KAAP dr GOEDE HOOP. 



ii 



dcrs hun 'r vocJzcl heb- 



ben. 



Dal zulks zoo is, kan ik door 

 \ eelvoudige ondervinding aanto- 

 nen , al/.oo ik vele van hen ge- 

 kent hebbe, daar onder een Ka- 

 pitein, die ll.icqua , 't welk in 

 hunflfi taal paard betekent, gehe- 

 ten. Anderen hebben den naam 

 \.\n ( ïatHMan , ofLeeuw; ande- 

 ren Aan GiTëudta of Schaap , en 

 anderen die van G"uaiha,OÏ Ezel; 

 edoch wie zoude alle deze beelti- 

 aalfche namen in zyne geheuge- 

 nis können houden , en zelf niet 

 in een heelt verandert worden ? 

 Genoeg dat ik exempels aanhalen 

 en daar door bewyzen kan, dat zy 

 zulke becltige namen hebben. 



Zoude dit nu wederom niet tot 

 een i'cwvs ilrekken, dat zy uit de 

 aloude Afrikaanfche natiën Ham- 

 men, dog zoo, dat zy in den be- 

 ginne niet ecne natie alleen uitge- 

 maakt hebben ; ik laat zulks aan 

 het oordeel van den Lezer , en 

 zal ondertuiVchen de andere vraag 

 onder handen nemen, en zeggen 

 hoe het met de nageboorte toe- 

 gaat. Deze nu, zoo dra ze van 

 de kraamvrouw afgehaalt is, doen 

 met de na- 2 Y met m d een of d ander pot , 

 geboorte en werpen ze in 't water , zoo als 

 op veel plaatzen onder onze 

 Vroedvrouwen de manier is , maar 

 zy binden dezelve in elkander, ma- 

 ken een gat in de aarde , en be- 

 graven dezelve. 



Wanneer men hen vraagt, waar 

 om zy ze niet liever in 't water 

 werpen , om van de vifTchen ge- 

 geten te können worden, zoo ant- 

 woorden zy ; dat dezelve in 't wa- 

 ter Sïckv.m of ongezond is, om dat 

 het kan gevonden worden, eer de 

 vifTchen daar by komen ; dat zy 

 de nageboorte derhalven begra- 

 ven, op dat hunne Toveraars die 

 niet zouden magtig worden , en 

 daar mede de Kraamvrouw en het 

 kind fchade toebrengen ; en in ge- 

 nen dele daarom, gelyk ik in den 

 beginne gezegt hebbe , dat zy 

 vreesden, dat de mans daarover 

 II. T>eeL 



mogten komen , en daar na ge- 

 houden zyn, Ander, te maken, 

 maar op d u het uit het gezicht van 

 alle menfehen gerake en verrot- 

 ie 



Het geen ook ilaande de ver- Watzy 

 lodingen na dezelve aan bloed en mcthct Pf- 

 änder vochi van de Kraamvrouw Koen. 

 komt, vergaderen zy op een oude 

 < ''"il , waar op namelyk in den 



'i'ine de Kraamvrouw legt, en 

 zoo lang als nog eenig bloed van 

 haar komt, daarop blyft en bly- 

 ven moet ; wanneer echter deze 

 que! weder geflopt is ; en de 

 Kraamvrouw weder opltaan kan, 

 zoo drajen zy dezen Croffook in 

 elkander , en begraven dezelve , 

 op dat hunne Toveraars insgelyks 

 geen quaad daar mede zouden 

 können doen. 



Ik heb tot nu op de vragen van 

 den Lezer kort geantwoord, en 

 op alles de eenvoudige waarheid 

 gezegt. Dat ik daar na gevraagc 

 heb, is niet gefchied uit nieuws- 

 gierigheid of gyle luit, want wie 

 zoude met zulke fmerige Hinken- 

 de menfehen in een onbetamelyke 

 nadere kennis zich können inla- 

 ten, alzoozyeen oprecht middel 

 tegen de liefde zyn ; maar ik heb 

 het alleenlyk gedaan , om te we- 

 ten , wat zy in diergelyke toeval- 

 len doen. Derhalven z-al de Le- 

 zer niet qualyk nemen, dat ik nog 

 meer, 't welk ik daarenboven ben 

 te weten gekomen , daar by voeg, 

 en daarnevens zeggen , dat ver- 

 midsikzoodik\v)lsin diergelyke 

 gelegenthcden ben geweeit ', ik 

 ook na al het andere naamv ge- 

 vraagt, en alles met opmerkzaam- 

 heid aangetekent heb. 



Voor eerft heb ik ge vraagt, hoe 

 zy het ontrent de navelltreng 

 maakten , en hoe zy den navel 

 konden inhouden, alzoo geen 

 kind gebakert word ? waar op zy 

 ten ecriten op myn aangezicht 

 wezen, en daar door te kennen 

 gaven , dat ik wel konde zien, dat 

 zy dezelve met een zenuwe af- 

 bonden, en dat het kind daar door 

 B z geen 



