KAAP de GOEDE HOOP. 377 



Hoc lis- 

 tig de vo- 

 rige brief 

 ovcrge- 

 londcn is. 



Du Toit 

 wil na de 

 Kaap rei- 

 den. 



Dege- 



vlugten 



verichynen 



niet. 



z-en, Moufieur, dat u , alssyaen 

 de Kaap komt, V zelve lot l>e ft bo- 

 ren is. Beroep e^y u op uwe bor- 

 den , men zal u antwoorden \ Gy 

 z\t tegenswoordig in de banden van 

 den Gouverneur, wy können n niet 

 helpen. 'Derhalven rade ik u, dat 

 (jjy h verbe/yt, en ave makkers 

 waarfihouwt) dat zv 'msgelyks 

 doen. 



Ctipo du bonnc Ejpcrance den :o. Juny 1 706. 

 Gillis Sollier. 



De gemelde Sollier gaf dezen 

 brief insgelyks aan den jongen 

 Franfehman, op de volgende wys: 

 hy nam hem in zyne kamer , maak- 

 te een van zyne broekzakken le- 

 dig, keerde hem om, en naaide 

 dezen brief daar in ; wanneer hy 

 die van den Heer Bouman daar 

 boven tegen aan ftak, ten einde 

 als deze jonge menfeh onder wege 

 mögt geviliteert worden , men 

 niet zynen brief maar dien van den 

 Heer Bouman zoude vinden. Na 

 deze goede hertelling reed de jon- 



fe Franfchman , verzelt van een 

 „ands-diender van de Kaap na Dra- 

 keniteen, aan welken hy ook den 

 brief van den Heer Bouman over- 

 gaf, om aan du Toit te behandi- 

 gen ; waar na hy van hem fcheide 

 en de eerfle na du Toit en de an- 

 der na zyn vaders huis reed. 



Zoo dra Francois du Toit den 

 brief vanden Heer Bouman gele- 

 zen had, liet hy den anderen mor- 

 gen vroeg zyn paard zadelen, om 

 zyne makkers daar van kennifle te 

 geven , ten einde naderhand te 

 zamen na de Kaap te ryden en te 

 verfchynen. Dog wanneer hy 

 meende, te paard te fly gen, quam 

 de jonge Franfchmam en bragt 

 hem den brief van Sollier, en den- 

 zeiven gelezen hebbende , veran- 

 derde hy wel ras van bcfluit, en 

 had geen lult ter waercld meer, 

 om na de Kaap te ryden. 



OndertulTchen wachteden de 

 Heer Gouverneur en de Land- 

 droll met fmerten , wat de 

 II. 'Deel. 



gedaagden doen zouden , welke 



erfchenen waren, zond 

 iwyllel een diergelyk onthaal ab 

 de trómmelflagers, ten minften 

 (ene zware gevangenis, te ver- 

 wachten zouden hebben gehad. 

 Zy Helden ten dien einde de raads- 

 dagen voor cenigen tyd uit, om 

 tyd te geven, elkander te waar- 

 Ichoüwejl en naderhand hier te- 

 komen. Wanneer zy echter za- 

 gen, dat alle de/e aanbiedingen 

 vergeefs waren, en deze 9. men- 

 fchen deze geveinsde genade niet 

 aannemen wilden, bcflotcn zy, 

 wederom eene raadsvergadering 

 te beleggen, om den eifch van den 

 Landdrolt te horen en dcnzelvcn 

 in overweging te nemen. 



Schoon hen geen ander misdaad Haar 

 konde worden te latten gelegt of ™ n r n d 'g«- 

 aangetoont, dan dat zy niet wa- maakt. 

 ren verfchenen, om redenen, in 

 't bovengemelde vertoog gemeld, 

 zoo beftont echter haar vonnis in 

 't kort hier in : Dat Francois du 

 Toit , Jan Elbertz. , Claas Elbertz. , 

 Hercules du Pré, en Willem van 

 Reyl, als geweze Officiers, hun- 

 ne degens op de gemene recht- 

 plaats door denfeherprechter voor 

 de voeten zouden aan flukken 

 worden gebroken ; zy alle 9 voor 

 eeuwig uit 't Gouvernement na 

 Mauritius of andere eilanden ge- 

 bannen, en aldaar 10 jaren lang 

 ad opus publicum , (landdienften) 

 doen zouden, zonder loon t'ont- 

 fangen ; daarenboven zouden hun- 

 ne goederen verbeurt zyn , die 

 tot betaling der koften of tot een 

 ander einde gebruikt zouden wor- 

 den. 



Hoe klinkt den Lezer deze 

 eifch in de oor en? dezelve is my 

 dwaas en pnfmäkelyk genoeg 

 voorgekomen ; want wat kon 

 dwazer worden bedacht, dan ie- 

 mand van alle eer te beroven, door 

 den Scherprechter te infameren, 

 de goederen verbeurt te verkla- 

 ren, en uit 't land te bannen , van 

 wicn men geene misdaad , zelfs de 

 geringlte niet bewyzen kan? Wat 

 Bbb kan 



