ARISTOTLE 



657 a άφη τις καΐ αϋτη η αϊσθησις. όμως δε ^ηλον και 

 irrl ταύτης• φαίνεται γαρ εσχισμένη. βπΐ he των 

 άλλων αισθητηρίων φανβρωτερως ΙστΙν η αΐσθησις 

 Βίμ€ρης' ώτά τε γαρ hvo καΐ όμματα και η των 

 μνκτηρων Βνναμις αίφνης Ιστιν. άΧλον ούν αν 



6 τρόπον κειμένη καΐ ^ιεσττασμένη, καθάπερ η της 

 άκοης, ουκ αν IttoUi το αύτης 'έργον, ovhk το 

 μόριον iv ω εστίν δια γαρ της αναπνοής η αϊσθησις 

 τοις εχουσι μυκτηρας, τοντο δε το μοριον κατά 

 μέσον καΐ εν τοΖς έμπροσθεν εστίν. 8ωπερ εις 

 μέσον των τριών αισθητηρίων συνήγαγεν ή φύσις 



10 του? μνκτηρας, οίον έπι στάθμην θεΐσα μίαν επι την 

 της αναπνοής κίνησιν. 



Καλώ? δε και τοις άλλοις έχει ταΰτα τα αισθη- 

 τήρια ζωοις προς την ιδι'αν φνσιν εκαστω. XI. 

 τα μεν γαρ τετράποδα άπηρτημένα έχει τα ίυτα καΐ 

 άνωθεν των ομμάτων, ως Βόζειεν άν, ουκ έχει δε', 



15 άλλα. φαίνεται δια το μη ορθά είναι τα ζωα άλλα 

 κνπτειν. οντω δε το πλείστον κινουμένων χρήσιμα 

 μετεωρότερά τ οντά καΐ κινούμενα' δέχεται γαρ 

 στρεφόμενα πάντοθεν τους φόφους μάλλον. 



XII. Ot δ' όρνιθες τους πόρους μόνον έχουσι δια 

 την του δέρματος σκληρότητα και το έχειν μη 



20 τρίχας άλλα πτερωτά είναι• ουκ οΰν έχει τοιαύτην 

 ϋλην εζ ης άν έπλασε τά ώτα. ομοίως δε και των 



° Aristotle seems to refer here to the forked tongues of 

 certain animals. See 660 b 7 £F. 

 180 



