KAAP de GOEDE HOOP. 385 



van dezelve af, om den daar in 

 krank leggende du Toit te verraf- 

 fen, te vatten en te vangen. Na 

 dat zy de deuren aan Itukken had- 

 den geflagen, quamen zv allen in 

 huis; zochten, vloekten y/.clyk, 

 dreigden geweldig , en fcholdéfl 

 erbarmelyk. Zy llocgen de vrouw 

 van du Toit bont en paars, fchol- 

 den haar voor een donderfche 

 hex , en dreigden haar met een 

 rotting 't hoofd in te flaan, zoo 

 zy niet zoo voort licht ontftak. 

 Dit alles gefchiede, vvyl haar man* 

 die door langwylige ongemakken 

 afgemat, en zeer krank aan den 

 fteen lag, het zeer duidelyk kon- 

 de horen. Wanneer zy hem von- 

 den, moeft hy opltaan, zich kle- 

 den , en zoo voort met hen na 

 Stellenbofch gaan. Met 't krieken 

 van den dag bragten zy hem van 

 daar gevangelyk na de Kaap ; al- 

 waar hy op 't bolwerk Oranje 

 wierd gezet, om aldaar den uit- 

 flag af te wagten ; derhalven ge- 

 lukte den Vice- Land droft de aan- 

 ilag nu veel beter, als de nacht 

 tullchen den i. en x. Feb. 1706. ; 

 want toenmaals bezette hy 't huis 

 van dezen du Toit , met 1 4 gewa- 

 pende mannen, zonder echter den 

 vogel te vangen, dien hy zocht. 

 De Gou- Wanneer nu de Heer Gouver- 

 ▼emcur neur a ]dus wederom 5". gevange- 

 o°crho- nenhad, daar onder drie, waar 

 vaardigen ver 't vonnis reeds was uitgefpro- 

 ken , wierd hy nevens zyne aan- 

 hangers op nieuw trots , hoog- 

 moedig en verwaant; weigerde 

 hen andermaal 't bezoek van hun- 

 ne vrouwen, kinderen en bloed- 

 verwandten, en liet hen aldus in 

 dien bedroefden itaat zitten ; wel- 

 ke zoo veel te fmertelyker viel, 

 hoe minder zy iets van hare huis- 

 houdingen vernamen , nog de 

 vrouwen met hun raad byitaan 

 konden; aangezien hunne Haven 

 zelf de ooren begonnen op te {le- 

 ken, en te leven, als of zy Prin- 

 fen van den bloede waren, wel 

 wetende , dat hunne meefters hen 

 niet konden of mogten bevelen ; 

 II. 'Deel. 



trots. 



Jan Rot- 

 den komt wc- 



om dat zv /elf zoo langen tyd in 

 d'erglte gevangenis moeiten zit- 

 ten , zonder te weten , wanneer 

 zy ontflagen zouden worden. 



De Retour-vloot, welke in 't, 

 jaar 1 707. onder 't gebied van 

 Commandeur Jan de ßoer hier'^"" 

 was gekomen , lag reeds in den 

 haven ten anker, en had den ou- 

 den gryfe bol, ik meen, den oud 

 Burgermcefter Jan Rotterdam, 

 over een jaar na Indie gezonden , 

 weder aan boord ; dog dit voorte- 

 ken zelfs konde den Heer Gouver- 

 neur niet bewegen , de gevange- 

 nen eenigzins zachter te behande- 

 len, of aan de vrouwen verlof te 

 geven, om hunne mannen te be- 

 zoeken ? want fehoon de gemelde 

 Heer Rotterdam menigmalen ver- 

 haalde, dat de hoge Indifche Re- 

 gering op Batavia, den fpot met 

 de dwaze grillen en wonderbaar- 

 lyke herzenfehimmen van den 

 Heer Gouverneur gedreven, hem 

 zelfs niet eens ontrent al 't geen 

 hem te lafle gelegt was , gehoort , 

 veel min hard behandelt, maar zyn 

 verzoek in alle delen toegcflaan 

 had, zoo vermurwde zulks even 

 zoo weinig het hert van den Heer 

 Gouverneur , als 't weemoedig 

 fmekender vrouwen, om hunne 

 mannen te fpreken , of hen op 

 vrye voeten te ftellen , of hen 

 kort recht te doen. 



Indien hy de bevelen, welke 

 hem door 't fchip Pieter en Paul 

 waren toegezonden , niet te rug 

 had gehouden, zoo was zyn pligt vaardl s r - 

 geweeft, als nu met deze vloot 

 weg te zeilen; dog als nu maakte 

 men alle mogelykefpoed, om de- 

 zelve van den hals quyt te wor- 

 den ; eer en alvorens nog een an- 

 der fchip uit Holland mögt aanko- 

 men, dat nader en verdrietiger 

 bevelen mede bragt. Ten dien 

 einde gaf men aan de Officiers 't 

 gevvoonlyk aflcheidsmaal, en be- 

 vorderde haar vertrek zoo veel Kattëndyk 

 mogelyk. e ' fchtden 



T C V, n , n Heer Gou- 



De Heer Gouverneur befloot venu-uren 



eenen Raad te beleggen ; dog hy ai 



De Re- 

 tour-vloot 

 word ty- 

 dig afge- 



't Schip 



Ccg 



ver 



Holland 

 •op. 



