PLINY: NATURAL HISTORY 



flores spinae devorantes ; aegithum vero anthus ^ in 

 tantunn ut sanguinem eorum credant non coire 

 multisque ob id veneficiis infament. dissident thoes 



206 et leones. et minim.a aeque ac maxima. formicosam 

 arborem erucae cavent ; librat araneus se filo in 

 caput serpentis porrectae sub umbra arboris suae 

 tantaque vi morsu cerebrum adprehendit ut stridens 

 subinde et vertigine rotata ne filum quidem pendentis 

 riunpere, adeo non fugere queat, nec finis ante 

 mortem est. 



207 XCVI. Rursus amici pavones et columbae, turtures 

 et psittaci, merulae et turtures, comix et ardiola^ 

 contra vulpium genus communibus inimicitiis, harpe 

 et milvus contra triorchin. quid, non et afFectus 

 indicia sunt etiam in serpentibus, inmitissimo 

 animahum genere ? dicta sunt quae Arcadia narrat 

 de domino a dracone servato et agnito voce 



208 [draconisl.^ de aspide miraculum Phylarcho red- 

 datur: is enim auctor est,cum ad mensam cuiusdam 

 veniens in Aegypto aleretur adsidue, enixam * 

 catulos, quorum ab uno filium hospitis interemptum ; 

 illam reversam ad consuetudinem cibi intellexisse 

 culpam et necem intuHsse catulo, nec postea in 

 tectum id reversam. 



209 XCVII. Somni quaestio non obscuram coniecta- 

 tionem habet. in terrestribus omnia quae coniveant 



^ anthus a^M. ex Ar. Hermolaus. 

 2 Rackhara : ardiolae. 

 ' secl. ^layliojf. 

 * v.l enixa. 



" VIII GI. 



424 



