43* BESCHRY 



'er een zeer droevig en beklagelyk 

 geval door een party weggelope 

 flaven en flavinnen gebeurt, 't 

 welk ik der moeite wel waardig 

 acht, dat ik den Lezer de gantfche 

 gefchiedenis omftandiger verhaal, 

 dan ik reeds in een van myne vori- 

 ge Hoofdilukken gedaan heb. Ee- 

 nige flaven en flavinnen van ver- 

 fcheide burgers maakten eenen 

 aanflag, om geweer van hunne 

 meefters te fielen , en de vlugt te 

 nemen, om daar door hare ver- 

 löre vryheid weerom te bekomen; 

 zy waren onder malkanderen ook 

 overeengekomen, dat 'er een van 

 hen Koning en eene Koninginne 

 zoude zyn, met magt, om aller- 

 hande bedieningen onder hen als 

 vrye luiden , te begeven. 



Aldus 't hazenpad gekozen, en 

 achter den Duivelsberg gekomen, 

 zagen zy eenen Schaaphoeder, 

 vanden Burgermeefter , Cornelis 

 Botma ; den welken zy wilden 

 dwingen, eenige hamels zonder 

 geld te laten volgen ; door dien hy 

 zich echter daartegen kante , en 

 't belang van zyn Meefter na beho- 

 ren behertigde, fneden zy hem 

 den hals af en lieten hem in zyn 

 bloed leggen ; vervolgens dode- 

 den zy ook eenige hamels, en na- 

 men in een dal achter den Tafel- 

 berg, welk dal met bomen bedekt 

 was, de vlucht; alwaar zy hunne 

 hamels kookten, en zich vrolyk 

 maakten. 



Den anderen morgen, met het 

 krieken van den dag floegen zy 

 hunne tenten op , en trokken die- 

 per landwaards in ; terwyl hunne 

 Meefters niet wiften, waar deze 

 baldadige landlopers gebleven wa- 

 ren , en twyffelden , of zy mif- 

 fchien de 5. flaven van den Heer 

 Keldermeefter, Jakob de Wets, 

 verlede jaar weggelopen , waren 

 gcvolgt. Deze vlugt wierd aan 

 den Fiskaal independent ook be- 

 kent gemaakt ; dog deze wift ook 

 niet , waar hy ze zoude laten zoe- 

 ken; ondertuffchen deeden deze 

 vermetele vlugtelingen niet dan 



VING VAN DE 



fielen en moorden, tot dat zy ein- 

 delyk in den Groenen Kloof, nog 

 een groter fchelmfhik uitvoer- 

 den. 



Wanneer zy , zoo als gemeld is , 

 in den Groenen Kloof quamen, 

 ontmoeten zy eenen Duitfcher, 

 van Hamburg van geboorte, die 

 't vermaak van de jagt nam ; en 

 wyl zy hem van verre zagen aan- 

 komen , verborgen zy zich achter 

 ftruwellen, tot dat hy dicht by 

 hen was, wanneer zy hem allen 

 teffens, op 't lyf vielen, en 't ge- 

 weer afnamen, met deze woor- 

 den : Wat wilt gy doen ? gy moet 

 ßerven ; wilt gy bidden , zoo maakt 

 het kort , wy hebben niet lang tyd; 

 daar op verzocht deze Duitfcher, 

 dat zy hem maar een weinig tyd 

 mogten vergunnen, om zyn ziel in 

 Gods befcherming te bevelen, zoo 

 als zy ook deden ; dog wyl hy in 

 zyn gebed aanhield , en hen de 

 tyd te lang viel, zeiden zy tegen 

 hem: Maakt, dat gy ons niet op- 

 houd, wy können zoo lang niet 

 wachten. Ondertuffchen lieten zy 

 hem op zyn lang fmeken nog een 

 Vader onze bidden, waar na zy 

 hem 't hoofd infloegen, en als zy 

 zagen, dat hy dood was, fneden 

 zy hem den buik op , namen 't in- 

 gewand daar uit, en hingen de 

 darmen over de ftruiken, en lie- 

 ten hem aldus leggen. 



Wie heeft ooit van eenyzelyker Korte aan-; 

 gruwelftuk gehoort ? wie heeft JjJJjfj •. 

 ooit gelezen, dat een moordenaar 

 eenen rampzaligen aldus heeft ge- 

 handelt? geen beeft pleegt tegens 

 zyns gelyke eene zodanige gruw- 

 zaamheid, veel min kan zulks met 

 een menfeh beftaan. Dog de maat 

 van hare zonden zal nu ras vol 

 worden ; vermids zy zich van hier 

 begeven en eenen diergelyken of 

 nog wel afgryzelyker moord in 

 denzin hadden, dien God echter 

 belet heeft. 



Haar aanflag was, zich na de 

 Saldanha-Baay te begeven , om 

 dat zy hadden gehoort , dat 'er 

 maar een man dien poft der Voor- 



treffelvkc 



