ARISTOTLE 



ο π€ΐρωνται τταντβς σχβοον τους Λογούς avayetr, 

 ου 8ieAojLterot ττοσαχώς Xiyerai το αναγκαϊον. 

 νπάρχ€ί δε το μεν απλώς τοις άώίοίς, το ο eg 



25 υποθέσεως καΐ τοις iv yeveoeL πασιν ωσπερ ev 

 τοις τβχναστοΐς , οΐον οΙκία και των άλλων οτωονν 

 των τοιούτων, ανάγκη δε Toiavde την νλην υπ- 

 άρζαι €1 €σται οικία τ) άλλο τι τέλος' και γενέσθαι 

 Τ€ καΐ κινηθήναι δει τόδε πρώτον, είτα τόδε, και 

 τούτον Βή τον τρόπον εφεζης μέχρι τον τέλους και 



30 ου ένεκα γίνεται εκαστον και εστίν, ωσαύτως δε 

 640 a και εν τοις φύσει γινομενοις. αλλ' ό τρόπος της 

 άποΒείζεως και της ανάγκης έτερος επι τε της 

 φυσικής και τών θεωρητικών επιστημών, {ε'φηται 

 δ' εν ετεροις περί τούτων.) η γαρ άρχη τοις μεν το 

 6ν, τοις δε το εσόμενον επει γαρ TOiovh εστίν η 

 6 iJytfta η 6 άνθρωπος, ανάγκη Toh^ είναι η γενέσθαι, 

 αλλ' ουκ επει τόδ' εστίν η γεγονεν, εκείνο εζ 



' " Absolute," i.e. simple or unconditional necessity, 

 belongs to the " eternal things," such as the heavenly bodies 

 or the eternal truths of mathematics. For further details 

 see Oe gen. et corr. 337 b 14 if. 



* At Met. 1025 b ff. Aristotle makes a threefold classifica- 

 tion of the sciences into (a) theoretical (contemplative), 

 (6) practical, (c) productive. The result of (a) is knowledge 

 only, of (6) knowledge and action, of (c) knowledge, action, 

 and some article or product. The three " theoretical " 

 sciences are theology {i.e. metaphysics), mathematics, and 

 phj'sics (natural science). In the present passage, however, 

 Aristotle contrasts natural science with the " theoretical " 

 sciences. This is because he is considering Nature as a 

 craftsman whose craft or science belongs to the third class — 

 the "productive" sciences. Our study of Nature's science 



58 



