ii 



observatur. Praeterea apex valvulae dextrae saepius aliquantulum prominet, ut maxime 

 in speciebus nonnullis fossilibus apparet, verbi causa in Dreissenia amygdaloide. Ceterum 

 Dreisseniae forma sua My tills respondent, speciebus fossilibus quibusdam exceptis, quae 

 iiabitum valde alienum et peculiarem prae se ferunt sicuti Dreissenia subglobosa. 



Interna generis structura admodum singularis est; angulus valvarum anticus vel umbonalis 

 septo seu pariete transverse in utraque valvula instructus est, musculum clausorium mino- 

 rem recipiens. . Impressio muscularis postica major, ut in Mytilo et Septifero, se offert; 

 pari modo valvulae medio margine inferiore hiant ad byssum exerendam. Dreisseniae 

 nunquam costulatae inveniuntur, ut Septiferorum genus, eorumque epidermis tenuis saepius 

 lamellosa, nunquam setigera est. Sub apice valvulae dextrae pars parvula prominens baud 

 raro invenitur, foveolae alterius valvulae respondens. Dreisseniarum mult arum septum cum 

 lamina parva interdurn cochleata conjunctum est. Haec lamina, plus minusve perspicua, in 

 speciebus nonnullis fossilibus valde incrassata et callosa, semper superiori parietis parti 

 aflixa est, simulque regulae dorsalis particulam occupat. 



Superficies testae internae parum nitet vel opaca est exceptis impressionibus muscu- 

 laribus et linea palliari, quae nitore languido agnoscuntur, sed splendorem margaritaceum 

 nee in ulla Dreisseniarum specie invenies. Dreisseniae in duas divisiones secerni possunt: 

 primo in eas, quibus est septum simplex, secundo in eas, quae septo, lamina parvula, sae- 

 pius cochleata affixa, instructae sunt. 



Dreisseniae fossiles, ex parte eximiae magnitudinis, magni momenti sunt pro definiendis 

 formationibus quibusdam telluris tertiariae; praesertim iis in stratis frequentissime occurrunt, 

 quae ex aquis mixtis, dulcibus scilicet atque salsis orta sunt, quapropter tantum cum Molluscis 

 marinis rarissime obveniunt. Eodem modo et species plures in aqua dulci vel semisalsa 

 hodie vivunt late dispersae variis regionibus et calidis et temperatis. My tilus membra- 

 naceus Dkr. Mon. d. nordd. Wealdenb. pag. 25. Tab. XI. Fig. 10 et 11 a. b. omnium spe- 

 cierum ad hoc usque tempus notarum fortasse est antiquissima Dreissenia, quod tamen pro 

 certo non aflirmaverim , cum mihi nondum contigerit, ut structural!! testae internam 

 cxaminarem. 



Conspectus specierum hie est: 

 a) Species septo simplici instructae. 

 vivae : 



1. Dreissenia Chemnitzii Mytilus Fe>. 



2. Cumingiana Recluz. 



3. carinata Dkr. 



fossiles : 



4. acutirostris Mytilus Goldf. 



2* 



