KAAP de GOEDE HOOP. 52* 



gefprek inwikkelde, weleen ant- 

 woord heeft gegeven , d,u ter zake 

 we] dieni , ma« echtei /eer twyf- 

 i (achtig, !•• w eten, wanneer de 

 gemelde Heei Prooft hem vraag- 

 de j waar hy meende, dat zy allen 

 na dit leven zouden komen , in 

 den Hemel of in de Hel? de Hot- 

 tentoi aritwoordé , dat weet de 

 bmwhertige God-, v:y weten het 

 nieti maar hier u\[ blykt niet, dar 

 /\ een« oplUnding opentlyk be- 

 kennen, en ook niet, dat zy die 

 ronduit Loochenen ; maar hy trekt 

 het in twyffel , en laar het aan den 

 Grondgoeden God over: Onder- 

 tuilchen zou men hier uit eerder 

 i f, ne bekenning als een ontken- 

 ning beiluiten, wanneer hy niet 

 in de beide voorgaande vragen , 

 hoe 't in de Hel en in den Hemel 

 gelchapenltont, ge /.egt had, dat 

 hy dit van de Chriltenen gehoört 

 engeleert had. 

 De mening De Heer C P. Tachart zegt in zy- 

 c'u,üri Ia ne Siamfche Reize pag. 96. rond- 

 uit , dat zy na dir leven geen an- 

 der leven verwachten; en pag. 98. 

 voegt hy daar by, dat wyl zy aan 

 geen ander geloofden, zoo be- 

 moeiden zy zich maar, om dit te- 

 genwoordige fraai gcmakkelyk en 

 gerull door te brengen. Daaren- 

 boven fchvnt Vogel niet onduide- 

 lyk van die zelve gedachten te 

 v.vn, wanneer hy in zyne Tien ja- 

 rige Ooit-Indifche Reis-befchry- 

 s'mgpag. 77 zegt: T)e Hottentot- 

 ten is een volk, 'twelkgantfch niet 

 van eenige zeden of deugden houd, 

 ■maar als bet domme vee leeft. 

 Wat de De Deenfehe Miilionaris , de 



Heer 3oe- . , _ • r 



»ing daar Heer Boevnig in zyne cuneuie 

 aanmeld. JJefchryving en naricht van de 

 Hortentotten , zegt pag. 7. Voor 

 't overige is het zeker, dat zy gene 

 epßanding der doden geloven, maar 

 vafielyk V daar voor houden , dat 

 zy met hun vee eenerlei uitgang 

 hebben. Wanneer ik eens, zegt hy 

 wyders, met iemand van hen van 

 de opßaudnig der doden f'prak,zeide 

 hy in gebroke Hollandjèb : Maar 

 hier dan niets; hoe kan dat vu e zen, 

 I. <DeeL 



"xat een mal dood, wedt T levendig 

 werd? 



Eindelyk brengt hy deaé Hifto- 

 rie by, en zegt : \ oor eenige jaren 

 is een Hottentot, die een Chiïlten 

 had gedood , van de Hollanders 

 gevangen genomen , en daar na 

 van de Hottentotren zelf, na dat 

 men hem door deHollandfche ge- 

 rechrsdienaars overgeleverr had , 

 met knuppels dood geflagen. 

 vorens echter heeft de Predikant 

 aan de Kaap grote moei ie gedaan , 

 om hem door een Tolk te bek. 

 ren , en aan hem onder anderen 

 de vreugde \ an hel eeuwige leven 

 laten voorilellen; waarop hy ge- 

 vraagt had , of "er ook Beißen, koe- 

 jen enfihapen in den Hemel waren? 

 zoo dat al het toefpreken niets op 

 hem vermögt. Tot nu gemelde 

 Heer Boeving. 



My lull niet, de waarheid van 

 deze Hiltorie hier te onderzoe- 

 ken , anders zoude daar uit een 

 nieuw argument tegen zynen Col- 

 lega , den Tranquebaarfchen 

 Proolt, den Heer Ziegenbalg te 

 trekken zyn ; die voormaals de 

 bekering van deze Heidens voor 

 zulk een licht werk gehouden 

 heeft, 't welk echter uit deze ge- 

 fchiedenis niet af te nemen is 5 om 

 dat hy, die reeds als met de dood 

 worfteide, nog van gene bekering 

 weten wilde. Dit is echter gewis 

 en onwederfprekelyk van de gant- 

 fche Hiilorie waarachtig, dat een 

 Hottentot, niet om moordery, 

 maar wegens dieftlal by de kop 

 gevat , en daar na aan zyne Lands- 

 luiden ter executie overgelevert , 

 en met ftokken doodgeilagen is. 

 Of echter de toenmalige Predi- 

 kant alhier zulke moeite met hem 

 gehad heeft , weet ik niet, en ik 

 heb het liever te geloven , als te 

 onderzoeken. 



Wat hier van zy , de woorden 

 van den ge melden Heer Boevmg 

 geven echter genoegzaam te ken- 

 nen, dat hy insgelyks ontkent, 

 dat de Hottentotten eene opitan- 

 ding der doden , en by gevolg 

 V v v 1 eer 



Ven 

 bckci . 

 van ei 

 Hottenio 



