ARISTOTLE 



ΤΎ] yeveaei, τούτων be τα ανομοιομ€ρ'η. ταύτα γαρ 

 rjhrj το τέλος βχβί καΐ το ττέρας, errl του τράτου 

 Χαβόντα τ'ην σύστασιν άριθμοΰ, καθάττζρ €7τΙ πολλών 



10 συμβαίνβί τβλβιοΰσθαί τάς yeveaeis. 



'Ef αμφοτέρων μεν ονν τα ζωα συν€στηκ€ των 

 μορίων τούτων, άλλα τα όμοίομβρη των ανομοίο- 

 μζρών €V€Kev έστιν εκείνων γαρ έργα καΐ ττράζεις 

 είσίν, οίον οφθαλμού καΐ μυκτηρος καΐ του προσ- 

 ώττου τταντος καΐ δάκτυλου καΐ χειρός καΐ παντός 



15 τοΰ βραχίονος . πολυμόρφων δε των πράξεων και 

 των κινήσεων ύπαρχουσών τοΐς ζωοις ολοις τε καΧ 

 τοις μοριοις τοΐς τοιούτοις, άναγκαΐον εζ ών συγ- 

 κεινται τας Βυνάμεις ανόμοιας έχειν προς μεν γάρ 

 τίνα μαλακότης χρήσιμος προς S4 τίνα σκληρότης, 

 και τα μεν τάσιν εχειν δει τά δε κάμφιν. 



20 Τα μεν οΰν όμοιομερή κατά μέρος 8ιείληφε τάς 

 8υνάμεις τάς τοιαύτας (το μεν γάρ αυτών εστί 

 μαλακον το δε σκληρόν, και το μεν ύγρον το δε 

 ξ-ηρόν, και το μέν^ γλίσχρον το δε κραΰρον), τά 

 δ' άνομοιομερή κατά ττολλά? και συγκειμένας 

 άλληλαις• ετέρα γάρ προς το πιέσαι ττ] χειρί χρη- 



25 σιμός Βύναμις και προς το λαβείν. Βιόπερ έζ 

 οστών και νεύρων καΐ σαρκός και τών άλλων τών 

 τοιούτων συνεστηκασι τά οργανικά τών μορίων, 

 αλλ' ουκ εκείνα εκ τούτων. 



'Ω,ς μεν οΰν ενεκά τίνος δια ταυττ^ι^ την αίτίαν 

 έχει περί τούτων τον ειρημένον τρόπον, έπει δε 

 ζητείται και πώς άναγκαΐον εχειν ούτω, φανερόν οτι 



80 προϋπηρχεν ούτω προς άλληλα έχοντα εξ άνάγκτις 



* το μίν ΡΖ : cm. vulg. 

 110 



