PLINY: NATURAL HISTORY 



72 XIV. Primum igitur dicatur, cur Veneris stella 

 numquam longius XLVI partibus, Mercurii XXIII 

 ab sole abscedant, saepe citra eas ad solem recipro- 

 cent. conversas habent utraeque apsidas ut infra 

 solem sitae, tantumque circuli earum sub terra 

 est quantum superne praedictarum ; et ideo non 

 possunt abesse amplius quoniam curvatura apsidiun 

 ibi non habet longitudinem maiorem : ergo utrique 

 simili ratione modum statuunt apsidum suarum 

 margines, ac spatia longitudinis latitudinum evaga- 



73 tione pensant. at enim cur non semper ad quad- 

 raginta sex et ad partes viginti tres perveniunt? 

 immo vero ; sed ratio canonicos fallit. namque 

 apparet apsidas quoque earum moveri, quod num- 

 quam transeant solem; itaque cum in partem 

 ipsam eius incidere margines alterutro latere, tum 

 et stellae ad longissima sua intervalla pervenisse ^ 

 intelleguntur : cum citra fuere margines, totidem 

 partibus et ipsae ocius redire coguntur, cum sit illa 

 semper utrique extremitas summa. 



74 Hinc et ratio motuum conversa intellegitur. 

 superiores enim celerrime feruntur in occasu vesper- 

 tino, hae tardissime, illae a terra altissime absunt 

 cum tardissime moventur, hae cum ocissime, quia 



^ Rackliam : pervenire. 

 2l8 



