KAAP dr GOEDE HOOP. +11 



negenthcid en genade, welke ik 

 reeds by Zöo vele andere gevallen 

 befpéurt had, en zeide, dat ik, 

 ZOO ik geweten had , dar liv daar 

 was geweeft, '/.onder twyllcl my- 

 nc bchoorlyke opwagting zoude 

 hebben gemaakt, en alleen zoude 

 gekomen zyn, by aldien mvne 

 reisgenoten niet hadden willen met 

 my gaan, waar aan ik echter niet 

 twyftelde; daar by voegende, dat 

 deze reis enkelyk uit nieuwsgie- 

 righeid was gefchied, om zyn | 

 trcffèlyk en wyd uitgeltrekt land- | 

 goed, waar op ik nooit geweell 

 was, te zien, zoo dat ik hoopte 

 dat hy my hier ontrent wel ge- 

 liefde te verichonen ; wyders gaf 

 ik te kennen, dat ik achte, dat ik 

 dit verlchil heel anders zoude heb- 

 ben behandelt, dan zyne gunlte- 

 linsJjen hem aangeraden hadden; 

 dog om alles alhier wydlopig te 

 verhalen , oordeel ik nodeloos te 

 te zyn , en is gonoeg, dat ik den 

 Heer Gouverneur in zoo verre 

 in myn gevoelen heb overgehaalt , 

 dat hy tegens my zeide: Dit heb 

 ik reeds weg, en dit hebben my 

 de boeren gebakken. 

 LcBoutq Den volgenden dag vernam ik 

 vcifom'na niet alleen, dat den Heer Ie Boucq 

 Bitavutc van den Edelen Achtbaren Raad 

 van Policy zyne ordonnantie was 

 t'huis gezonden, achtervolgens 

 dewelke hy met vrouw , en kind, 

 (laven en met al zyn ander huisraad, 

 met 't eerfte lchip na Batavia zou- 

 de keren; maar insgelyks dat de- 

 zelve behelsde eene fuspenfie van 

 prediken, en verrichten van zyn 

 ampt , tot dat hy of van de hoge 

 Indifche Regering te Batavia ge- 

 abiol veert, of van de Heren Be- 

 windhebberen in Holland nader 

 order zoude ontfangen hebben, 

 waar aan echter zeer getwyffelt 

 wierd; ten dele om dat 't bericht 

 van den gemelden Raad meer in- 

 gang zoude vinden dan de flechte 

 woorden van dezen prediker ; ten 

 dele ook, om dat zyne oplopent- 

 heid alomme bekent was, enhy 

 beter zoude dienen tot een Over- 

 II. <Deel. 



gaan 



ften in den Oorlog, dan tot een 

 Geeftelyken op den Predikftoel! 

 Dog wat voerde de Edele Acht- fte JJ 



bare Raad \.\n Poliev anders daai : 

 mede uit, dan dal z) de Draken- ^ r 

 fteenfche gemeente nog meer ont- r 

 ruftet want deze wilde deh Heer 

 Beek niet horen of dulden, eer en 

 alvorens hv zich van zyne gewaan- 

 de excommunicatie gepurgeert 

 had , nog van de pretenlie van den 

 Heer Ie Boucq afltappcn, onder 

 voorwentzel, dat hy niet voor de 

 Kaap, maar op uitdrukkelyk be- 

 vel van de hoge Indifche Rege- 

 ring, voor haar gezonden was, en 

 dat hy aan de Kaap enkelyk den 

 dienft had verricht, tot dat 'er een 

 ander Prediker zoude aangeko- 

 men zyn. Derhalven quamen op 

 bevel vanden Raad van Policy, 

 den zo. January 1708. twee Ge- 

 deputeerden van den Raad van die 

 Colonie, waar mede ik zelf ge- 

 fproken en verftaan heb, dat zy 

 voor den Heer d'Abling moeiten 

 komen, welke hen voorgehouden 

 had, eene eenigheid tuilchen hen 

 en den Heer Beek te treffen, waar 

 toe zy echter om de gemelde re- 

 denen niet konden verftaan ; ten 

 zy hy van zyne excommunicatie 

 gepurgeert was. 



De gemelde Heer d'Abling , ^', Abl j ng 

 meende deze Gedeputeerden o- ] e Boucq, 

 verte halen, met voor te geven, ™%J* l ~ 

 dat de Heer Ie Boucq niet zoo " 

 zeer een Leeraar van 't volk was, 

 maar wel een Warhoofd, die en- 

 kelyk zyn werk maakte , om de 

 gemoederen tegen eikanderen op 

 te zetten , en in onklaar water te 

 vhTchen; daar by voegende, dat 

 dit de rede was, dat hy van den 

 Edelen Achtbaren Raad van poli- 

 cy niet alleen bevel had bekomen , 

 met de eerfte gelegentheid na Ba- 

 tavia te zeilen , maar dat hy ook 

 van zyn ampt ontzet was, tot dat 

 hy tot zelf erkenteniflb quam; 

 dog deze hernamen, dat zy bui- 

 ten 't geen de Heer d'Abling te- 

 gens hen zeide, nooit iets dierge- 

 lyks gehoort hadden, dat Ie Boucq 

 t't'ï' 1 aan 



fchdyk. 



