126 B E S C H R Y V I N G van de 



Wat 7y 



reet de ou 

 de kranke 

 menfchen 

 doen. 



ken en affchuwelyken kinder- 

 moord s heb ik voormaals reeds 

 omftandig gemeld, en zal derhal- 

 ven onnodig zyn, zulks weder te 

 verhalen, of nog meer daar by te 

 voegen. Tewenfchenwas het, dat 

 het daar by bleef, en dat de Hotten- 

 totten ontrent oude en afgeleefde 

 menfchen ook geen moordenaars 

 wierden ; waar van ik jegenswoor- 

 dig deze omftandighcden verhalen 

 zal. Als een oud man of oude 

 vrouw krank word, dragen zy 

 grote zorg voor hunne genezing, 

 als hun toeftand lyd, dat zy gaan 

 en over den wegkomen, de wy- 

 ven daarenboven hunne wortels 

 en hout zoeken en dragen kön- 

 nen; zelfs laden 2y dezelve nog 

 wel op Draag-offen, en laten ze 

 mede over land dragen, als zom- 

 tyds de gantiche Kraal opbreekt , 

 en zich elders begeeft. . 



Zyn dezelven echter zoo oud 

 en uitgeleeft , datzy niet meer 

 voort of hunne koll, zoo als zy 

 zeggen, zoeken of winnen kön- 

 nen, zoo heeft buiten alle krank- 

 heid , hunne barmhertigheid en 

 liefde tot hen een einde; dog flaan 

 zy dezelven niet zoo wel met han- 

 den, ftokken of ander móordaar- 

 d ig geweer dood, maar zy geven 

 hen op een andere wyze de reit, 

 die nog gruuwzamer en onmen- 

 fchelyker is, zoekende een woefle 

 plaats, alwaar weinig menfchen 

 komen, en maken aldaar na hun- 

 ne wys of een hutje, of als 'er veel 

 hout voor handen is, een groene 

 doorluchtige loverhut, en gaan 

 weder heen. 



Wanneer zy t'huis komen, ma- 

 ken zy hun voornemen aan de 

 Kraal bekend , en de goedkeuring 

 verkregen hebbende , 't welk te 

 gemaklyker gaat, om dat zy de ou- 

 de onvermogende menfchen van 

 het hare moeten mede delen, la- 

 den zy den ouden man of vrouw 

 op een draag-os, en brengen hem 

 of haar, verzelt van de gantfche 

 Kraal, die met zak en pak volgt , 

 weg, namelyk als zy alvorens ge- 



flacht en Anders gemaakt, of om 

 eigentlyk te fpreken, den ouden 

 afgcleefden man het affcheidsrnaal 

 gegeven hebben. Zoo dra zy op 

 de plaats komen, daar de hutte 

 vervaardigt is, ontladen zy deze 

 moejelyke bagagie , en brengen 

 dezelve in haar toekomend woon- 

 huis, nemen aficheid, en trekken 

 na te ruglating van eenige weinige 

 fpyze, weg, het mag met den ver- 

 laten ouderdom naderhand gaan , 

 zoo als het God gelieft. 



Is 'er geen wild dier, het welk 

 de oude perzoon het leven ver- 

 kortten een maaltyd daarmede 

 houd , moet dezelve noodzakelyk, 

 na genuttigde kolt, van honger en 

 dorit il erven, om dat dezelve niet 

 in . Haat is, om wat anders te zoe- 

 ken, als't welk de rede is, dat de- 

 zelve daar gebragt is. Heeft ech- 

 ter een wild dier tydig deernis 

 met haar, dan heeft de elende 

 haail een einde, tenvyl de ande- 

 ren, die hem hebben verlaten, 

 zich aan haar gantfeh niet laten 

 gelegen zyn, en niet eens komen 

 ómkyken , *of zodanig een leeft of 

 dood is, maar laten het op zyn be- 

 loop, om dat zy wel weten, dat 

 een wild dier zynen honger daar 

 mede itillen zal. 



En dit is het gene , dat de Heer Het ga« 

 Boeving in zyne cuiïeufe Befchry- ï^ 1 t ^ ,y " 

 ving en Naricht van de Hottentot- mei dew 

 ten pag. 9. twyfTclachtig voorltelt,, men> 

 als hy na den verhaalden en voor- 

 maals befchreven Kindermoord 

 voortgaat en zegt : Zommigen zou- 

 den ook oude Luiden met voordacht 

 van honger laten ßervev; aange- 

 zien niet zommigen maar allen het 

 in gebruik hebben, en geen on- 

 derfcheid tuflehen ryken en armen 

 maken ; gelyk dan een ryke , als 

 hy zyne rykdom niet meer kan 

 voorllaan, maar dezelve aan zy- 

 nen ouditenzoon moet overgeven, 

 zich insgelyks niet meer heeft te 

 getrooiten, als de arme, hetzy 

 dat de zoon een grondhertige liet- 

 de tot hem droeg, en hem wilde 

 onderhouden, zoo lang hy leefde, 



't welk 



