368 B E S C H R Y V I N G van de 



'tzehege 

 vi>e'.:n ; 

 worc raa 

 Brommert 

 qualyk be- 

 jegent. 



Zegt de 

 redenen. 



N Oort- Desgelyks deed ook de Burger- 

 * rpeefter, Nicólaas Oortman, die 

 fchoon de andere voor hem zitten- 

 de Raden 't verzoek van den 

 Landdrott billykten , diezelve 

 vrage deed , welke hy over 8 da- 

 gen gedaan had; de Equipagie- 

 Meciter, Jan Brommert, voerde 

 hem daar op te gemoed, wat hem 

 daar aan gelegen was, wat de vlug- 

 telingen gedaan hadden? waar op 

 de gemelde Oortman hernam, dat 

 hem zeer veel daar aan gelegen 

 was ; deze eehter , zoo als meed 

 alle zeeluiden gewoon zyn, ant- 

 woorde hem redelyk plomp en 

 buffelachtig: Dat weten wy ook 

 wel, want gy zyt zelf een der 

 voornaam He van de aangeklaag- 

 den en belhamels ; gy zyt ook ge- 

 roepen, om ze te horen, te weten 

 de gevangenen , en gy hebt niet 

 willen komen. 



Op dit grof, onfmakelyk en 

 boerfch antwoord, vertoonde de 

 Heer Oortman de andere Raden, 

 dat hy zonder redenen zoo min- 

 achtig gehandelt wierd , om dat 

 hy met eede konde verklaren, nog 

 part of deel te hebben, aan 't geen 

 de gedaagden en hare makkers ge- 

 daan hadden; daar hy voegende: 

 dat hy voor de burgery eenen eed 

 had moeten afleggen, om dezelve 

 in alle Hukken voor te ftaan, zoo 

 als hy ook met goed en bloed doen 

 zoude, zoo 't noodzakelyk was; 

 vervolgens herhaalde hy zyn vorig 

 verzoek, en voegde daar by, dat 

 hy in 't contrarie geval gedwon- 

 gen zoude zyn, om by zyn vorig 

 advys te blyven; aangezien hy op 

 zul ken lollen grond, door de kla- 

 ger niets bewees , van 't geen hy de 

 aangeklaagden te lallen leide, niet 

 konde leyden, dat aan zoo vele 

 burgers een openbaare fchandaal 

 aangedaan wierd. 



Dog wat cjuamcn hier de rede- 

 nen van de Heren Svvellingrebcl 

 en Oortman te itade? waarlyk 

 niet,. Men flocg alles in den 

 wind; Hond den Landdroit alles 

 toe; dagvaarde de afvvezenden 



Bouimn 

 flaa het 

 echter tue. 



ten derdenmale by edifte, op de 

 plegtigfte wyze ; en lette men 

 veel meer op 't inbrengen van den 

 Burgermeelter Hendrik Bouman, 

 die te kennen gaf: Dat hy zyne 

 toeltemming noodzakelyk daar 

 toe moeit geven , om dat de ge- 

 daagden, door den Raad van Ju- 

 ititie ontboden, onwillig en onge- 

 hoorzaam waren ; dat menfehen, 

 zoo als hy en zyns gelyke op den 

 weg konden worden aangeranit; 

 waar door men als dan niet alleen 

 groot gevaar te duchten had, maar 

 dat zulks ook van een droevig ge- 

 volg zoude können zyn. 



Naardien nu de Landcjroft we- 

 der inden Raad moeit verfchynen, 

 en men hem zeide , 't geen 'er be- 

 floten was, gaf men hem terzelver 

 tyd 't bovengemeld Smeekfchrift 

 over, 't welk de vlugtelingen den 

 7. Juny getekent, en door veler- 

 hande omwegen eindelyk in deze 

 vergadering gebragt hadden ; wan- 

 neer na 't lezen van 't zelve de 

 Heer Elzevier den Heer van Put- 

 ten vraagde , of dit fmeekfehrift 

 ook eenige verandering in haar ge- 

 nomen befluit maakte, antwoor- 

 de dezelve, in geenen dele , maar 

 men moet 't aan den Officier over- 

 geven, ten einde hy dezelven zou- 

 de können aftioneren , by aldien hy 

 iets onbetamelyks daar in vond. 



Zoo weinig echter als deze 9 fch z ^ e v n er " 

 gedaagden 't eerfte of twedemaald^derTe 01 * 

 zyn verfchenen, zoo weinig en dtalieook 



1 ■ , & niet. 



nog minder waren zy van voorne- 

 men, om zulks by deze derde e- 

 dictale citatie te doen; want zy 

 geloofden, dat haar vertoog, in 't 

 bovengemeld fmeekfehrift ge- 

 daan, zoo veel zoude uitwerken, 

 dat men hen eindelyk verfchonen 

 en de zaak iußatu quo laten zou- 

 de, tot dat 'er nader bericht uit 

 Holland of uit Indie zoude geko- 

 men zyn ; dog zy maakten ver- 

 keerde rekening, en 't wraakgie- 

 rig gemoed van den Heer Gou- 

 verneur, 't welk door dagelyks 

 aanhitzen der nydige bloedzuigers 

 in volle vlam gezet wierd, konde 



zoo 





