats gevon- 

 den hebben, alwaar zy zich met 

 hunne woningen ter neder laten 

 en verder uitbreiden konden. 



Wanneer men eindelyk aan hen 

 vraagt waar mede zy dan dezen Hoezyden 

 Kapitein, die hen niet dan quaad quadenKa- 

 doed, eeren en dienen? zoo fchy- £" n "ö^ re 

 nen zy de boven aangehaalde 

 woorden van T. Tachart l. c. ƒ>. 

 96. te bekrachtigen, door dien zy 

 zeggen, datzy zomtyds hem ter 

 eere een fchaap, zomtyds een vet- 

 Rrr x ten 



