ARISTOTLE 



645 Λ 



Tt θανμαστόν καΐ καθάπβρ Ήράκλζίτος Aeyerat 



20 προς τους ξένους ζίττξ,ΐν τους βουΧομΙνους €ντυχ€Ϊν 

 αύτω, οΐ εττβιδτ] 7τροσιόντ€ς elhov αύτον θβρόμ^νον 

 ■προς τω Ιπνω εστ-ησαν (e/ce'Aeue yap αυτούς etaUvai 

 θαρροΰντας• βΐναι γαρ καΐ €νταΰθα θίους), ούτω και 

 προς την ζητησιν π€ρΙ ίκάστου των ζωών προσι^ναι 

 δβΓ μη 8υσωπούμ€νον, ως iv αττασιν οντος τίνος 

 φυσικού καΐ καλοΰ. 



Το γαρ μη τυχόντως αλλ' eVe/ca τίνος ev τοις της 



25 φυσ€ως €ργοις βστί καΐ μάλιστα' ου δ' eVe/ca 

 συν€στηκ€ν η γέγονβ τάΧους, την του καλοΰ -χ^ώραν 

 ί'ίληφίν. el δε τι? την π€ρΙ των άλλων ζώων 

 θβωρίαν άτιμον etvat νβνόμίκβ, τον αύτον τρόπον 

 οΐζσθαι χρη και π€ρΙ αύτοϋ• ούκ έ'στι yap avev 

 πολλής Βυσχ€ρ€ίας IBelv Ιζ ων συνίστηκζ το των 



80 ανθρώπων γένος, οίον αίμα, σαρκβς, οστά, φλέββς 

 και τα τοιαύτα μόρια, ομοίως τ€ δει νομίζζΐν τον 

 ττερι ούτινοσοΰν των μορίων η των σκβυών δια- 

 λ€γόμ€νον μη ττερι της ύλης ποΐ€Ϊσθαι την μνήμην, 

 μη^ζ ταύτης χάριν, άλλα της δλης μορφής, οίον και 

 π€ρΙ οικίας, άλλα μη πλίνθων και πηλού και ξύλων 



85 και τον π€ρι φύσεως ττερΐ της συνθέσζως και της 

 δλης ουσίας, αλλά μη π€ρι τούτων α μη συμβαίνω 

 χωριζόμενα ποτ€ της ούσιας αυτών. 



" Or, with reference to another use of ουσία, " which gives 

 them their being." Independent approaches to the position 

 that components are non-significant in isolation had been 

 made, e.g. by Anaxagoras, as a physical philosopher (see 

 my article in C.Q. xxv. 27 ff., 112 ff.), Λvho held that " the 

 things (i.e. the constituent elements) in this world are not 

 separate one from another" (frag. 8, Diels, Fragmented, 



100 



