BESCHRY 



. 



444 



vaar, of verzetten der zeilen, heb- 

 ben afgelegt , zoo als hier na zal 

 worden gemeld. 



In drie dagen waren wv ruim 

 ie. mylenvandeKaap, en had- 

 den aldus zeer goeden voortgang 

 in onze vaart; dit vernamen \vy 

 niet alleen uit den mond der Stuur- 

 luiden, maar uit de door haar ge- 

 nomene Polus-hoogte bleek het 

 ook; jade vogels, welke ons tot 

 nu hadden verzelt, hadden aficheid 

 van ons genomen, tot een klaar 

 bewys , dat vvy reeds heel ver van 

 land moeften zyn; daarenboven 

 liet zich ook geen Zeehond meer 

 zien, waar van 'er echter by en 

 ontrent de Kaap zoo veel zyn, dat 

 fchoon 'er jaarlyks zeer veel dood- 

 gcflagen worden om traan te bran- 

 den , men nooit heeft können mer- 

 ken, dat 't getal vermindert is. 

 De Trombas quamen ook niet meer 

 te voorfchyn , fchoon de zeegrond 

 by hopen daar mede beplant en als 

 bezaait is, welk alles rechte teke- 

 nen waren , dat wy de Kaap reeds 

 een ver end achter ons moeiten 

 hebben. 



Den tweden Mev waren wy niet 

 ver meer van 't eiland Afcenlion, 

 weshalven onze Admiraal door 't 

 lollen van een ituk kanon, en 't 

 geven van een zeyn , ons fchip 

 beval , kondfehap van 't zelve te 

 halen, en onze overige fchepen 

 daar van verflag te doen; aange- 

 zien den retourfchepen als zy 't 

 eiland van St. Helena niet zoo dicht 

 verby zeilen, dat zy 't zien kön- 

 nen,' aan dit zeer veel gelegen is; 

 om dat zy alsdan vallen (laat kön- 

 nen maken, waar zy in zee zyn, 

 haar bellek en afpafling hunner 

 kaarten daar door vailer tezet- 

 ten. Doordien wy nu naauwelyks 

 maar 6. mylen van dat eiland wa- 

 i ;i , hadden vvy niet veel moeite 

 dat bevel uit te voeren, aangezien 

 wv 't nog dien zelven dag in 't ge- 

 zicht kregen, endoor 't losbran- 

 den van een ftuk den Admiraal ne- 

 ms alle de andere fchepen daar 

 van kennis gaven. 



Und Atten- 

 tion. 



VING VA N DE 



Het fpeet onsfeheepvolk gewei- Niemand 

 dig, dat zy geen verlof hadden , ^^ 

 om allüer aan land te ftappen, daar ftappen. 

 zy naauwelyks z meilen van 't ei- 

 land waren, voornamelyk om dat 

 'er zoo veel vifch te vangen was , 

 waar van zy gaarn eenen goeden 

 voorraad opgedaan zouden heb- 

 ben, zoo als ook van de grote 

 fchildpaddcn , welke aldaar in zoo 

 grote menigte gevonden worden, 

 dat men zelden langs den oever 

 gaat, zonder dat men 'ér verfchei- 

 de ziet ; na welkers aangenaam en 

 gezond vleefch zy even /oo graag 

 waren, als na hare lieffelyke eie- 

 ren, die men overal in 't zand aan- 

 treft, en dezelve zoo wel als ande- 

 re eieren genuttigen kan. Dog 

 doordien zulks uitdrukkelyk ver- 

 boden was , en niemand voet aan 

 land zetten dorlt, zoo zeilden wy 

 in Gods name voort , en naderden 

 hoe langs hoe meer de Linie , al- 

 waar het andermaal tamclyk heet 

 wierd; zodanig dat ons bootsvolk 

 hare klederen uittrekken moeften, 

 en zich dikwyls. in 't hembd met 

 zwemmen verluitigden. 



Doordien nu de Zuid-oofte wind de Lill c c * 

 nog geftadig onze zeilen deed 

 zwellen , ons fchip een goede vaart 

 maakte, en 't bootsvolk weinig ar- 

 beid verfchafte ; zoo gaven zy zich 

 zelven arbeid, fpeeldennuen dan 

 een Comedie, en hielden zich al- 

 dus in beftendige beweging, ten 

 einde om de fcheur buik, waar aan 

 de zeevaarders zeer onderwor- 

 pen zyn, t'ontgaan; tot dat wy 

 eindelyk den 19. Mey deLiniege- 

 paffeert waren , en ons uit 't Zui- 

 der gedeelte der waereld, weder 

 in 't Noordelyk gedeelte bevon- 

 den, waar uit ik nu zoo lange ja- 

 ren geweeft was , en deszelfs 

 Noord-fter nevens alle andere 

 Noord-fterren niet gezien had, 

 waar over ik van herten verheugt 

 was, God voorzyne genade dank- 

 te en om verderen byftand y verig 

 bad. 



Zoo dra wy over de Linie wa- K'ygen 

 ren, en de Europeaanfche landen lykcwul- 



nader- den. 



