BESCHRYVING van de 



dood loewenfcht 



526 



anderen den 

 Wint als zy boos en toornig op 

 elkander zyn , houden zy zich 

 weinig op met wenfchen , maar 

 ♦rächten ten eerden, om elkander 

 het leven te benemen ; of als dit 

 ai niet gefchied* elkander wakker 

 af te rollen * en zich alzoo op al- 

 lerhande wyze op hunne vyanden 

 te wreeken. En genomen , zy 

 wilden deze woorden, ikisoinjch 

 u den dood! als iets fchandelyks 

 aanmerken , wat zoude daar op 

 volgen ? zekerlyk niets. Het is 

 even als of een moeder tot haar 

 kind wilde zeggen , ik wenfehte 

 dat ge waart , daar de peper groeit! 

 "t welk daarom niet veroorzaakt, 

 dat het kind ten eerllen op die 

 plaats komt, of reeds daar is. 

 Honentot- Edoch Vat hou ik my lang met 

 ten hebben diergelyke beuzelingen op , alzoo 

 ES*" & van voorrierrien ben, om van 

 vandeto- de Toverkunil byzondere naricht 

 «*unft. te geven ? Behalven het geen) 



't welk reeds voorheen daar van 

 gemeld is , en insgelyks maar in 

 een blote inbeelding., ofomei- 

 gentlykte fpreken, in zotte vöor- 

 gevingen beilaat , zoo is deze van 

 zeer weinig gewigt en waardig- 

 heid ; en verdient derhalven den 

 Europeaanfchen naam van Tover- 

 kunll gantfeh niet , maar mögt 

 eerder een gekke dolheid, ofwel 

 een zinloze benaming genoemt 

 worden. 11 zal echter en moet 

 dezen naam behouden, omdatzy 

 zelven gecnen anderen gebruiken, 

 op dat ik niet iets fchryf, 't welk 

 by anderen, die het miilchien ook 

 nevens my gezien hebben , daar 

 na wegens den naam cenige zwa- 

 righeid maken , en my van een 

 dtfalmg befchuldigcn mögt. 



Hottentotten noemen dat geen 

 tovcry , 't w r elk hun verltand en 

 bequaamheid overtreft, fchoon 

 het nog /.oo natuurlyk is. Ik heb 

 reeds hier voren gezegt, dat zy my 

 /.eer llerk dezen naam hebben op- 

 gdegt, wanneer ik met een brand- 

 glas , of ander konllige machine 

 of zelfs rnet vloejende matericn 



verynoe- 



iets vertoonde , waar van zy de 

 oorzaak niet wiften te doorgron- 

 den; en komt my tot bewysjuift 

 deze hiltorie te binnen , die ik 

 eens onder hen fpeelde : Ik nam 

 een weinig Brandewyn, en goot 

 het in een thee-kopje , dezelve 

 ftak ik aan , en liet die branden , 

 maar niet langer, tot dat hy byna 

 laauw was ; vraagde ik aan iemand 

 uit den hoop, of hy den branden- 

 den Brandewyn uitdrinken wilde ? 

 hy keek my aan, en riep de an- 

 deren, en vertelde wat ik gezegt 

 hadde, en zeide daar op, kerne 

 die vieur in de buik zuypeti ? en 

 wanneer ik ja geantwoord hadde, 

 en my omkeerde, en de Brande- 

 wyn ras uitblaasde, en daar na zoo 

 voort uitdronk , Honden zy ver- 

 zet , en willen niet hoe het in 't 

 werk ging. 



Hier op keken zy my zeer flerk 

 aan, en vraagden, of ik het vuur 

 dan niet in 't ly f voelde ? en als ik 

 den mond op deed , en 'er geeri 

 vlam uitquam, waren zy nog meer 

 met verwondering ingenomen, en 

 fchreeuwden eenpariglyk s Die 

 man toverman , die man ja tover 

 makum zoo : Als ik hen verder 

 beduide, dat zy het zoo wel doen 

 konden als ik, wilden zy het ech- 

 ter niet geloven , maar zeiden : 

 Gy ons immers dood maakum , als 

 ons die Goeds zuipen. Daar op lie- 

 pen zy weg , en lieten my nevens 

 myne drie Tolken alleen Haan. 



Met zulke en diergelyke gek- Sch ^ e d r c 

 kernyen heb ik my niet alleen on- cenen 

 der hen bekent gemaakt , maar H°" enro ' 

 ook een zulke vrees onder hen kreeg, 

 veroorzaakt, dat zy my niet meer 

 betrouwen wilden ; zodanig dat 

 wanneer ik eens maar een itukje 

 zwart Aloe-hout in de hand nam, 

 en tot iemand ging , die my ten 

 eerllen vraagde , wat ik doen 

 wilde? en wanneer ik hem zeide, 

 dat ik van voornemen was , om 

 hem met dit hout te betoveren , 

 fprong hy ten eerllen op , preu- 

 telde , en fcholt my in zyO taal 

 wakker uit, 't welk ik hem ech- 

 ter 



