

34-2 BESCHRY 



langen tyd voorheen , met den 

 meergemelden Tas brieven gewif- 

 : , efl hem vele zaken toever- 

 trouwt had, de fchriften, die in 

 hunne kraam niet te pas quamen, 

 daar uitnamen, of zelfs uit de boe- 

 ken fcheurden, offneden, hunne 

 haan fehoon maakten, en zich tot 

 den Heer Gouverneur begaven; 

 die van vreugde met dit alles te 

 vrede was, en naderhand ook 

 niets daar van heeft laten merken, 

 maar voldaan was, dat hy in de 

 lcficnaar een affchrift van 't bo- 

 vengemelde klaagfchrift vond, 

 i als ook ecne hit van de na- 

 men, die'tzelve getekenthadden,of 

 nog wilden onderfchryven, welke 

 hv reeds by /ich zelvèn voorgeno- 

 men had, te vuur en te zwaard te 

 verdelgen, zo zyne kragten zich 

 zoo verre hadden geilrekt. 



Vanmerkclyk is de blinde yver 

 van der e Heren Gecommitteer- 

 den, welke zich gantlchclyk ver- 

 beeldeden, dat zy.'t als nu gewon- 

 nen hadden. Want wanneer dit 

 hv den gemelden Tas gebeurde, 

 waren 'er j ui lt twee vrienden, die 

 met de Hollandfche Retouriche- 

 penuitlndie gekomen waren, by 

 hem, die beide 't ampt van Zie- 

 kentroófter op de fchepén waar- 

 namen, te weten, Jan Roggeveen, 

 en Juriaan van der Maas; een van 

 .dezelve had de Rode loop, en 

 was, om' Zich te laten genezen, 

 tot zyncn. vriend 'Tas gereift ; wan- 

 neer dezen gerucht hoorden, 

 itonden zy beide op, quamen in 

 de flaapkamcr van den gemelden 

 Tas, en vonden den Landdroit en 

 de Gecommitteerden daar in. 

 V, sftinéer' de gemelde rode loop 

 ivhkr ongelegenrheid ver- 

 oorznakte, gaf hy zulks te ken- 

 nen, en verzocht, uit de Kamer 

 te in aan; dog zulks wierd 



hem , in zeiden de He- 



fen ( ''-oTiirnttecrdcn hem, dat 

 hy met verlof, 'in zync hand 

 fch.... en den drek ten veniter 

 11, of zync dingen in ZVri 

 k doen, en dezelve uil wallen 



VING VAN DE 



kon de. Wie moet niet over zulke 

 hoffelyke Heren lachen? 



Hier konde nog welaangehaalt JakoWsn 

 worden, dat de Landdroit nog ie- J^fjjf 

 mand anders, die den Heer Gou- gelyks ge- 

 verbeur geweldig in 't oog liep, te 10g: - 

 weten, zekeren Jakob van der 

 Heide, die op Stelienbofch ge- 

 woont had , en nu aan 't ronde 

 Bofchje woonde , zocht in 't net 

 te krygen; deze had op Stelien- 

 bofch een treflelyk landgoed, en 

 beklede aldaar 't ampt van Burger- 

 meelter , zoo dat de Landdroit 

 hem aanzcide, dat hy zelf in den 

 Raad op Stelienbofch zoude heb- 

 ben te verfchynen, om dat 'er za- 

 ken van groot gewigt itonden 

 verhandelt te worden. Deze niet 

 ongenegen, om zyn ampt waar te 

 nemen, en terzetver tyd zynen 

 vriend Tas en anderen te fpreken, 

 was van voornemen , om der- 

 waards te reizen, en 't bovenge- 

 melde Klaagfchrift, nevens eeni- 

 ge nodige Documenten aan Tas 

 te brengen; dog hy wierd door 't 

 een of 't ander geval daar in ver- 

 hindert, en by gevolg deze papie- 

 j ren, die na Holland afgevaardigt 

 1 zouden en moeiten worden, be- 

 houden, welke anders zonder 

 , twyffel ook in de handen van den 

 Heer Gouverneur geraakt, en na- 

 derhand nooit te voorfchyn zou- 

 den gekomen zyn. 



Edog wie wil alle deze wille- Niemand 

 Avasjes aanmerken ? ik moet ver- j° r l b , y 

 ; fcheide diergelyke dingen met ten. c 

 ïtilzwygen verby gaan, ten einde 

 ik niet te wydlopig worde , en 

 daar door verdrietig valle. Ik 

 ben veel meer gedwongen, om te- 

 gehswoordig enkelyk te zeggen, 

 dat niemand , zelfs zyne eige vrouw 

 niet, met Tas mögt fpreken, want 

 de zoldaten, die met blote degens 

 by en voor hem Honden, hadden 

 uitdrukkelyk bevel, om zulks te 

 beletten, ja zelfs zyn ceten en 

 drinken te doorfnuficlen , om te 

 zien, of 'ér geene brieven in wa- 

 ren , waar uit hy konde zien, hoe 

 't op 't land itont, of wat de Gou- 

 verneur 



