358 



BESCHRYVING vande 



Louw quam, die aan 't Ronde 

 bbichje woonde , zoo wierd hy eer- 

 iteh k in de Hoofdwacht onder de 

 poort \an de Yeiting, en nader- 

 hand op een zeker bolwerk be- 

 waart , /.onder dat zyne vrouw zelfs 

 toen hy ziek lag,by hem mögt ko- 

 men. 



De Landdroft leide hem de bo- 

 ven aangehaalde atteitatiedertwee 

 hondert en veertig burgers dik- 

 wylsvoor, om ze hem te doen te- 

 kenen, en zyn eerft ondergefchre- 

 vcn kl.ugfchrift voor eerrovende, 

 leugenachtig en laiterlyk te ver- 

 klaren, met belofte, dat hy alsdan 

 weder op vrye voeten zoude wor- 

 den geftelt, waar ontrent hy zelfs 

 geen zwarigheid maakte, omdat 

 deze burger alhier geboren was, 

 en nooit elders gereiithad, dog 

 de Landdroit vond zich in zyne 

 mening bedrogen , om dat deze 

 burger valt by zich befloten had, 

 niets te tekenen , dat tegen 't 

 klaagfehrift zoude aanlopen ; om 

 deze redenen moert hy ook jaar 

 en dag gevangen blyven, en zy- 

 ne huishouding, vrouw en kinde- 

 ren laten dry ven en zeilen. 

 De Gou- Wanneer dit middel krachte- 



mt U hem loos was ' nam de Heer Gouver- 

 «n^uk neur hemeen zeker ituk land , aan 

 hB ft*h " ^ en soogenaamden Paardenbefg 

 Ezyn e gelegen , 't welk van zyne moeder 

 broeder. met kenniflc van den Heer Gou- 

 verneur lange jaren gebruikt , be- 

 bouwt en beplant was , af, en gaf 

 het aan haar oudite zoon genaamt 

 Pieter Louw, die de voorheen 

 reeds gemelde atteilatie der twee 

 hondert en veertig burgers mede 

 getekent had, en derhalven eene 

 belonig hebben moeit, 't Welk 

 waarlyl met regt mag heten, moe- 

 ders tegen kinderen, kinderen te- 

 gen moeders, en broeders tegen 

 broeders oprokkenen. 



Dog dit ook konde den gemel- 

 den Jakobus Louw tot gene ande- 

 re gedachten brengen, aangezien 

 h\ u cl w iil , dat hy daar door zy- 

 ne vaak niet verbeteren zoude, om 

 dar 't geen eens weggegeven was, 



Tem 



niet weder ingetrokken konde 

 worden. Insgelyks was hy verze- 

 kert, dat de Heer Gouverneur 

 hem en zyne moeder 't Ronde 

 bofchje niet afnemen, en aan ie- 

 mand anders weggeven konde; 

 daarenboven konde hem na de 

 komlt van een ander Gouverneur 

 nog wel een ander ituk land wor- 

 den gegeven , om dat 't land tog 

 groot genoeg was, en 'er nog niet 

 te veel waren, dien het voeden 

 konde. 



En in zulken verwarden toe- 

 ftand fcheen alles 'tonderfte boven 

 te gaan , aangezien 'er niemand 

 van de Bediendeu der Compagnie 

 was, die zyne handen niet vol had, 

 ondertullchen meende niemand 

 zyn belang beter daar by waar te 

 nemen , als de Heer Gouverneur 

 en de Landdroit; want de Ge- 

 committeerde Raden van de Juiti- 

 tie waren wel dagelyks bezig met 

 examineren en interrogeren, ter- 

 wyl zy altyd op hare tafel hadden 

 tabak, wyn , brandewyn, Hol- 

 landfchbier, Sek, enz. zoo dat zy 

 zoo wel voor als na 't ondervragen 

 eens drinken en den Keizer, zoo 

 als men zegt , voor de betaling 

 konden laten zorgen; dog buiten 

 dat , de Landdroit uitgezondert , 

 zouden zy weinig voor hunne 

 moeite gehad hebben, fchoon hen 

 de honing altyd om den mond ge- 

 fmeert wierd, dat zy namelyk al- 

 le door den Heer Gouverneur 

 tot hoger waardigheden en voor- 

 deliger ampten zouden worden 

 bevordert. De Landdroit alleea 

 hoopte , 'door 't dicteren der itraf- 

 fe zyn beurs te maken. 



De zoldaten hadden met 't be- 

 waren der gevangenen genoeg te 

 doen; daarenboven wierden hun- 

 ne poften fchier dagelyks veran- 

 dert , en zy zelfs menigmalen om 

 eene beuzeling na Batavia of Cey- 

 lon gezonden, gelyk dan eens 

 fchier de gantfche bezetting door 

 , nieuwe zoldaten verandert is, 

 \ oor welk alles zy niet anders gc- 

 j noten , dan knorren en morren , 



graau- 



