KAAP de GOEDE HOOP. 133 



hier in uit, dat zy 't itelen, echt- 

 breken, en hoereren zodanig ha- 

 ten, dat men van deze euveldaden 

 ïeer zelden onder hen lioort, zoo 

 als reeds voormaals uit Beevings 

 curieufe Belchn ving en Naricnt 

 van de Hottentotten fag, y. zoo 

 als ook uit Tachart Siamiche reis 

 pa^. 100 bewezen is, dat hen de 

 Hollanders en alle de inwoners 

 hier ontrent zonder vrees in hun- 

 ne huizen laten gaan , om dat zy 

 zelfs niet Itelen. Daarenboven leert 

 de dagclykfche ervarendtheid, dat 

 men geen hoeren onder hun vind, 

 ten minllen zulke niet, die buiten 

 den echten (laat kinderen krygen, 

 het welk echter noodzakelyk 

 moeite geschieden, als 'er veel van \ 

 dezelve waren. En ontrent de 

 echtbreuk is bekent, dat dezelve 

 zonder aanzien van perzoon met 

 de dood word geitraft, zoo als 

 kort hier na breder zal aangetoont 

 worden. 



Een exempel is my maar bekent 

 van een diefachtigen Hottentot , 

 die by een borger een linne 

 hembdrok of boritrok zonder ar- 

 men, met zilvere knopen geitolen 

 had. Men had geen vermoeden 

 op hem, om dat te voren nooit 

 iemand iets had geitolen , maar wel 

 opdenilaaf van den man, om dat 

 diergelyke menfehen gaarn lange 

 vingers hebben, en maar allerhande 

 gelegentheid zoeken om te itelen. 

 Edoch alvorens het tot een naauw 

 onderzoek ontrent den flaaf quam, 

 gebeurde het, dat de Hottentot den 

 Hembdrok met de zilvere knopen 

 wilde verkopen , maar de koper 

 hield denzelven in handen, en exa- 

 mineerde den Hottentot ter dege, 

 eer de koop was getroffen , om 

 dat hy wel wilt, dat die van zyn 

 kar niet gedropen was. 



De dief gaf voor, dat hy den- 

 zelven van een Stuurman vereert 

 had gekregen , maar vermids 'er 

 toenmaals geen vreemde fchepen 

 op de rede lagen, wilt hy niemand 

 te noemen, derhalven liep hy met 

 achterlating van den hembdrok 



De dief 



weg, vonder hem te komen u eer- 

 om halen, waar uit men tent r- 

 ilen vermoede, dat het niet recht 

 daar mede mot II /.;, n , zoo als ook 

 haalt uitlekte , want nog dicnzcl- 

 ven avond klaagde de beltolcne 

 aan een zvner medeborgers over 

 de ontrouwheid van zynè Haven, 

 en dat /\ hem een hembdrok met 

 zilvere knopen hadden ontitolen, 

 waar op deze hem antwoordde , 

 dat het wel kondc zyn, dat zy 

 mede onder de deken lagen , dog 

 dat zy miilchien alleen de dieven 

 niet waren, om dat hy den gcmcl- 

 den hembdrok door een Hotten- 

 tot te koop had zien dragen, die 

 ook als hy gevraagt wierd, van 

 wien hy dien hembdrok had , niet 

 wilt te zeggen, wie hen denzelven 

 had gegeven, maar weggelopen 

 was , en den hembdrok by zyn 

 buurman gelaten had. 



Niemand was vrolyker als de 

 beltolene, dat hy zynen koltbaren '"Jj™ 

 hemdrok weder kreeg; hy begaf natie na 5 e- 

 zich ten eeriten na het huis van v0lfcte ' 

 den buurman , welke hem denzel- 

 ven ten eeriten weder ter hand 

 itelde ; en als hy t'huis quam, exa- 

 mineerde hy zyne flaven, en vond 

 ze allen onfchuldig. Edoch ver- 

 droot het den Hottentotten niet 

 weinig ,. wanneer dit ruchtbaar 

 wierd, dat zy haar credit door een 

 eenigen van hen , zouden verlie- 

 zen, weshalven zy na den dief 

 zochten , en denzelven gevanglyk 

 na de Kaap bragten, met verzoek, 

 dat hy deswegen Itrengelyk mögt 

 worden geitraft , en men geen 

 quaad vermoeden op hen mögt 

 hebben. 



Wyl het geitolene reeds te En naar 

 recht was gekomen, wierd hy wel ^".J 6 

 niet met de dood geitraft , maar geftiaffc 

 op de merkt aan de paal opentlyk 

 zodani g gegeeiTelt , dat menig een 

 liever den dood zoude hebben ge- 

 leden ; niet met roeden , of in der- 

 zelver plaats zoo als hier gebruik- 

 lyk is , met gefplete Spaanfche 

 rieten, maar men floeg hem, na 

 dat hy valt gebonde was , met een 

 Il 3 endje 



