166 BESCHRYVING vande 



Van het 

 Graf. 



Deo 

 de W 

 malkander 



gebogen 

 en in een 

 Crol 



bond-.n. 



gegeven, of de overgeblevenen 

 ver/aeken hen , oin voor den o- 

 verledcn een bequame begraaf- 

 plaats te zoeken, en het nodige 

 by de hand te brengen , ten ein- 

 de het lyk wel verborgen, en voor 

 de wilde dieren bewaart werde, 

 die anders op den reuk het zelve 

 zeer licht weder opgraven en ver- 

 fijnden. 



Want vermids hare dorpen of 

 Kralen niet bettendig op een plaats 

 blvven, maar dan hier dan daar 

 verzet worden, daar zy namelyk 

 goede leeftocht voor zich en voor 

 haar vee vinden, is licht te ver- 

 moeden , dat zy geen gewille of 

 vafte begraaf-plaats of kerkhof 

 hebben, alwaar zy hare doden ter 

 aarde beftellen. Dienvolgens moe- 

 ten de oude en in 't land bert be- 

 kende menfehen op reis, om een 

 bcquamen plaats te zoeken; niet 

 dal zv een nieuw graf in de aarde 

 :n, 't 'welk al te veel moeite 

 zoude zyn, maar zy zoeken en- 

 kclvk een holte in de klippen, of 

 een breed gat, door eenig wild 

 dier in de aarde gemaakt, en laten 

 het lyk derwaards brengen. 



Terwyl nu dezen uit zyn , en 

 het graf zoeken, word het lyk, 

 eer en alvorens het nog ltyf, koud 

 en ftram word, van het doodbed 

 afgenomen ; dog niet om het zel- 

 ve te waffchen, of te reinigen, of 

 om het klederen aan te trekken , 

 als welk alles zy gedurende haar 

 leven niet hebben gedaan , zvvyge, 

 dat zy het na den dood doen zou- 

 den ; maar ten einde zy den over- 

 ig den als nog buigen en in elkander 

 voegen können, zoo als hare ma- 

 nier , van de doden in malkander 

 te buigen, vereifcht, en dezelve 

 gcmaklyk in hunne Crollen ge- 

 bonden können worden. 



De zaak bevind zich aldus: Z,oo 

 dra de omltanders maar denken of 

 merken, dat de Patient den geeft 

 heeft gegeven, nemen zy de Crofs 

 welke hy in zyn leven gedragen 

 neeft ; leggen het lyk daar optui- 

 gen de beenen, dat de knien op 



den buik en de ellebogen op de 

 knien, en de handen onder het 

 hoofd of by de wangen komen te 

 leggen, byna als ik my erinnere, 

 voor dezen in Anatomifche en an- 

 dere medecynfche boeken gezien 

 te hebben, dat de kinderen in 's 

 moeders lichaam leggen of zitten. 

 Wanneer hy aldus in elkander ge- 

 bogen op de Crofs legt, binden 

 zy hem met hunne voormaals bc- 

 fchreve ftrikken, of anders met 

 riemen in de gemelde Crofs, zo- 

 danig dat men van het gantlche 

 lichaam of lyk niets zien kan. 



Is de overledene waarachtig 

 dood, is het goed voor hem zelve; 

 maar is hy niet gertorven, en legt 

 hy in een flaauwte, zoo als dik- 

 wyls gefchieden kan,en ook menig- 

 maal gefchiedds voor hem uit zul- 

 ke banden gene verloffing meer, 

 als hy in korten tyd niet weder tot 

 zich zelven komt , en over de 6 

 uuren in zodanige flaauwte blyft ; 

 hebbende zy de gewoonte, geerjt 

 lyk langer boven aarde te laten, 

 ten Avare , dat de zieke tegen den 

 avond of by nacht affcheid nam. 

 Ondertuffchen degenen, die des 

 morgens of des mieidags Itervcn , 

 worden des avonds begraven ; die 

 genen , welke des avonds na de 

 eeuwigheid verhuizen , worden 

 by manefchyn die zelve nacht ter 

 aarde beitelt; die echter by nacht 

 den geelt geven, moeten met het 

 krieken van den dag ten grave be- 

 zorgt worden , zoo als ook de ge- 

 nen, welke by donkere maan te- 

 gen den avond komen te fter- 

 ven. 



De Dragers worden andermaal wat™ 

 door den Kapitein geordonneert , ° e dragen 

 of van de nagelate vrienden ver- m" r km. 

 zocht. Ondertuilchen hoe veel 

 zoude de Lezer wel denken, dat 

 er van noden waren? Het lyk is 

 niet lang, maar op de voorbe- 

 fchreve wys gantfeh kort in mal- 

 kander gevocgt. Het zelve heeft 

 geen doodkiit. Daarenboven is 

 het met klederen ook niet be- 

 zwaart, zynde enkelyk defmeri- 



