BESCHRYVING van de 



S4 



Het gebruik van deze riemen is 

 velerlei, en niet alleen zoo als de 

 bovengemelde Meijler voorgeeft, 

 om hunne goederen en huisraad 

 te binden , maar ook voorname- 

 Iyk, om hunne Draag-offen te 

 gorden , en als aan een ry - paard 

 den zadel, of het geen, dat daar 

 op word gepakt, valt te maken. 

 Want zoo dra als zy eenDraag-os 

 willen afvaardigen of laden, hou- 

 den zy hem by het eertyds gemeld 

 hout , 't welk in de boven-muil 

 tuflehen en onder de neusgaten 

 Iteekt, niet alleen vart, offteken 

 het hout in de aarde, waardoor 

 de os gedwongen word om Itil 

 te (taan , maar daar zyn ook altyd 

 twee Hottentotten by , die hem 

 met hulp van deze riemen de ver- 

 langde bagagie opleggen , terwyl 

 zy ieder een voet tegen den os zet- 

 ten, en den omgeflagen riem zoo 

 vall toehalen, dat men altyd de 

 ftrepen van denzelven in de huid 

 zien kan. 



Na dat zy den riem zoo vart 

 hebben toegehaalt , laden zy hun 

 bagagie daar op , en dryven hem 

 vervolgens , werwaards zy willen. 

 Dit alles doen zy met twee van 

 zulke riemen, waar van de een 

 achter de borrt en de ander achter 

 den buik te zien is. Waar uit dan 

 /.eer licht is af te nemen, dat deze 

 Riemen ieder zeer lang moeten 

 zyn , om dat zy niet alleen dik- 

 wyls om het lichaam gaan, maar 

 ook nog zoo veel dingen daar me- 

 de worden \ alt gebonden, en zy 

 dikwyls een zitplaats daar mee 

 valthouden, waar op iemand die 

 niet wel te voet is, zitten en ge- 

 maklyk gedragen kan worden. 



Waar blyven nu onze Europe- 

 aanfcheRiemefnydcrsjdie op haar 

 ambacht zoo veelpoeehen, daar 

 de Leertouwers en anderen de 

 huiden voor hen eerlt moeten be- 

 rt iden? zouden 't de Hottentot- 

 ten, die voor dom en dwaas wor- 

 den u'ugckrelen, in dit ïtuk van 

 hun niet winnen: te meer om dat 



niet willen dulden, dat eenan- 



der als een Lcertouwer ook dier- 

 gelvke huiden bereid , die tot hun 

 handwerk dienen. Zekerlyk een 

 Hottentot heeft dit alles zonder 

 Leermeeiter begrepen ; hy ge- 

 bruikt minder omllag, en fchier 

 gantfeh gene kotten, en maakt 

 echter zulk goed werk als zy, zon- 

 der dat hy hun gereedfehap ge- 

 bruikt, of het zelve kent. Had 

 hy het zelve, en wilt het zoo goed 

 te gebruiken als zy, hv zoude 

 hen zekerlyk in genen delen wy- 

 ken. Edoch zoude 'het onderfcheid 

 alleen beitaan , dat het leder van 

 de Leertouwers of ook van Bont- 

 werkers en allen de genen, wel- 

 kers ambacht het is , leder te be- 

 reiden, juiitzoo veel niet ftinkt, 

 als by de Hottentotten , fchoon 

 het in genen dele duurzamer be- 

 vonden word. 



Het zal echter tyd zyn, dat ik Hetsiagen 

 ook van de Riemen aiïcheid neem ainbacht - 

 en my tot de Slagers begeef, als 

 welke aan hen nevens de Jagers 

 de vellen moeten befchikken. En 

 zal de Lezer niet verwondert we- 

 zen, als ik aantoon , dat de Hot- 

 tentotten dit ambacht veel beter 

 verrtaan, als onze Europeaanfche 

 Slagers, die echter niet alleen lan- 

 ge jaren daar over leren, maar 

 ook nog langer daar op reizen , 

 om zich daar in bequamer te ma- 

 ken. 



Dit voorgeven zal wel vreemd Zyovcr- 

 fchynen, en met de waarheid niet Europe* 

 overeen te komen, dog indien ik nendawin. 

 den Lezer derf verzoeken , zoo 

 gelieve hy zyne gedachten maar 

 een weinig in toom te houden , tot 

 dat hy myn waarachtig verhaal, 

 en het geen ik met myne ogen 

 dikwyls heb gezien, zal vernomen 

 hebben. Vind hy als dan, dat ik 

 van de zaak te hoog heb opgege- 

 ven, zoo beitrafie hy my maar 

 vrymocdig, en overtuige my van 

 het tegendeel ; doch kan hy dat 

 niet doen, waar van ik my vall 

 verzekert hou , zoo lyd ook met 

 geduld, dat ik de waarheid ophet 

 en niet verdien berifpt te worden. 



Want 



