354 B E S C H R Y V I N G van de 



bewutle vier mannen zckerlyk we- 

 der daaruit gelicht, zoo 't anders 

 de reipectivc Schippers hadden I 

 willen toeitaan, als die nu met hem ! 

 nijts meer te doen hadden; maar ; 

 hunnen Commandeur gehoorza- 

 men moeiten. Dog hy wierd in 

 zyn voornemen belet , om dat de j 

 vloot met een zeer gunitigc Zuid- 

 ooile wind iterk voort zeilde, en 

 hy dezelve met zyne galjoot niet 

 inhalen konde, fchoon hy dezelve 

 tot verby 't Robben-eiland nazet- 

 tc, waar op hy ook vernagten 

 moeit, om dat de fterke dooritaan- 

 de Zuid-oolte wind hem belette, 

 in de Talelbaai te landen. 

 Handelt Men zoude gedacht hebben, dat 

 uk'v.iiicicde Heer Gouverneur alle verde- 

 »lootnog re proceduren zoude hebben ge- 

 !im:r " r ' Haakt , om dat hy alles aan de He- 

 ren Bewindhebberen in Holland 

 overgegeven , en deswegen de 

 voorgenoemde burgers weggezon- 

 den had, tot dat hy nader ant- 

 woord had bekomen ; dog de ge- 

 nen die zich met die hope vleiden, 

 vonden zich zekerlyk bedrogen; 

 want de vloot was naauwlyks weg, 

 wanneer de inhoud van detvvyffel- 

 achtige periode zich duidelyk 

 toonde, welke hy den 3 1 . Maart 

 1706. aan de Voortreftelyke ver- 

 gadering der Heren Bewindhebbe- 

 ren gefchreven had , aangezien hy 

 aldaar voorgeeft: Dat fchoon hy 

 dit middel, namelyk 't wegzenden 

 der voorgemelde vier Burgermee- 

 ilers had gebruikt, om alles weder 

 in ruit en vrede te brengen , zoo 

 lchcen het hem echter toe, dat 'er 

 nog eenige quaadaardigeachterge- 

 blevcn waren , die in hunne hard- 

 nekkigheid volharden, en vele ge- 

 moederen verbaltercn zouden, dat 

 !v, derhalven licht zoude genood- 

 zaakt zvn, zwaarder proceduren 

 tegen de oproermakers te gebrui- 

 ken, zoo zy van hunne iteegheid 

 niet wilden aflaten. 

 mand En dit maakte hv ook zoo voort 

 joffem* WPrkfteUig ontrent van der Hey- 

 ■1 de, dien hv vergeten had weg te 

 ' zenden en die als nog in 't donkere 



gat zat. Want fchoon hy hem , na 

 dat hy vyftien dagen , zoo als reeds 

 gemeld is, aldaar had gezeten, 

 weder liet verhoren , zoo had hy 

 hem echter voor heen door den 

 Cipier 't vuurflag en licht laten 

 ontnemen , om dat hy in geenen 

 dele raadzaam achte, dat een zo- 

 danige zware gevangene 't licht ge- 

 nieten of verlof hebben zoude, een 

 pyp tabak te roken ; daarenboven 

 mögt zyn barbier niet by hem ko- 

 men , om hem te fcheren ; en als 

 de Cipier hem eeten bragt , zoo 

 moeit hy met een fnap of twee ge- 

 daan hebben, om dat de Gouver- 

 neur niet gedoogde, dat de deur 

 van die donkere gevankenis lang 

 open bleef, ja zyne vrouw en kin- 

 deren en andere vrienden mogten 

 hem niet eens zien of fpreken , ge- 

 lyk dan zyn oudite zoon Andreas 

 van der Heide, met vele tranen 

 wegging, om dat hy zyn vader 

 niet mögt fpreken. 



Wanneer hy nu ter verhoor ^Xaten 

 zelf quam, wierd hem door Abra- verhoort 

 ham Poulle, Secretaris van den 

 Raad van Juititie, in naam en be- 

 vel van den Landdroft gevraagt, 

 of hy de perzoonen, die tegen den 

 Heer Gouverneur hadden ge- 

 fchreven , nog niet geliefde te noe- 

 men? Hy vraagde de Landdroil 

 en de Heren Gecommitteerden, 

 of hem geoorlooft was, een vraag 

 met een vraag te beantwoorden ? 

 Als niemand daar op antwoord, zoo 

 zeide hy , het oude fpreekwoord 

 blyft dan waar, qu't tacet, confen- 

 tire videtttr , dat is: die zwygt, 

 bewilligt ; daar op vraagde hy den 

 Landdrolt, wie hem de magt had 

 gegeven, dat hy hem vyftien gant- 

 fche dagen en nagten in zulk een 

 donkere gevankenis had laten zit- 

 ten ? om dat zulks immers volko- 

 men tegen zyn eer, ampten pligt 

 Itreed ; de Landdrolt hernam : dat 

 hy niet fchuldig was, hem redenen 

 hier van te geven ; en dat hy op de 

 voorgelegde vragen kort en dui- 

 delyk zoude antwoorden, of dat 

 hy hem zoo voort nog dimmer lo- 

 geren 



