soo B E S C H R Y V I N G van de 



ïen os flaan, na dat zy können I 

 merken, dat hen een groot onge- 

 . boven het hoofd hangt. Het 

 vet, /eggen zy wyders, nemen 

 en 1'meren zich daar mede ; met 

 her vleeich onthalen zy elkande- 

 ■ ï , eeten het op , en maak en 

 /ich, om dat deze boze Kapitein 

 verzoent is , onder elkander vro- 

 Ivk. De oorzaak, dat zy dit doen, 

 was, om dat het onder de Hot- 

 tentotten altyd zoo de manier en 

 in gebruik geweeit was. Edoch 

 dat" dit dieper wortels heeft, als 

 zy zich jegens de Europeanen wel 

 laten verluiden, en op die van hen 

 verrichte ofïerhande ziet , waar- 

 ontrent zy andermaal met de Jo- 

 den overeenkomen, zal in 't ver- 

 volg klaar getoont worden, wan- 

 neer van hun offeren als insgelyks 

 een ituk van hun Godsdienfl zal 

 gehandelt worden.' 

 centen Hier door dunkt my, blykt 

 cneenqua- klaar genoeg, dat zy twee Goden, 

 den God. eenen goeden en eenen quaden 

 God flellen ; waar van zy den ee- 

 nen maar met danzen en zingen , 

 en den anderen , met ootmoed , 

 vrees en eer dienen ; aan beide 

 echter te gelyk,zooals in't vervolg 

 klaarder zal aangewezen worden, 

 met offeren en vee liaan, enz. ten 

 dienlte liaan moeten. Waar door 

 de oude Manicbaen van gedach- 

 ten geworden zyn , ook eenen 

 quaden en goeden God te erken- 

 nen en te bekennen, zulks is niet 

 zoo wel uit hunne fchriften te 

 /icn, als dat het geloofwaardig is, 

 dat zy zulks uit de grondregels 

 der oude Heidenen moeten gezo- 

 gen hebben, en in de C'hriilelykc 

 Kerk hebben willen invoeren. 

 Èdo( h ik laat hier van een iegel) k 

 en in 't by zonder de Lezer zyne 

 vi ye gedachten, en laat hem alles 

 verder zelf overwegen. 

 Berentne« Ondertuffchen zal ik my maar 



dan twee ■ , J 



Goden , bcmoejen , den Lezer verder voor 

 daaronder te ik-I'cn, hoe deze Hottentotten 



fekcic lü lil 



fcde. de andeveHeidenen naapcn,en nog 

 meer als de/e twee Goden eer aan 

 doen , i'choon , zoo veel my bc- 



wufl, tot nu niemand een woord 

 melding daar van gedaan heeft; 

 wordende namelyk in dit gevon- 

 den een zekere infecte of onge- 

 dierte byna zoo lang als een vin- 

 ger van een klein kind en ook zoo 

 dik, 't welk acht voeten en op het 

 hoofd twee hoorens nevens twee 

 vleugels heeft ; op den rug is het 

 groen, met rode en witte fpikke la- 

 tjes , aan welke infeéte zy eene 

 godheid toefchryven ; weshalven 

 zy, zoo dikwyis als zy het zien, 

 en wel voornamentlyk als het in 

 hunne Krall komt , en op den een 

 of den anderen gaat zitten, zoda- 

 nig een goddelyke eer aan doen. 



Deze infecte hebbe ik lang niet 

 weten te noemen, om dat ik het 

 nooit gezien heb, en ook om dat 

 ik het nooit heb können geloven , 

 dat zy zulke flechte dieren godlyk 

 zouden vereeren , fchoon ik daar 

 van dikwyis had horen fpreken; 

 tot dat eindelvk de voortreffelyke 

 Heer Joban JVilbelm de Greven- 

 broek , een man van byzondere 

 bequaamheid , verlland, en we- 

 tenfehap, die verfcheide voorna- 

 me Ambafladeurs , en eindelyk 

 hier ook de lllultre Compagnie als 

 Secretaris Politicq heeft gedient, 

 my door zyne Annotatien geleert 

 heeft, welke hy insgelyks geduren- 

 de zyn verbh f alhier van de Hot- 

 tentotten gemaakt heeft, dat deze 

 infecte namelyk eene zoort van 

 kevers was. Na dat ik echter zelf 

 het geluk gehad heb , het zelve 

 te zien, moet ik bekennen, dat 

 het wel niet na de Europeaanfehe 

 kevers of zoogenaamde Goude 

 Torren of Horentorens gelykt ', e- 

 doeh weet ik het zoo weinig an- 

 ders te noemen, als de gemelde 

 Heer de Grcvenbroek. 



Zoo dra , zeg ik, als dit on- 

 gedierte in hunne Kralen komt, 

 van welkers uiterlyke gellalte en 

 mte op een andere tyd zal 

 w orden gemeld , zoo vereeren 

 zy het niet alleen, als hier voren 

 ge/egt is, hoewel dcGodsdienft 

 zoo lang niet duurt, en zy alleen- 



lyk 



