KAAP de GOEDE HOOP 43 t 



De Schry 

 ver be- 

 krast igt 

 cc .1 v.m 



vo- 

 rige be- 

 lichten. 



Jan Armp- 

 recht word 

 van een 

 Olvt'ant 

 doo ge- 

 ' ttapt. 



met touwen in 'i lalt, al- 



waar hyQpbevel van denl Ir.Gou- 

 vernenr van Aflenl topten 



en verteert wierd; de huid < 



ter , waar aan d 

 horens gelaten n , wierd 



der to igenaait , en i 

 daar zyn reeds \ kodie- 



ren i als een Leeuw en eene 

 Leeuwin', een Rhinoceros, e« n 

 oudeentweejongeZee-ko 'jen,een 

 Elanddier, verfcheide wilde bi 

 ken en herten , midsgaders ver- 

 fcheide zeehonderr, op zulke wvs 

 in een zeker vertrek van 't tuinhuis 

 der VoortrefFelyke Maatfchappy 

 aldus opgezet ; en können de 

 vreemdelingen dezelve voor een 

 gering geld voor den Opzetter, 

 zien. 



Van deze en diergelyke dieren 

 heb ik reeds in een arzonderlyk 

 Hoofdiluk uitvoerlyk gehandelt, 

 en ter zelver tyd gemeld, dat zoo 

 wel deze Buffel-oilen, als de Rhi- 

 noceroilen en Olvfanten, heel ver 

 zwemmen en haar leven daar door 

 falveren können; dienvolgens heb 

 ik dit exempel enkelyk alsech 

 k l aar bewys van 't voormaals ver- 

 haalde, willen bybrengen, ten 

 einde de Lezer geen redenen zou- 

 de können hebben, om myvan 

 eenige leugens of onwaarheden te 

 b ti :hten ; te meer als gy daar by 

 g*de Qaat, dat ik gemeld heb, dat 

 deze dieren vele centners zwaar 

 zyn. 



Om diezelve redenen moet ik 

 u nog iets van eenen Olyfant ver- 

 halen , als ftrekkende insgelyks 

 tot een bewys van 't voorverhaal- 

 de. Jan Armprecht, die opzicht 

 had over de Haven, welke in de 

 groene kloven de fchapen van den 

 meergemclden Henning Huffing 

 hoeden, fchoot eens op eenen O- 

 lyfant , die ongemene fchone gro- 

 te tanden had ; dog' de fchoot 

 miffende, quam de Olyfant op 

 hem af, floeg de tromp op zyn lyf, 

 nam hem op, en wierp hem met 

 eene grote kragt tegen den grond 

 aan, waar na hy met zyne brede 



voeten zon lai 

 hoofd trapte, tol 



• • 

 louter kleine Hu 

 /oo doorluchtig was , dat men 'er 

 doo I ■ tien kon. 



! «weder den dr tad \ m myn ' 

 voorgaande verhaal te volgen,, 



ion de 1 leer Ie Boucq c 

 tyd, na dat hv gefüspendéert w as, ' 



nen y.yne bezolding , k< 

 en alle overige emolumenten in- 

 hield, ruil gehad had, zoo heeft 

 hv eindelyk, niet tegenilaan 

 Drakenlleenfche nte, wel- 



kers Prediker hy acht« r volgens 

 de order van de hoge R. te 



Batavia, zyn zoude, ver! le- 

 malen heeft verzocht , dat hy haar 

 mögt worden toegezonden , bevel 

 bekomen , met zyne familie en o- 

 verige bagagienaBata\ ia te zeilen, 

 z*ich aldaar voor de hoge Indifche 

 Redering te verantwoorden , en 

 verder af te wachten , wat hem 

 zoude worden bevolen. 



Hier over zegepraalden zyne janLau- 

 vyanden, en zoude de Heer K. 1- £ ns van 



, .... . Bremen 



den voornamelyk nier over in zyn reut na 

 fchik zyn geweeit,ten zy hy reeds Hollan<L 

 vertrokken was; dog de anderen 

 hadden weinig reden zig te beroe- 

 men; om dat Helot en Poulle le- 

 gen den voormaals genaamdenjan 

 Lourens van Bremen , niets te 

 berde konde brengen, om hem de 

 toegelegde ftrafte te doen onder- 

 gaan, fchoon zy zich verbeelden, 

 dal' hv als nu van /ynen helper, 

 aandryver en oprdkkehaar ontrooft 

 was; maarzy moeden met goede 

 oogen aanzien, dat de Heer Gou- 

 verneur hem verlof gaf, om na 

 Holland te reizen, alwaar hy ook 

 als nog met zyne huisvrouw en 

 een zoontje leeli . 



Midlerwyl feheen het nu alhier PouUe 

 een weinig vreedzamer te worden, Bami"' 

 fchoon de onrultige hoofden , gezonden, 

 voornamelyk die met den Heer 

 d'Abling eene lyn trokken, niet 

 zoo licht onder eenen hoed te 

 brengen waren ; want de voorge- 

 melde Poulle wilde zich ook on- 

 der- 



