Lykftaat- 



rie. 



ió% BESCHRYVINGvande 



Wanneer nu de tyd tot begra-- deren, en maken de zeldzaamft e 



ven nadert, nemen de gemelde grimaßen en porturen, dat een 



Dragers het lyk ; en brengen het toekyker eerder daar over lachen 



na het graf; werdende van al het als.medelyden mee hebben moet. 



t'Huis komende, gaan zv op 

 de voor aangeweze manier weder 

 voor het huis zitten, en zingen 

 wederom dezelve klaagliederen ; 

 namelyk zy lchreeuvvcn, huilen 

 en kermen erbarmlyk; flaari daar- 

 enboven de handen geweldig in 

 malkander, en roepen Bo.' Bo! 

 Bof Bororoïêc. en beklagen alzoo 

 den doden op 't heftiglte. Dit 



volk in de Kraal, met huilen, ker- 

 men, klagen gevolgt, het welk 

 onder het in malkanderen flaan en 

 wringen der handen, luidkeels 

 Bo\ Bo\ enz., roept. Dit maakt 

 andermaal een verbaafend, en er- 

 barmlvken weerklank, zoo dat 

 men wel zoude wenfchen , ver 

 daar van af te zyn ; ten ware men 

 door hunne aardige grimailèn on- 

 der zulk rouwbeklag tot lachen I echter neemt hier mede nog geen 

 bewogen wierd , en men voor 't einde , maar dit jammeren duurt 

 overige begerig was, om hunne j menigmaal 3, 4 ja 7 of 8 dagen, 

 gebruiklykheden te zien. j na dat namelyk deszelfs vrienden 



By het graf, het welk zoo als en buuren hem liefde toegedragen 

 begrTving" reeds is gezegt, of een holte inde j hebben. OndertuiVchen na dat 

 gcichied. kiipp en of een gat in de aardeis, ; zy byna een uur van de begrafenis 

 door een itekel-zwyn, of eenig t'huis zyn gewcelt, onitaat by hen 

 ander wild dier gemaakt, komen- : allen een diep ftizwygen. 

 de, Heken zy het lyk daarin, De oudlte van de gantfche De oudfte 

 werpen op het zelve Mierenetten, ! Kraal of dorp ftaat op, gaat mid- de P i y kge- 

 om te eerder door dezelve ver- den in de kring van de mannen en tyders. 

 teert te worden; daar na grote wyven, neemt het ilukjc vel, 't 

 Itenen en ten laatiten eenige grote welk zy over haar geboortslid 

 omgeval Ie bomen, als zy dezelve dragen, en dienvolgens Kul-Crofs 

 maar können krygen. Dit alles genaamtword, weg , en bepiit al T 



Hoe de 



gcichied, ten einde de wilde die- 

 ren het lyk niet weder voor defi 

 dag halen en wegliepen zouden. 

 Hoe zy ontrent kleine vveggewor- 



len de in 't rond zittenden. Ik 

 Itont verbaalt, toen ik zulks voor 

 de eerltemaal zag, en was van 

 voornemen, om weg te gaan, uit 



pe kinderen, zoo als ook met ou- vrees van nog groter onordcntly- 



de afgeleefde menfehen te werk j heden te zien; dogmyne begeer- 



gaan, zulks is reeds elders gemeld 1 te, om alles ter dege te weten , 



en derhalven niet nodig, alhier I belette my in myn voornemen , 



herhaalt te worden. zoo dat ik by hen bleef, en den 



De overlede aldus begraven, Lgantfchen handel zag, tot dat zy 



gaan zy in dezelve onorder , als j van elkander gingen 



zy gekomen zyn , weder na huis; 

 dat is , lopende dan hier dan daar, 

 zoo vi 1 s ten trop vee onder mal- 

 kander loopt, en herhalen langs 

 den gantfehen weg haar vorig ge- 

 fchreeuw, met de daar onder ge- 

 mengde woorden van Bo , Bo, 

 Bororo, Rhodo atfihc ; en ik weet 

 /elf niet, welke barbarifche woor- 

 den /.y na eikanderen zeggen; 

 yonuvds roepen de naalte vrien- 

 den tien na.im van den overleden 

 honden en meermalen na malkan- 



Daar na als zy met urin bevoch- 

 tigt waren , ging deze oude Hot- 

 tentot in het huis van den overle- 

 den, door de orclentlyken deur 

 in, en door de gemaakte achter- 

 deur weder uit; nam tan den 

 haard een handvol allche, en bc- 

 Ürooide daar mede de rondom 

 zittenden in beide kringen ; wel- 

 ke deze alTche nevens de urin met 

 hunne handen zoo diep in de 

 huit vreeven, dat men wegens 

 het vet, waar mede zy gewoon 



zvn 



