ïi2 B E S C H R Y V I N G van de 



den tweeftarke kromme houte ha- 

 ken , op dat de ihaar, die van dar- 

 men of zenuwen word gemaakt , 

 niet zou affchieten, en de boog te 

 ftyver zoude können gefpannen 

 worden. Dezelve komt in alle de- 

 len zeer wel overeen met een arm- 

 hor ft, behalven dat dezelve gro- 

 ter en veel lichter is. Om de py- 

 len te bewaren, bedienen zy zich 

 van een uitgeholt of uitgebrand 

 {luk hout , 't welk net zoo lang als 

 de pylen is; Zommigen maken 

 ook wel diergelyke kokers van 

 dikke OiTen, Elandts, Rhenofler 

 of Olyfants-huiden , en maken aan 

 dezelve tot hun gemak een brede 

 riem, welken zy over de fchouder 

 en onder den anderen arm op den 

 rug hangen , ten einde zy die daar 

 in ftekende pylen nevens den 

 boog , welke naaft dien koker 

 hangt, by de hand hebben. 

 Befchry- Hunne Hajffagayen zyn veel gro- 



Haif a d - er ter ' om ^ at z y dezelve niet tot 

 gayen, fchieten, maar tot werpen uit de 

 hand, als Lanfen, gebruiken. Het 

 eizerwerk loopt aan het end zeer 

 fpits toe, en is aan beide zyden 

 zeer fcherp en dun geflepen. De- 

 zelve gelykt zeer wel na het voor- 

 He deel van een Tartifane zoo wel 

 ontrent de lengte, breedte als dik- 

 te. Van achteren is een rond uit- 

 geholt gat , waar in zy een ftok, 

 ontrent 6 of 8 voet lang vaft {le- 

 ken. Het ander end van dezen 

 {lok loopt gantfch fpits toe, zoo 

 dat hy niet veel dikker is als een 

 afgebroke teentje, en komt beft o- 

 vereen met een ploegftaart, be- 

 halven dat dezelve zoo glad niet 

 is. 



Gelyk zy al hun geweer, zoo 

 als eertyds is gemeld, maken, po- 

 leren, en llypen, zoo vergiftigen 

 zy het ook zelf, zoo als reeds van 

 de pylen gezegt is. De Hajfagayen 

 of Lanfen zyn daar van ook 

 gantfch niet uitgefondert, maar zy 

 worden te fterker vergiftigt, om 

 dat daar mede de meefte en 

 grootfte wilde dieren worden ge- 

 dood , en zelfs in den oorlog de 



meefte kracht daar mede moet ge- 

 daan worden. OndertufTchen doe- 

 len zy met dezelve zoo weinig, als 

 met de pylen, fchoon de dunne 

 ftok op de minfte beweging wag- 

 gelt, en zy geen vaftigheid ter 

 waereld hebben, maar zy gaan 

 daar mede te werk als ontrent de 

 pylen, en verfchieten hem in de 

 hand dan voorwaards dan achter- 

 waard s , tot dat zy den zelve in 

 balans hebben, en daar mede te 

 beter treffen können. 



Dit zyn behalven de Rackum- 

 ftok hunne wapens , welke zy zoo 

 wel in den oorlog als op de jagt 

 gebruiken , en waar mede zy zeer 

 net, konftig, handig, vaardig en 

 gezwint können omgaan. Wan- 

 neer men derhalven een Hotten- 

 tot daar mede in 't veld ontmoet , 

 te weten, met den pylkoker op 

 den rug, en de Haffagay op den 

 fchouwder, zoo heeft men niet te 

 vragen, waar hy van daan komt, 

 wyl hy zekerlyk zal antwoorden , 

 dat hy of op de jagt of in den oor- 

 log geweeft is. Nu zal het voeglyk 

 können gefchieden, dat wy met 

 hen op de jagt gaan, en ons nevens 

 hen daar mede verluftigen, om 

 dat het hier , zoo als reeds voor- 

 maals is gemeld , aan een iegelyk 

 vryftaat, dat vermaak te nemen, 

 wanneer, waar en hoe hy wil. 



Zoo weinig echter als ik hier 

 voren by Boeving en Tachart van 

 hunne wapens heb aangetroffen, 

 zoo weinig zie ik ook van hunne 

 wys van jagen aangetekent. Want 

 Boeving zegt loc. cit.pag. 8 maar 

 alleenlyk, dat zy zomtyds ook 

 wilde Leeuwen , Oly fanten en an- 

 dere of hen hoogft fchadelyke of 

 nuttige dieren jagen, zonder ver- 

 der te melden, hoe zulk in zyn 

 werk gaat. T. Tachart maakt loc. 

 cit.pog. ioz. onder hen een on- 

 derfcheid en zegt, dat eenigen 

 van hen Herders zyn, en anderen 

 Jagers, dog dat zy zulks alleen 

 beide zeer wel verltaan ; het geen 

 hy wyders zegt , dat de Jagers in 

 hollen wonen , en van de jagt le- 

 ven , 



