382 BESCHRY 



Hendrik Donker , nevens eenige 

 gewapende zoldaten enLanddien- 

 ders den burger, Jakobus van 

 Brakel, die bezig was , Koorn en 

 Tarwe voor zyn huis fchoon te 

 maken , midsgaders den Burger- 

 meclter van Drakeniteen, die den 

 nagt te voren zynen vriend van 

 Brakel , was komen bezoeken, 

 verraite en gevangen na de Kaap 

 bragten. De Landdrolt doorfnuf- 

 felde 't gantfche huis van VanBra- 

 kel, ftak eenige fchriften, door 

 van Brakel opgeitelt, die op de ta- 

 fel lagen, in zyn zak; floeg een 

 groot ledig vat den bodem in, on- 

 der voorwentzel , dat 'er meer 

 fchriften in verborgen waren; 

 liet vervolgens beide gevangenen 

 te paard ftygen, en zond aldus van 

 Brakel, welkers vrouw grof zwan- 

 ger was, en daarenboven een 

 krankheid op te paffen had, nevens 

 den gemelden Du Pré, welkers 

 vrouw hier van niets wift, gevan- 

 gen na de Kaap ; en wanneer zy 

 vertrokken, zcide een van de He- 

 ren Gecommitteerden op eene 

 fchimpelyke wyze ; Daar gaan de 

 eerlyke luiden hene ! 

 De ? e - Zoo dra als deze beide gevan- 

 mSop genen aan de Kaap aangekomen 

 •t fchip W aren , wierden zy den volgenden 

 3tt£" dag op 't fchip 't Huis Ter Aa ge- 

 naamt, 't welk in den haven ten 

 anker lag, gebragt; door dien 

 echter de vrouw van den gemel- 

 den van Brakel niet wift, wat men 

 ma haar man, waar over 't von- 

 nis reeds uitgefproken was, voor 

 had , en of de Heer Gouverneur 

 die fententie ten ecriten zoude la- 

 ten voltrekken, zoo was zy niet 

 alleen in de uiterfte verlegcntheid, 

 maar zy reed zoo voort met haar 

 kind, dat dodelyk krank was , na 

 de Kaap. Zy was echter naauw- 

 l\ks aldaar aangekomen, cf dit 

 kind ltierf, te weten, eer de va- 

 der nog na 't fchip gebragt wierd , 

 over welke tyding hv /.eer onthel- 

 de, en vejrzocht, de vryheid te 

 hebben, om'i zelve te begraven, 't 

 w Jk hem echter geweigert wierd. 



VING VAN DE 



Aanmerkelyk is 't van dezen van 

 Brakel, welkers familie toen uit 

 vier perzonen beitont , dat zy alle 

 met malkanderen niet meer dan 

 vyf en vyftig of zeilig jaren uitma- 

 kende, binnen den tyd van een 

 jaar , behalven een dochtertje, 

 zyn geiturven ; want zoo dra hy 

 zoo onverziens gevat wierd, moeit 

 't zoontje, drie jaren oud, den 

 laatiten tol aan de natuur betalen ; 

 de moeder had zod anigen fchrik 

 gezet , dat zy van een dood kind 

 in de kraam quam, en zy ontrent 

 vierentwintig uuren , na dat zy 

 verlolt wab, den geeit gaf; tcrwyl 

 de vader van Brake) een halfjaar 

 daarna, zyne huisvrouw en kin- 

 deren volgde, en maar een doch- 

 tertje, vyf of zes jaren oud, na- 

 liet, 't welk aan de Kaap als de 

 vruchten van'rjammerlyk woeden 

 van den Heer Gouverneur en den 

 Landdroil wierd aangezien. 



Dog zoo aanmerkelyk 't geval 

 van Brakel is, zoo aanmerkelyk en 

 aanmerkelyker is de getrouwheid 

 en liefde der gevangenen tegens 

 eenen anderen, die wel niet inge- 

 luid en gevonnift, maar ook zeer 

 vervolgt en nagefpeurt wierd. De- 

 ze was genaamt Étienne Niel, en 

 bevond zich juiftten huize van Van 

 Brakel , wanneer de Landdroft 

 quam ; lag naait du Pbc te bed, en 

 Hiep nog , als de Heren Gecom- 

 mitteerden den gemelden du Pi é 

 van zyne zyde uit 't bed lichtten; 

 want wanneer de gemelde Heren 

 hem na zyn naam vraagden, en hy 

 antwoorde, dat hy Jean Lazaret 

 genaamt was , zoo gaven zy te 

 kennen, dat hy maar geruit kon- 

 de blyven leggen, dat zy met hem 

 niet te doen hadden. 



Aldus is deze Etienne Niel, 

 fchoon buiten de 9 gecondem- 

 neerden na niemand meer ge- 

 vraagt en gezocht is , als na hem, 

 niet alleen dit maal den dans ont- 

 iprongen , maar ook kort daar na 

 nog eens ; wanneer hy met ofTen 

 en wagen aan de Kaap was geko- 

 men, en weder na huis ryden w il- 



dej 



Zeld- 

 zaam ge- 

 val met 



Hticnae 

 Niel. 



Or.r- 

 fnapt tic 

 gevangc 



nisten 



■ 

 nul«. 



