PLINY: NATURAL HISTORY 



tibi dicantium. tum possem dicere : Quid ista legis, 

 imperator? humili vulgo scripta sunt, agricolarum, 

 opificum turbae, denique studiorum ^ otiosis: quid 

 te iudicem facis ? quom hanc operam condicerem, 

 non eras in hoc albo : maiorem te sciebam quam ut 



7 descensurum huc putarem ! praeterea est quaedam 

 publica etiam eruditorum reiectio : utitur illa et 

 M. Tullius extra omnem ingenii aleam positus, et 

 (quod miremur) per advocatxmi defenditur : 



nec doctissimis. 

 Manium Persium haec legere nolo, luniura 

 Congum volo. 

 quod si hoc Lucilius, qui primus condidit stili nasum, 

 dicendum sibi putavit, Cicero mutuandum, praesertim 

 cum de re publica scriberet, quanto nos causatius ab 



8 aliquo iudice defendimus ? sed haec ego mihi nunc 

 patrocinia ademi nuncupatione, quoniam plurimum 

 refert sortiatur aUquis iudicem an ehgat, multumque 

 apparatus interest apud invitatum hospitem et 



9 oblatum. cum apud Catonem, illum ambitus hostem 

 et repulsis tanquam honoribus inemptis gaudentem, 

 flagrantibus comitiis pecunias deponerent candidati, 

 hoc se facere pro innocentia quod in rebus humanis 



^ v.l. studiosorum. 



" Cic. De Or. II. 25. Nam ut C. Lucilius . . . dicere solebat 

 ea quae scriberet neque ab indoctissimis se neque a doctis- 

 simis legi uelle, quod alteri nihil intelligerent, alteri plus 

 fortasse quam ipse; quo etiam scripsit Persium non curo 

 legere (hic enim fuit, ut noramus, omnium fere nostrorum 

 hominum doctissimus), Laelium Decim,um volo (quem cog- 

 nouimus uirum bonum et non illiteratum, sed nihil at Persium): 

 sic ego — Brotier thinks that Pliny refers to Cicero's preface 

 (now lost) to De Repuhlica (as implied below) and that there 

 the quotation differed from that in De Oratore; but Wilkins 

 {de Or. I. 256) suggests that Cicero here merely substitutes the 

 name of a friend of his own. 

 6 



