ARISTOTLE 



30 ττρος be την χρησιμον aperrjv και την ττοΑιτικην 

 άττέκΧιναν οΐ φίλοσοφοΰντ€ς .) 



AeLKTeov δ' όντως, οΐον otl βστι μ^ν η αναπνοή 

 Tovhl χάριν, τοΰτο δε γίν€ται δια τάδε ef ανάγκης. 

 η δ' ανάγκη 6τ€ μ€ν σημαίν€ί otl el €Κ€Ϊνο εσται 

 το ον €V€Ka, ταΰτα ανάγκη εστίν (^oϋτωςy^ ^Χ^^**» 



35 6τ€ δ' OTL eoTLV οϋτως έχοντα και ττβφυκοτα' το 

 θερμον γαρ άναγκαΐον i^ievaL καΐ πάλιν είσιεναι 

 άντικροΰον, τον δ' άερα είσρεΐν τοΰτο δ' ηΒη 

 642 b άναγκαΐον εστίν, του εντός δε θερμού άντικόπτοντος 

 €V τη φύξει του θύραθεν άερος η ε'ίσοΒος^ καΐ η 

 εζοΒος. ό μεν οΰν τρόπος ούτος 6 της μεθόδου, 

 και περί ων δει λαβείν τάς αιτίας, ταΰτα και 

 τοιαΰτά εστίν. 

 5 II. Ααμβάνουσι δ' ενιοι το καθ^ εκαστον, δι- 

 αιρούμενοι το γένος εις δυο Βιαφοράς. τοΰτο δ' εστί 

 τη μεν ου paSiov, τη δε αδύνατον, ενίων γαρ εσται 



^ όντως supplevi. 

 * η elaoSos om. pr. Ε. 



" " Goodness," or " virtue," is one of the chief topics 

 discussed by Socrates in the Platonic dialogues. Of. 

 Aristotle, Met. 987 b 1, " Socrates busied himself about moral 

 matters, but did not concern himself at all with Nature as 

 a whole." 



* I have not attempted, except by one insertion, to straigh- 

 ten out the text of this confused account, which looks 

 like a displaced note intended for the paragraph above 

 (ending " realized," p. 77). If it is to remain in the text, it 

 would follow at that place (after 642 a 13) least awkwardly. 

 For a more lucid account of the process of Respiration see 

 De resp. 480 a 16-b 5. 



" This is usually held to include Plato, on the ground that 

 78 



